ଭଵେଦ୍ଯୁତିସ୍ତୃତୀଯା ସ୍ଯାଦଭଵେ ତଦନନ୍ଦରମ୍
ତୃତୀୟ କଳା ହେଉଛି ତେଜ; ଯଦି ନାହିଁ, ତେବେ ପରେ—
ମେଧା ସ୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚମୀ ପ୍ରୋକ୍ତା କଲାଭୂଯୋ ଭଵସ୍ଵ ମାମ୍
ପଞ୍ଚମ କଳା ମେଧା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ପୁଣି, କଳା ମୋତେ ହେଉ।
ଉଦ୍ଭଵାଯ ନମଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସୁଧା ସ୍ଯାଦଷ୍ଟମୀ କଲା
ଉଦ୍ଭବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ଅଷ୍ଟମୀ କଳା ହେଉଛି ଅମୃତ।
ଅଷ୍ଟାତ୍ରିଂଶତ୍କଲାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମପଦାଦିକାଃ
ଅଷ୍ଟତ୍ରିଂଶତି କଳା କୁହାଯାଇଛି; ପାଞ୍ଚଟି ବ୍ରହ୍ମପଦ ଆଦି ଅଟେ।
ତତଃ ସମାହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଦେଵଂ ସଦାଶିଵମ୍
ତାପରେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରି ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷୈର୍ଯୁତଂ ଗ୍ଲୌମୁକୁଟଂ କୋଟିପୂର୍ଣେନ୍ଦୁସଂପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଅକ୍ଷ ମାଳା ରହିଛି, ଚୁଡା ମୁକୁଟ ରହିଛି, ଏବଂ ତିନି କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିକିରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଦଧାନଂଭୂଷଣୋଦ୍ଦୀପ୍ତଂ ଘଣ୍ଟାପାଶଵରାଭଯାନ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଭାସ୍କର ଭୂଷଣ ରହିଛି, ହାତରେ ଘଣ୍ଟା, ପାଶ, ଦାନ ଦେବା ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରିବା ମୁଦ୍ରା ରହିଛି।
ପ୍ରସୂନୈଃ କରଵୀରୋତ୍ଥୈର୍ଜୁହୁଯାତ୍ତହୃଶାଂଶତଃ
କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ଶତ ବାର ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ତସ୍ଯାଂ ମୂର୍ତାଵାଵରଣୈଃ ସହ
ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅବରଣ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶାନଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣଂ ଶୁଭ୍ରମୈଶାନ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୂଜଯେତ୍
ଈଶାନ, ତିନି ଆଖି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ମୁଖଂ ତତ୍ପୁରୁଷଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ପୂର୍ଵନ୍ତୋର୍ଽଚଯେତ୍
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଚାରି ମୁହଁ ଓ ତିନି ଆଖି ଥିବା ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗଂ ନିଶିତଂ ଶୂଲଂ କପାଲଂ ବିଭ୍ରତଂ କରୈଃ
ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦଣ୍ଡ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଖପର ରହିଛି।
ଅଘୋରଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣଂ ଯାମ୍ଯେ ପୂଜଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍ତମଃ
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ତିନି ଆଖି ଥିବା ଅଘୋରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହରିଣାକ୍ଷଗୁଣାଭୀତିଵରହସ୍ତଂ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ଚାରି ମୁହଁ ଥିବା, ହରିଣ ଆଖି ମାଳା, ଦାନ ଦେବା ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରିବା ମୁଦ୍ରା ଧରିଥିବା।
କର୍ପୂରେଦୁନିଭଂ ସୌମ୍ଯଂ ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
କର୍ପୂର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶାନ୍ତ ଓ ତିନି ଆଖି ଥିବା ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଲାସିନଂ ସ୍ମେରଵକ୍ତ୍ରଂ ସୌମ୍ଯେ ସମ୍ଯକ୍ସମର୍ଚଯେତ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ମାୟାମୟ ଦୟାଳୁ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଯଥାଯଥିକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଘ୍ନେଶ୍ଵରାନନନ୍ତାଦ୍ଯାନ୍ପତ୍ରେଷୁ ପରିତୋ ଯଜେତ୍
ଗଣେଶ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍ତମ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ତାରୋ ମାଯାଵିଯଦ୍ବିନ୍ଦୁମନୁସ୍ଵରସମନ୍ଵିତଃ
‘ତ’ ଅକ୍ଷର, ମାୟା, ଆକାଶ, ବିନ୍ଦୁ ଓ ଅନୁସ୍ୱାର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ,
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୋକ୍ତଵତ୍କୁର୍ଯାଦଙ୍ଗନ୍ଯାସାଦିକଂ ବୁଧଃ
ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵ୍ଯଭୂଷାଙ୍ଗରାଗଂ ଚ ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀର ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ, ନାଗକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଵେଦଟଙ୍କେଷ୍ମଭଯଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ବେଦକୁ ମୁକୁଟ ଭାବେ ଧରି, ଭସ୍ମରେ ଶୋଭିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଯସୈର୍ଜୁହୁଯାତ୍ପୀଠେମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମୂଲତଃ
ଏକ ନିମ୍ନସ୍ଥଳରେ ଦେବତାଙ୍କର ଆକୃତିକୁ ଭାବନା କରି, ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାଦିଭିଃ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ତୃତୀଯଂ ଲୋକନାଯକୈଃ
ଉମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ଯେହିଁପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ତୃତୀୟ ଆକୃତିକୁ ଲୋକନାୟକମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ପ୍ରତିଦିନଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯେତ୍ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତାରଃ ସ୍ଥିରା ସକର୍ଣେନ୍ଦୁର୍ଭଘୃଗୁଃ ସର୍ଗସମନ୍ଵିତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ, କାନ, ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର, ଭଗ, ଭୃଗୁ ଓ ସୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅନୁପ୍ରାଣିତ।
ଋଷୈଃ କହୋଲୋ ଦେଵ୍ଯାଦିଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଈରିତମ୍
କହୋଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଦେବୀ ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
ଭୃଗୁଣା ଦୀର୍ଘଯୁକ୍ତେନ ଷଡଙ୍ଗାନି ସମାଚରେତ୍
ଭୃଗୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ସହିତ, ଷଡଂଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଦ୍ରାପାଶୈଣାକ୍ଷସୂତ୍ରଲସତ୍ପାଣିଂ ଶଶିପ୍ରଭମ୍
ମୁଦ୍ରା, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ହାତ ଶୋଭିତ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହାରାଦ୍ଯୈର୍ନିଜକାନ୍ତ୍ଯା ତୁ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଵିଶ୍ଵଵିମୋହନମ୍
ହାର ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ନିଜ ଚମକରେ ଦୀପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।