ମୃତ୍ଯୁର୍ନିଗଦିତା ଷଷ୍ଠୀ ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତୁ ତତ୍ପରମ୍
ଛଅଟିଏ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସେଠାରେ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ଅଷ୍ଟମୀ କଥିତା ଏତାଧ୍ରୁଵାଦ୍ଯା ନମସାନ୍ଵିତାଃ
ଏଠି ଅଷ୍ଟମୀ ଧ୍ରୁବା ଆଦି ଯେଉଁଠି ରହିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନମସ୍କାର ସହିତ କୁହାଯାଇଛି।
କଟ୍ଯାଂ ପାର୍ଶ୍ଵଦ୍ଵଯେ ଵାମକଲା ନ୍ଯସ୍ଯେତ୍ତ୍ରଯୋଦଶ
କମର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତେରଟି ବାମ କଳାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ନମୋ ରକ୍ଷା ଦ୍ଵିତୀଯା ପରିକୀର୍ତିତା
ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଦ୍ୱିତୀୟ କଳାକୁ ରକ୍ଷା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନମଃ ସଂଯମନୀ ଷଷ୍ଠୀ କଥିତା ତଦନନ୍ତରମ୍
ଷଷ୍ଠୀ ସଂଯମନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏହା ପରେ କୁହାଯାଏ।
ନମୋ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟମୀ ସ୍ଯାଦ୍ବଲାନ୍ତେ ଚ ସ୍ଥିରା କଲା
ବୃଦ୍ଧିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଅଷ୍ଟମୀ କଳା ବଳର ଶେଷରେ ଥିବା ସ୍ଥିରତା।
ସର୍ଵଭୂତଦମନାଯ ନମୋନ୍ତେ ଭ୍ରାମଣୀ କଲା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ଭ୍ରାମଣୀ ନାମକ କଳା ଆସେ।
ମନୋନ୍ମନ୍ଯୈ ନମଃ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜ୍ଵରା ପ୍ରୋକ୍ତା ତ୍ରଯୋଦଶୀ
ମନୋନ୍ମନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ତେରଟିଏ ଜ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପାଦଦୋସ୍ତନନାସାସୁ ମୂର୍ଧ୍ନି ବାହୁଯୁଗେ ନ୍ଯସେତ୍
ପାଦ, ହାତ, ନାକ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦୁଇଟି ବାହୁରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯାମି ସିଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରଥମା କଲା
ମୁଁ ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି; ପ୍ରଥମ କଳା ହେଉଛି ସିଦ୍ଧି।
ଭଵେଦ୍ଯୁତିସ୍ତୃତୀଯା ସ୍ଯାଦଭଵେ ତଦନନ୍ଦରମ୍
ତୃତୀୟ କଳା ହେଉଛି ତେଜ; ଯଦି ନାହିଁ, ତେବେ ପରେ—
ମେଧା ସ୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚମୀ ପ୍ରୋକ୍ତା କଲାଭୂଯୋ ଭଵସ୍ଵ ମାମ୍
ପଞ୍ଚମ କଳା ମେଧା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ପୁଣି, କଳା ମୋତେ ହେଉ।
ଉଦ୍ଭଵାଯ ନମଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସୁଧା ସ୍ଯାଦଷ୍ଟମୀ କଲା
ଉଦ୍ଭବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ଅଷ୍ଟମୀ କଳା ହେଉଛି ଅମୃତ।
ଅଷ୍ଟାତ୍ରିଂଶତ୍କଲାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମପଦାଦିକାଃ
ଅଷ୍ଟତ୍ରିଂଶତି କଳା କୁହାଯାଇଛି; ପାଞ୍ଚଟି ବ୍ରହ୍ମପଦ ଆଦି ଅଟେ।
ତତଃ ସମାହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଦେଵଂ ସଦାଶିଵମ୍
ତାପରେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରି ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷୈର୍ଯୁତଂ ଗ୍ଲୌମୁକୁଟଂ କୋଟିପୂର୍ଣେନ୍ଦୁସଂପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଅକ୍ଷ ମାଳା ରହିଛି, ଚୁଡା ମୁକୁଟ ରହିଛି, ଏବଂ ତିନି କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିକିରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଦଧାନଂଭୂଷଣୋଦ୍ଦୀପ୍ତଂ ଘଣ୍ଟାପାଶଵରାଭଯାନ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଭାସ୍କର ଭୂଷଣ ରହିଛି, ହାତରେ ଘଣ୍ଟା, ପାଶ, ଦାନ ଦେବା ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରିବା ମୁଦ୍ରା ରହିଛି।
ପ୍ରସୂନୈଃ କରଵୀରୋତ୍ଥୈର୍ଜୁହୁଯାତ୍ତହୃଶାଂଶତଃ
କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ଶତ ବାର ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ତସ୍ଯାଂ ମୂର୍ତାଵାଵରଣୈଃ ସହ
ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅବରଣ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶାନଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣଂ ଶୁଭ୍ରମୈଶାନ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୂଜଯେତ୍
ଈଶାନ, ତିନି ଆଖି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ମୁଖଂ ତତ୍ପୁରୁଷଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ପୂର୍ଵନ୍ତୋର୍ଽଚଯେତ୍
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଚାରି ମୁହଁ ଓ ତିନି ଆଖି ଥିବା ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗଂ ନିଶିତଂ ଶୂଲଂ କପାଲଂ ବିଭ୍ରତଂ କରୈଃ
ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦଣ୍ଡ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଖପର ରହିଛି।
ଅଘୋରଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣଂ ଯାମ୍ଯେ ପୂଜଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍ତମଃ
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ତିନି ଆଖି ଥିବା ଅଘୋରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହରିଣାକ୍ଷଗୁଣାଭୀତିଵରହସ୍ତଂ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ଚାରି ମୁହଁ ଥିବା, ହରିଣ ଆଖି ମାଳା, ଦାନ ଦେବା ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରିବା ମୁଦ୍ରା ଧରିଥିବା।
କର୍ପୂରେଦୁନିଭଂ ସୌମ୍ଯଂ ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
କର୍ପୂର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶାନ୍ତ ଓ ତିନି ଆଖି ଥିବା ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଲାସିନଂ ସ୍ମେରଵକ୍ତ୍ରଂ ସୌମ୍ଯେ ସମ୍ଯକ୍ସମର୍ଚଯେତ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ମାୟାମୟ ଦୟାଳୁ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଯଥାଯଥିକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଘ୍ନେଶ୍ଵରାନନନ୍ତାଦ୍ଯାନ୍ପତ୍ରେଷୁ ପରିତୋ ଯଜେତ୍
ଗଣେଶ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍ତମ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ତାରୋ ମାଯାଵିଯଦ୍ବିନ୍ଦୁମନୁସ୍ଵରସମନ୍ଵିତଃ
‘ତ’ ଅକ୍ଷର, ମାୟା, ଆକାଶ, ବିନ୍ଦୁ ଓ ଅନୁସ୍ୱାର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ,
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୋକ୍ତଵତ୍କୁର୍ଯାଦଙ୍ଗନ୍ଯାସାଦିକଂ ବୁଧଃ
ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।