ବୁଧାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ବୁଧାଷାଢେ ପୁଣ୍ଯେ ଵିନେ ତଥା
ବୁଧବାର ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ, ବୁଧ ଅଷାଢ଼ ମାସରେ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ,
ଘୃତେନ ମଧୁନା ଵାପି ଦଧ୍ନା ଵା ତତ୍ଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଘୃତ, ମଧୁ କିମ୍ବା ଦହି ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ଦାନ ହୁଏ, ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ।
ଵସେଷ୍ଟିଷ୍ଣୁପୁରେ ସାର୍ଦଂ ତ୍ରିସତ୍ପପୁରୁଷୈର୍ମୃପ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରୀରେ ତିନିଶଏ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବସିଥାଏ, ରାଜନ।
ମୋକ୍ଷମାପ୍ରୋତି ନୃପତେ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ରାଜନ, ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହୁଏ।
ଶିଵଂ ସଂସ୍ତ୍ରାପ୍ଯ ଦୁଗ୍ଧେନ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାନ୍ପୁଯାତ୍
ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ, ସେ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ୟତା ପାଏ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାମିନ୍ଦୁଵାରେ ଵା ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମଶ୍ନୁତେ
ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ କିମ୍ବା ସୋମବାରେ, ସେ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ୟତା ପାଏ।
ଘୃତେନ ମଧୁନା ସ୍ତ୍ରାପ୍ଯ ଶିଵାଂ ତତ୍ସାମ୍ଯତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଘୃତ ଓ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ, ସେ ଶିବଙ୍କ ସଦୃଶତା ପାଏ।
ସ ଯାତି ତତ୍ତତ୍ସାରୁପ୍ଯଂ ପିତୃଭିଃ ସହ ସତ୍ପଭିଃ
ସେ ନିଜ ପୂର୍ବଜ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସେଇ ସଦୃଶତା ପାଏ।
ଶିଵଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସସତ୍ପପୁରୁଷୈଃ ସହ
ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବସିଥାଏ।
କ୍ଷୀରେଣ ଵା ମହାଭାଗ ତତ୍ଫଲଂ ଶୃଣୁ ମଦ୍ଗିରା
କିମ୍ବା ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋ ମୁଁହରୁ ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ।
କୋଟି ସଂଖ୍ଯଂ ସମୁଦ୍ଧୃକତ୍ଯ ସ୍ଵକୁଲଂ ଶିଵତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
କୋଟି କୋଟି ପରିବାରଜନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସେ ମାନେ ଶିବତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି।
ଜନ୍ମାଯୁତାର୍ଜିତୈଃ ପାପୈର୍ମୁକ୍ତୋ ଵ୍ରଜତି ତତ୍ପଦମ୍
ଦଶ ହଜାର ଜନ୍ମର ଅର୍ଜିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସେଇ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଭଵନଂ କୁଲକୋଟିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଅନେକ ପିଢି ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ସଂପୂଜ୍ଯ ପାପନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵସେଦ୍ଭିଷ୍ଣୁପୁରେ ଯୁଗମ୍
ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରରେ ଏକ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି।
ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମହାରାଜ ତତ୍ତତ୍ସାଲୋକ୍ଯମାନ୍ପୁଯାତ୍
ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ହେ ମହାରାଜା, ସେ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଧୂପେ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଭକ୍ତି ସହିତ ଧୂପ ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଥାଏ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ନରଃ ସର୍ଵକାମାନ୍ମଂପ୍ରାପ୍ନୋତି ନୃପୋତ୍ତମ
ଦାନ କଲେ, ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଣିଷ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରନ୍ତି।
ସ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ଲଭନ୍ତି।
ଦୀପଂ ତତ୍ତ୍ଵା ମହାଵିଷ୍ଣୋଃ ଶିଵସ୍ଯାପି ଫଲଂ ଶୃଣୁ
ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦୀପ ଦାନ କଲେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଶିବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ—ଏହା ଶୁଣ।
ତତ୍ତତ୍ସାଲୋକ୍ଯମାପ୍ନୋତି ତ୍ରିଃଭତ୍ପପୁରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ସେ ତିନି ପିଢି ପୂର୍ବଜଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ଯୋଗ୍ୟ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତତ୍ତତ୍ପଦଂ ଯାତି ଚତ୍ଵାରିଶତ୍କୁଲାନ୍ଵିତଃ
ଦାନ କରି, ସେ ଚାଳିଶି ପିଢି ସହିତ ସେଇ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଭଵନଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ଅନ୍ନତୋଯସମନ୍ଦାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଅନ୍ନ ଓ ପାଣି ଦାନ ସମାନ ଦାନ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ଏବଂ କେବେ ହେବି ନାହିଁ।
ସର୍ଵଦାନଫଲଂ ଯସ୍ମାଦନ୍ନଦସ୍ଯ ନୃପୋତ୍ତମ
ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ, ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ଅନ୍ନଦାତା।
ନ ତସ୍ଯ ପୁନରାଵୃତ୍ତିରିତି ଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣି ଫେରିବା ନାହିଁ—ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଶ୍ଚିତ।
ଅନ୍ନଦାନାନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ଶ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ
ଅନ୍ନଦାନକୁ ବେଦବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷକମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଜଲଦୋ ମୁଚ୍ଯତେ ତେଭ୍ଯ ଇତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଯିଏ ପାଣି ଦେଇଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ଏହି କଥା କମଳରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦନ୍ନପ୍ରଦୋ ଜ୍ଞେଯଃ ପ୍ରାଣଦଃ ପୃଥିଵୀପତେ
ତେଣୁ, ହେ ପୃଥିବୀନାଥ, ଅନ୍ନଦାତାକୁ ଜୀବନଦାତା ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାଦନ୍ନସମଂ ଦାନଂ ନାସ୍ତି ଭୂପାଲ ଭୂପଲେ
ତେଣୁ, ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନ୍ନ ସମାନ ଦାନ କିଛି ନାହିଁ।
ନପକଂ ତେ ନ ପଶଅଯନ୍ତି ତସ୍ମାଦନ୍ନପ୍ରଦୋ ଵରଃ
ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ; ତେଣୁ ଅନ୍ନଦାତା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।