ଅଯୁତଦ୍ଵଯସଂଯୁକ୍ତଗୁଣଲକ୍ଷଂ ଜପେନ୍ମନୁମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି, ଦଶ ହଜାର ଦୁଇ ଥର ହୋଇଥିବା, ଶୁଭ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୋଦିତେ ପୀଠେ ତଦ୍ଵିଧାନେନ ପୂଜଯେତ୍
ପଞ୍ଚ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଥିବା ଆସନରେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଂ ସହସ୍ରମଷ୍ଟାର୍ଦ୍ଧଂ ପରାଂ ଵିନ୍ଦତି ଵାକ୍ଛ୍ରିଯମ୍
ସଦା ଏକ ହଜାର ଆଠ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ଥର ଜପ କରିଲେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାକ୍ ଶକ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀ ଲାଭ ହୁଏ।
ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତିଂସଂଧ୍ଯାନାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଵ୍ଯାଖ୍ଯାନକୃଦ୍ଭଵେତ୍
ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ମିଳେ।
ଙେଯୁତଂ ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତିଂ ମହ୍ଯଂମେଧାମୁଦୀରଯେତ୍
ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତିଙ୍କୁ ଜଣାଯିବା ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦାତା ଠାରୁ, ନିଜ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧି ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ।
ମୁନିଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ଦେଵତୋଦିତା
ମୁନି ହେଉଛନ୍ତି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବତା ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ପଦୈର୍ମନ୍ତ୍ରଭଵୈର୍ଵାପିଧ୍ଯାନାଦ୍ଯଂ ପୂର୍ଵଵନ୍ମତମ୍
ମନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଆଗରୁ ଶିଖାଯାଇଥିବା ପ୍ରକାରରେ।
ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଵହ୍ନିବୀଜସ୍ଥା ଦୀର୍ଘା ଶାନ୍ତୀନ୍ଦୁଭୂଷିତା
ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଅଗ୍ନି ବୀଜ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଦୀର୍ଘ, ଶାନ୍ତି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ନୀଲକଣ୍ଠାତ୍ମକଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵିଷଦ୍ଵଯହରଃ ପରଃ
ନୀଳକଣ୍ଠ ରୂପୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବିଷ ଦୂର କରିଥିବା ଭଗବାନ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
କପର୍ଦ୍ଦିନେ ପଦଯୁଗଂ ଶିରୋମନ୍ତ୍ର ଉଦାହୃତଃ
ଜଟାଧାରୀଙ୍କର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ଶିର ମନ୍ତ୍ର ଭାବରେ କୁହାଯାଉଛି।
କାଲକୂଟପଦସ୍ଯାନ୍ତେ ଵିଷଭକ୍ଷଣଙେଯୁତମ୍
କାଳକୂଟ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ବିଷ ଖାଇବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵାହାନ୍ତମସ୍ତ୍ରମେତାନି ପଞ୍ଚାଗାନି ମନୋର୍ଵିଦୁଃ
ମନ୍ତ୍ରର ଏହି ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ, 'ସ୍ୱାହା' ଦ୍ୱାରା ଶେଷ, ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଜଣାଯାଉଛି।
ବାଲାର୍କାଯୁତଵର୍ଚସ୍କଂ ଜଟାଜୂଟେନ୍ଦୁଶୋଭିତମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ଶିଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜଟା ଚୁଡ଼ାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭିତ।
ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗଂ ଦଧତଂ ଦୋର୍ଭିସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଚିନ୍ତଯେଦ୍ଧରମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ତିନି ଆଖି ଓ ହାତରେ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହଵିଷା ଜୁହୁଯାତ୍ସମ୍ଯକ୍ସଂସ୍କୃତେ ହଵ୍ଯଵାହନେ
ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧ ହବି ଦ୍ୱାରା ହବିଅଗ୍ନିରେ ଅଫର କରିବା ଉଚିତ।
ମୃତ୍ଯୁଂ ଜଯଵିଧାନେନ ଵିଷଦ୍ଵଯଵିନାଶନମ୍
ମୃତ୍ୟୁ ଜୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବିଷ ନଶ୍ଟ କରିଯାଏ।
ଚିନ୍ତାମଣିରିତି ଖ୍ଯାତଂ ବୀଜଂ ସର୍ଵସମୃଦ୍ଧିଦମ୍
ଏହି ବୀଜକୁ ଚିନ୍ତାମଣି ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ଵରଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦେଵତା ଜଗତାଂ ପତିଃ
ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଛି, ସେ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ।
ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ନୀଲମଣିଭଂ ଶୂଲପାଶଂ କପାଲକମ୍
ତିନିଟି ଆଖି ଥିବା, ନୀଳ ମଣି ପରି ଚମକୁଥିବା, ତ୍ରିଶୂଳ, ପାଶ ଓ କପାଳ ଧରିଥିବା।
ବାଲେନ୍ଦୁବଦ୍ଧମୁକୁଟମର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ଵରଂ ସ୍ମରେତ୍
ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ମୁକୁଟରେ ଶୋଭିତ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈର୍ହୁନେଦ୍ଯଜେତ୍ପୀଠେ ଶୈଵେଙ୍ଗାଵରଣୈଃ ସହ
ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ଶୈବ ଆବରଣ ସହିତ ପୀଠରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାସାଦାଦ୍ଯଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରମଯୁତଂ ରୋଗଶାନ୍ତଯେ
ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରବିଂବସ୍ଥିତଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଧ୍ଯାତଂ କ୍ଷ୍ଵେଡଗଦାପହମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ବିମ୍ବରେ ମୂର୍ଧା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ଏହା କାଶ ଓ ଗଦା ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ।
ରେଫଆଦିଵ୍ଯଞ୍ଜନୋଲ୍ଲାସିଷଟ୍କୋଣାଭିଵୃତଂ ବହିଃ
ବାହାରେ ଷଟ୍କୋଣରେ ଘିରିଥିବା, 'ର' ଆଦି ବ୍ୟଞ୍ଜନରେ ଚମକୁଥିବା।
ପୀଡିତାଙ୍ଗେ ସ୍ମୃତଂ ତତ୍ତତ୍ପୀଡାଂ ଶମଯତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ପୀଡିତ ଅଙ୍ଗରେ ଏହାକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସେହି ପୀଡା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶାନ୍ତି ହୁଏ।
ତାରୋ ନମୋ ଭୂତପଦଂ ତତୋ ଽଧିପତଯେ ଧ୍ରୁଵମ୍
'ତ' ଅକ୍ଷର, ନମସ୍କାର, 'ଭୂତ' ଶବ୍ଦ, ତାପରେ 'ପ୍ରଭୁ' ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ।
ଵିହରଦ୍ଵିତଯଂ ପଶ୍ଚାନ୍ନରୀନୃତ୍ଯଯୁଗଂ ପୃଥକ୍
ପରେ ଦୁଇଟି ଚଳିତ ଦଳ, ତାପରେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ନୃତ୍ୟ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ।
ଘଣ୍ଟାକପାଲମାଲାଦିଧରାଯେତି ପଦଂ ପୁନଃ
ପୁନଃ ଘଣ୍ଟା, କପାଳ, ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧରିଥିବା ଶବ୍ଦ।
ଶଶାଙ୍କକୃତଶବ୍ଦାନ୍ତେ ଶେଖରାଯ ତତଃ ପରମ୍
'ଶଶାଙ୍କ' ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ତାପରେ ଶିରୋଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ପାଇଁ।
ବଲଯୁଗ୍ମଂ ଚଲାଯୁଗ୍ମମନିଵର୍ତକପାଲିନେ
ଦୁଇଟି ବାହୁ, ଦୁଇଟି ଚଳିତ ଅଙ୍ଗ, ଫେରିନଥିବା ରକ୍ଷକ ପାଇଁ।