ଈଶାନଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାଂ ଶଶିନୀ ପ୍ରଥମା କଲା
ଈଶାନ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମାଳିକ; ପ୍ରଥମ କଳାକୁ 'ଶଶିନୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଧିପତିଃ ଶବ୍ଦାନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଧିପତିଃ ପୁନଃ
ବ୍ରହ୍ମାର ଅଧିପତି ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟର ଅଧିପତି।
ମରୀଚିଃ କଥିତା ଵିପ୍ର ଚତୁର୍ଥୀ ଚ ସଦାଶିଵେ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମରୀଚି ସଦାଶିବରେ ଚତୁର୍ଥ କଳା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୂର୍ଵପଶ୍ଚିମଯାମ୍ଯୋଦଗ୍ଵକ୍ତ୍ରେଷୁ ତଦନନ୍ତରମ୍
ପରେ, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଯାମ୍ୟ, ଉତ୍ତର ମୁହଁରେ।
ଆଦ୍ଯା ତତ୍ପୁରୁପାଯେତି ଵିଦ୍ମହେ ଶାନ୍ତିରୀରିତା
ପ୍ରଥମ କଳାକୁ 'ତତ୍ପୁରୁଷ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ; 'ଶାନ୍ତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵିଦ୍ଯା ଦ୍ଵିତୀଯା କଥିତା ତନ୍ନୋ ରୁଦ୍ରଃ ପଦଂ ତତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ କଳାକୁ 'ବିଦ୍ୟା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତାପରେ 'ରୁଦ୍ର' ନାମକ ପଦ।
ନିଵୃତ୍ତିସ୍ତତ୍ପରା ସର୍ଵା ପ୍ରଣଵାଦ୍ଯା ନମୋନ୍ଵିତା
ଓଁ ଆଦି ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ, ନମସ୍କାର ସହିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିରକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ଅଟେ।
ଅଥୋରସି କଲା ନ୍ଯସ୍ଯେଦଷ୍ଟୌ ମନ୍ତ୍ରୀ ଯଥାଵିଧି
ଏବେ ଛାତି ଉପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଏଠି ଅଷ୍ଟ କଳାକୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଘୋରେଭ୍ଯ ଇତ୍ଯନ୍ତେ ମୋହାସ୍ଯାତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ, 'ଭୟଙ୍କରମାନଙ୍କଠାରୁ' ବୋଲି ଶେଷରେ ମୋହ ଆସେ, ଏହା ପରେ—
ଘୋରତରେଭ୍ଯୋ ନିଦ୍ରା ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵତତ୍ପରା
ଅଧିକ ଭୟଙ୍କରମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଦ୍ରା ଆସେ; ସେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ସବୁ କାମରେ ଲଗ୍ନ।
ମୃତ୍ଯୁର୍ନିଗଦିତା ଷଷ୍ଠୀ ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତୁ ତତ୍ପରମ୍
ଛଅଟିଏ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସେଠାରେ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ଅଷ୍ଟମୀ କଥିତା ଏତାଧ୍ରୁଵାଦ୍ଯା ନମସାନ୍ଵିତାଃ
ଏଠି ଅଷ୍ଟମୀ ଧ୍ରୁବା ଆଦି ଯେଉଁଠି ରହିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନମସ୍କାର ସହିତ କୁହାଯାଇଛି।
କଟ୍ଯାଂ ପାର୍ଶ୍ଵଦ୍ଵଯେ ଵାମକଲା ନ୍ଯସ୍ଯେତ୍ତ୍ରଯୋଦଶ
କମର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତେରଟି ବାମ କଳାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ନମୋ ରକ୍ଷା ଦ୍ଵିତୀଯା ପରିକୀର୍ତିତା
ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଦ୍ୱିତୀୟ କଳାକୁ ରକ୍ଷା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନମଃ ସଂଯମନୀ ଷଷ୍ଠୀ କଥିତା ତଦନନ୍ତରମ୍
ଷଷ୍ଠୀ ସଂଯମନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏହା ପରେ କୁହାଯାଏ।
ନମୋ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟମୀ ସ୍ଯାଦ୍ବଲାନ୍ତେ ଚ ସ୍ଥିରା କଲା
ବୃଦ୍ଧିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଅଷ୍ଟମୀ କଳା ବଳର ଶେଷରେ ଥିବା ସ୍ଥିରତା।
ସର୍ଵଭୂତଦମନାଯ ନମୋନ୍ତେ ଭ୍ରାମଣୀ କଲା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ଭ୍ରାମଣୀ ନାମକ କଳା ଆସେ।
ମନୋନ୍ମନ୍ଯୈ ନମଃ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜ୍ଵରା ପ୍ରୋକ୍ତା ତ୍ରଯୋଦଶୀ
ମନୋନ୍ମନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ତେରଟିଏ ଜ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପାଦଦୋସ୍ତନନାସାସୁ ମୂର୍ଧ୍ନି ବାହୁଯୁଗେ ନ୍ଯସେତ୍
ପାଦ, ହାତ, ନାକ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦୁଇଟି ବାହୁରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯାମି ସିଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରଥମା କଲା
ମୁଁ ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି; ପ୍ରଥମ କଳା ହେଉଛି ସିଦ୍ଧି।
ଭଵେଦ୍ଯୁତିସ୍ତୃତୀଯା ସ୍ଯାଦଭଵେ ତଦନନ୍ଦରମ୍
ତୃତୀୟ କଳା ହେଉଛି ତେଜ; ଯଦି ନାହିଁ, ତେବେ ପରେ—
ମେଧା ସ୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚମୀ ପ୍ରୋକ୍ତା କଲାଭୂଯୋ ଭଵସ୍ଵ ମାମ୍
ପଞ୍ଚମ କଳା ମେଧା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ପୁଣି, କଳା ମୋତେ ହେଉ।
ଉଦ୍ଭଵାଯ ନମଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସୁଧା ସ୍ଯାଦଷ୍ଟମୀ କଲା
ଉଦ୍ଭବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତାପରେ ଅଷ୍ଟମୀ କଳା ହେଉଛି ଅମୃତ।
ଅଷ୍ଟାତ୍ରିଂଶତ୍କଲାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମପଦାଦିକାଃ
ଅଷ୍ଟତ୍ରିଂଶତି କଳା କୁହାଯାଇଛି; ପାଞ୍ଚଟି ବ୍ରହ୍ମପଦ ଆଦି ଅଟେ।
ତତଃ ସମାହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଦେଵଂ ସଦାଶିଵମ୍
ତାପରେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରି ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷୈର୍ଯୁତଂ ଗ୍ଲୌମୁକୁଟଂ କୋଟିପୂର୍ଣେନ୍ଦୁସଂପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଅକ୍ଷ ମାଳା ରହିଛି, ଚୁଡା ମୁକୁଟ ରହିଛି, ଏବଂ ତିନି କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିକିରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଦଧାନଂଭୂଷଣୋଦ୍ଦୀପ୍ତଂ ଘଣ୍ଟାପାଶଵରାଭଯାନ୍
ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଭାସ୍କର ଭୂଷଣ ରହିଛି, ହାତରେ ଘଣ୍ଟା, ପାଶ, ଦାନ ଦେବା ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରିବା ମୁଦ୍ରା ରହିଛି।
ପ୍ରସୂନୈଃ କରଵୀରୋତ୍ଥୈର୍ଜୁହୁଯାତ୍ତହୃଶାଂଶତଃ
କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ଶତ ବାର ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ତସ୍ଯାଂ ମୂର୍ତାଵାଵରଣୈଃ ସହ
ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅବରଣ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶାନଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣଂ ଶୁଭ୍ରମୈଶାନ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୂଜଯେତ୍
ଈଶାନ, ତିନି ଆଖି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।