ତିଲୈର୍ହୁନେଦ୍ଯଜେତ୍ପୀଠେ ଶୈଵେଙ୍ଗାଵରଣୈଃ ସହ
ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ଶୈବ ଆବରଣ ସହିତ ପୀଠରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାସାଦାଦ୍ଯଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରମଯୁତଂ ରୋଗଶାନ୍ତଯେ
ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରବିଂବସ୍ଥିତଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଧ୍ଯାତଂ କ୍ଷ୍ଵେଡଗଦାପହମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ବିମ୍ବରେ ମୂର୍ଧା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ଏହା କାଶ ଓ ଗଦା ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ।
ରେଫଆଦିଵ୍ଯଞ୍ଜନୋଲ୍ଲାସିଷଟ୍କୋଣାଭିଵୃତଂ ବହିଃ
ବାହାରେ ଷଟ୍କୋଣରେ ଘିରିଥିବା, 'ର' ଆଦି ବ୍ୟଞ୍ଜନରେ ଚମକୁଥିବା।
ପୀଡିତାଙ୍ଗେ ସ୍ମୃତଂ ତତ୍ତତ୍ପୀଡାଂ ଶମଯତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ପୀଡିତ ଅଙ୍ଗରେ ଏହାକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସେହି ପୀଡା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶାନ୍ତି ହୁଏ।
ତାରୋ ନମୋ ଭୂତପଦଂ ତତୋ ଽଧିପତଯେ ଧ୍ରୁଵମ୍
'ତ' ଅକ୍ଷର, ନମସ୍କାର, 'ଭୂତ' ଶବ୍ଦ, ତାପରେ 'ପ୍ରଭୁ' ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ।
ଵିହରଦ୍ଵିତଯଂ ପଶ୍ଚାନ୍ନରୀନୃତ୍ଯଯୁଗଂ ପୃଥକ୍
ପରେ ଦୁଇଟି ଚଳିତ ଦଳ, ତାପରେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ନୃତ୍ୟ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ।
ଘଣ୍ଟାକପାଲମାଲାଦିଧରାଯେତି ପଦଂ ପୁନଃ
ପୁନଃ ଘଣ୍ଟା, କପାଳ, ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧରିଥିବା ଶବ୍ଦ।
ଶଶାଙ୍କକୃତଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଶେଖରାଯ ତତଃ ପରମ୍
'ଶଶାଙ୍କ' ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ତାପରେ ଶିରୋଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ପାଇଁ।
ବଲଯୁଗ୍ମଂ ଚଲାଯୁଗ୍ମମନିଵର୍ତକପାଲିନେ
ଦୁଇଟି ବାହୁ, ଦୁଇଟି ଚଳିତ ଅଙ୍ଗ, ଫେରିନଥିବା ରକ୍ଷକ ପାଇଁ।
ଭୂଯୋ ମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯେ ସ୍ଯାତ୍କଟଯୁଗ୍ମଂ ତତଃ ପରମ୍
ପୁନଃ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ତାପରେ ଦୁଇଟି କଟି, ଅଧିକ।
ଆଵେଶଯଯୁଗଂ ପଶ୍ଚାଞ୍ଚଣ୍ଡାସିପଦମୀରଯେତ୍
ପରେ ଦୁଇଟି ଆବେଶ, ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ତଳୱାର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଖଡ୍ଗରାଵଣମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯଂ ସପ୍ତତ୍ଯୂର୍ଦ୍ଧଶତାକ୍ଷରଃ
ଏହି ତଳୱାର ଶବ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର, ସତରି ଓ ଏକ ଶତ ଅକ୍ଷରରେ ଗଠିତ।
ସିଦ୍ଧମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯମୁଦିତୋ ଜପାଦେଵ ପ୍ରସିଦ୍ଧ୍ଯତି
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମାତ୍ର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ମାଯା ସ୍ଫୁରଦ୍ଵଯଂ ଭୂଯଃ ପ୍ରସ୍ଫୁରଦ୍ଵିତଯଂ ପୁନଃ
ମାୟା ଦୁଇଟି ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ପୁନି ଦୁଇଟି ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
ଏକପଞ୍ଚାଶଦର୍ଣୋ ଽଯମଘୋରାସ୍ତ୍ରଂ ମହାମନୁଃ
ଏହା ଏକାଉନ୍ଠି ଅକ୍ଷରର ବଡ଼ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର।
ଅଘୋରରୁଦ୍ରଃ ସଂଦିଷ୍ଟୋ ଦେଵତା ମନ୍ତ୍ରନାଯକଃ
ଅଘୋର ରୁଦ୍ର ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା ଓ ନାୟକ ଭାବେ ନିୟୁକ୍ତ।
ଶିଖା ଦଶଭିରାଖ୍ଯାତା ନଵଭିଃ କଵଚଂ ମତମ୍
ଶିଖାକୁ ଦଶଟି ଅକ୍ଷରରେ ନାମିତ, କବଚକୁ ନବଟି ଅକ୍ଷରରେ ଗଣାଯାଏ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ନେତ୍ରାସ୍ଯକଣ୍ଠେଷୁ ହୃନ୍ନାଭ୍ଯାମୂରୁଷୁ କ୍ରମାତ୍
ମୁଣ୍ଡ, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଖ, ଗଳା, ହୃଦୟ, ନାଭି ଓ ଉରୁରେ କ୍ରମରେ।
ପଞ୍ଚଷଟ୍କାଷ୍ଟଵେଦାଙ୍ଗଦ୍ଵିଵ୍ଦ୍ଯବ୍ଧିରସଲୋଚନୈଃ
ଷଷ୍ଟି ଚକ୍ଷୁ, ବେଦର ଅଙ୍ଗ, ଦ୍ୱିଜ, ସାଗର ଓ ରସର ଦୃଷ୍ଟିରେ।
ନାନାଶସ୍ତ୍ରଧରଂ ଧ୍ଯାଯେନଦଘୋରାଖ୍ଯଂ ସଦାଶିଵମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅନଘୋର ନାମକ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତାରୋ ଵାନ୍ତୋ ଧରାସଂସ୍ଥୋ ଵାମନେତ୍ରେନ୍ଦୁଭୂଷିତଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଚନ୍ଦ୍ରର ଶିକା, ପୃଥିବୀରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ବାମନ ଚକ୍ଷୁ ଶୋଭିତ।
ମନୁଃ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରାଖ୍ଯୋ ଗ୍ରହକ୍ଷୁଦ୍ରନିଵାରଣଃ
ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ନାମକ ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହ ଓ ଛୋଟ ଅପଦ୍ରବକୁ ଦୂର କରେ।
ମଧ୍ଯାହ୍ନାର୍କପ୍ରଭଂ ଭୀମଂ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷଂ ପନ୍ନଗଭୂଷଣମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଚମକୁଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ସର୍ପ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଵର୍ଣଲକ୍ଷଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଜୁହୁଯାତ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶତଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା।
ଶୈଵେ ପୀଠେ ଯଜେଦଙ୍ଗମାତୃଲୋକେଶ୍ଵରାଯୁଧୈଃ
ଶୈବ ପୀଠରେ, ଅଙ୍ଗମାତୃ ଓ ଲୋକେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଦ୍ଯଃ ସ ମୁଞ୍ଚତି କ୍ରନ୍ଦାନ୍ମହାମନ୍ତ୍ରପ୍ରଭାଵତଃ
ବଡ଼ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ସତ୍ରୁ ଦୁଃଖକୁ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତ କରେ।
ଜଯେତ୍କ୍ଷଣେନ ନିଖିଲାଞ୍ଛତ୍ରୂନ୍ପାର୍ଥ ଇଵାପରଃ
ସେ ଅପର ଅର୍ଜୁନ ପରି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜୟ କରେ।
ଵର୍ଣାନ୍ତିମୋ ବିନ୍ଦୁଯୁତଃ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଯ ହୃନ୍ମନୁଃ
ଶେଷ ଅକ୍ଷର, ବିନ୍ଦୁ ସହିତ, କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କ ପାଇଁ ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର।
ଷଡ୍ଦୀର୍ଘଯୁକ୍ତବୀଜେନ ଷଡଙ୍ଗଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଚିନ୍ତଯେତ୍
ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷରର ବୀଜ ସହିତ, ଛଅ ଅଙ୍ଗକୁ ନ୍ୟାସ କରି ଚିନ୍ତନ କରିବା।