ଦିଵ୍ଯଭୂଷାଙ୍ଗରାଗଂ ଚ ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀର ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ, ନାଗକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଵେଦଟଙ୍କେଷ୍ମଭଯଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ବେଦକୁ ମୁକୁଟ ଭାବେ ଧରି, ଭସ୍ମରେ ଶୋଭିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଯସୈର୍ଜୁହୁଯାତ୍ପୀଠେମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲତଃ
ଏକ ନିମ୍ନସ୍ଥଳରେ ଦେବତାଙ୍କର ଆକୃତିକୁ ଭାବନା କରି, ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାଦିଭିଃ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ତୃତୀଯଂ ଲୋକନାଯକୈଃ
ଉମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ଯେହିଁପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ତୃତୀୟ ଆକୃତିକୁ ଲୋକନାୟକମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ପ୍ରତିଦିନଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯେତ୍ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତାରଃ ସ୍ଥିରା ସକର୍ଣେନ୍ଦୁର୍ଭଘୃଗୁଃ ସର୍ଗସମନ୍ଵିତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ, କାନ, ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର, ଭଗ, ଭୃଗୁ ଓ ସୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅନୁପ୍ରାଣିତ।
ଋଷୈଃ କହୋଲୋ ଦେଵ୍ଯାଦିଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଈରିତମ୍
କହୋଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଦେବୀ ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
ଭୃଗୁଣା ଦୀର୍ଘଯୁକ୍ତେନ ଷଡଙ୍ଗାନି ସମାଚରେତ୍
ଭୃଗୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ସହିତ, ଷଡଂଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଦ୍ରାପାଶୈଣାକ୍ଷସୂତ୍ରଲସତ୍ପାଣିଂ ଶଶିପ୍ରଭମ୍
ମୁଦ୍ରା, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ହାତ ଶୋଭିତ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହାରାଦ୍ଯୈର୍ନିଜକାନ୍ତ୍ଯା ତୁ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵିଶ୍ଵଵିମୋହନମ୍
ହାର ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ନିଜ ଚମକରେ ଦୀପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅମୃତାଶକଲୈଃ ଶୁଦ୍ଧଦୁଗ୍ଧାଜ୍ଯସମଭିପ୍ଲୁତୈଃ
ଅମୃତ ଖଣ୍ଡ, ଶୁଦ୍ଧ ଦୁଧ ଓ ଘୀରେ ଭଲଭାବେ ଭିଜାଇ, ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗାଵରଣମାରାଧ୍ଯପଶ୍ଚାଲ୍ଲୋକେଶ୍ଵରାନ୍ଯଜେତ୍
ଅଂଗର ଆବରଣକୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ଲୋକେଶ୍ୱରମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜପପୂଜାଦିଭିଃ ସିଦ୍ଧେ ମନ୍ତ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ମୁନିସତ୍ତମ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୁଗ୍ଧସିକ୍ତୈଃ ସୁଧାଖଣ୍ଡୈର୍ହୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯହମାଦରାତ୍
ଦୁଧରେ ଭିଜା ଅମୃତ ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଧାଵଟତିତାନ୍ପୂର୍ଵା ପଯଃ ସର୍ପିଃ ପଯୋ ହଵିଃ
ପୂର୍ବରୁ ଅମୃତରେ ଆବୃତ, ଦୁଧ, ଘୀ ଓ ଦୁଧ ହବି ଭାବରେ ଅର୍ପଣ ହେଉଥିବା।
ସପ୍ତାଧିକାନ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଭୋଜଯେନ୍ମଧୁରାନ୍ଵିତମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ସପ୍ତାଧିକ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ମିଠା ସାହାଯ୍ୟରେ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗୁରୁଂ ସଂପ୍ରୀଣଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଧନାଦ୍ଯୈର୍ଦେଵତାଧିଯା
ପରେ, ଦେବତାପ୍ରେମ ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିମୁକ୍ତଃ ସୁଚିରଂ ଜୀଵେଚ୍ଛରଦାଂ ଶତମଞ୍ଜସା
ବାଧା ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଜୀବନ ରହି, ସହଜରେ ଏକ ଶତ ଶରତ ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ହୁଏ।
ଅସାଧ୍ଯରୋଗେ କ୍ଷ୍ଵେଡାର୍ତୌଂ ମୋହେ ଦାହେ ମହାଭଯେ
ଅସାଧ୍ୟ ରୋଗ, କାଶ ଦୁଃଖ, ମୋହ, ଦାହ କିମ୍ବା ଭୟରେ,
ଦ୍ରଵ୍ଯୈରେତୈଃ ପ୍ରଜୁହୁଯାତ୍ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ ଯଥାଵିଧି
ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀର୍ଘମାଯୁରଵାପ୍ନୋତି ଵାଞ୍ଛିତାଂ ଵିନ୍ଦତି ଶ୍ରିଯମ୍
ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଲଭନ୍ତି, ଆପଣ ଚାହିଁଥିବା ଧନ ମିଳେ।
ଅପମୃତ୍ଯୁଜିଦେଵ ସ୍ଯାଦାଯୁରାରୋଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଅପମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥାଏ, ତାଙ୍କର ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବଢ଼େ।
ସମିଦ୍ଵରୈଃ କୃତୋ ହୋମଃ ସର୍ଵମୃତ୍ଯୁଗଦାପହଃ
ଯଥାଯଥିକ ଜଳାଣା ସାମିଦ୍ରେ କରାଯାଇଥିବା ହୋମ ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ।
ଅପାମାର୍ଗସମିଦ୍ଧୋମଃ ସର୍ଵାମଯନିଷୂଦନଃ
ଅପାମାର୍ଗ କାଠରେ ଜଳାଇଥିବା ହୋମ ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଵଟମୂଲପଦସ୍ଯାନ୍ତେ ପ୍ରଵଦେଚ୍ଚ ନିଵାସିନେ
ବଟବୃକ୍ଷର ମୂଳର ଶେଷରେ, ସେଠାରେ ବସୁଥିବାକୁ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରାଯ ଶଂଭଵେ ତାରଶକ୍ତିରୁଦ୍ଧୋ ଽଯମୀରିତଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ଏହି ତାରଶକ୍ତି ନିୟମିତ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ମୁନିଃ ଶୁକଃ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନୁଷ୍ଟୁପ୍ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ମୁନି ଶୁକ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଛି; ଚ୍ଛନ୍ଦ 'ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍' ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତାରଶକ୍ତିଯୁକ୍ତୈଃ ପୂର୍ଵଂ ହ୍ରୀମାଦ୍ଯନ୍ତୈଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରଜୈଃ
ପ୍ରଥମେ ତାରଶକ୍ତି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ, 'ହ୍ରୀଂ' ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଯଥାଯଥିକ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ଭାଲେ ଦୃଶୋଃ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ଗଣ୍ଡଯୁଗ୍ମେ ସନାସିକେ
ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଚକ୍ଷୁ, କାନ, ଦୁଇ ଗାଲି ଓ ନାକରେ।
କଟ୍ଯାଂ ଗୁହ୍ଯେ ପୁନଃ ପାଦସଂଧିଷ୍ଵର୍ଣାନ୍ନ୍ଯସେନ୍ମନୋଃ
କଟି, ଗୁପ୍ତଂଗ, ପୁନଃ ପାଦର ସଂଧିରେ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ।