ଷଡ୍ଭିର୍ଵର୍ଣୈଃ ଷଡଙ୍ଗାନି କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦେଶିକଃ
ଷଡ଼ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଦେଶିକ ମନ୍ତ୍ରର ଷଡ଼ ଅଙ୍ଗ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ଜନୀମଧ୍ଯଯୋରନ୍ତ୍ଯାନାମିକାଙ୍ଗୁଷ୍ଠକେ ପୁନଃ
ପୁନଃ, ତରଜନୀ ଓ ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିରେ—
ଵକ୍ତ୍ରହୃତ୍ପାଦଗୁହ୍ଯେଷୁ ନିଜମୂର୍ଦ୍ଧନି ତାଃ ପୁନଃ
ମୁଖ, ହୃଦୟ, ପାଦ, ଗୁପ୍ତ ଅଂଶ ଓ ପୁନଃ ନିଜ ମସ୍ତକରେ—
ମନ୍ତ୍ରାଙ୍ଗାନିନ୍ଯସେତ୍ପଶ୍ଚାଜ୍ଜାତିଯୁକ୍ତାନି ଷଟ୍ କ୍ରମାତ୍
ତାପରେ, ଷଡ଼ ମନ୍ତ୍ରାଙ୍ଗ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଶ୍ରେଣୀ ସହ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦି ଵକ୍ତ୍ରେଂଽସଯୋରୂର୍ଵୋଃ କଣ୍ଠେ ନାଭୌ ଦ୍ଵିପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ
ହୃଦୟ, ମୁଖ, ଶ୍ରେଣୀ, ଉରୁ, କଣ୍ଠ, ନାଭି ଓ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ—
ଦୋଃପତ୍ସଂଧିଷୁ ସାଗ୍ରେଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ଉପରେ, ଦୋହର ସଂଧି ଓ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପରେ ଏହି ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦି ଵକ୍ତ୍ରାଂବୁଜେ ଟଙ୍କମୃଗା ଭଯଵରେଷ୍ଵଥ
ହୃଦୟରେ, ମୁଖର ପଦ୍ମରେ, ଟଙ୍କ ଓ ମୃଗର ଚିହ୍ନ, ଭୟ ଓ ଵର ମୁଦ୍ରାରେ—
ମୂଲମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଷଡ ଵର୍ଣାନ୍ଯଥାଵଦ୍ଦେଶିକୋତ୍ତମଃ
ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଷଡ଼ ଅକ୍ଷର, ଯଥାଯଥ ଦେଶିକଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ପଶ୍ଚାଦନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ କୁର୍ଵୀତ ଵ୍ଯାପକଂ ସୁଧୀଃ
ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ମୂର୍ତିଵପୁଶ୍ଛାଯାଭାସିତାଙ୍ଗାଯ ଶଂଭଵେ
ଚାରି ମୂର୍ତିର ଶରୀରର ଚାୟା ରେ ଅଙ୍ଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ଶଂଭୁଙ୍କୁ—
ଧ୍ଯାଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ମହେଶାନଂ ରୌପ୍ଯପର୍ଵତସନ୍ନିଭମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ସିଲ୍ଭର ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ପରଶ୍ଵଧଵରାଭୀତିମୃଗହସ୍ତଂ ଶୁଭାନନମ୍
ପରଶୁ, ଵର ଓ ଭୟ ମୁଦ୍ରା, ହାତରେ ମୃଗ ଧରିଥିବା, ଶୁଭ ମୁଖବଳି ଥିବା।
ଵ୍ଯାଘ୍ରକୃତିଂ ଵସାନଂ ଚ ଵିଶ୍ଵାଦ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵରୂପକମ୍
ବାଘର ଆକୃତି ଧରି, ସମସ୍ତର ଆଦି ଉତ୍ସ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶ ହେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ ଧରିଥିବା।
ତତ୍ତ୍ଵଲକ୍ଷଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଦୀକ୍ଷିତଃ ଶୈଵଵର୍ତ୍ମନା
ଶିବର ପଥରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ତତ୍ତ୍ୱର ଚିହ୍ନ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ମନ୍ତ୍ରଃ ସାଧକାଭୀଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଦଃ
ଏହା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେବା ସହିତ, ସାଧକଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ଵାମା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ତଥା ରୌଦ୍ରୀ କାଲୀ କଲପଦାଦିକା
ବାମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ରୌଦ୍ରୀ, କାଳୀ ଏବଂ କଳପଦା ଆଦି ନାମଗୁଡିକ।
ବଲପ୍ରମଥନୀ ପଶ୍ଚାତ୍ସର୍ଵଭୂତଦମନ୍ଯଥ
ତାପରେ ବଳପ୍ରମଥନୀ, ଏବଂ ପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବଶ କରିଥିବା।
ନମୋ ଭଗଵତେ ପଶ୍ଚାତ୍ସକଲାଦି ଵଦେତ୍ତତଃ
ଏହା ପରେ, 'ଭଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' କହି, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଯୋଗପୀଠାତ୍ମନେ ଭୂଯୋ ନମସ୍ତାରାଦିକୋ ମନୁଃ
ପୁନି, ଯୋଗପୀଠର ଆତ୍ମା ଏବଂ ତାରା ଆଦିକୁ 'ନମସ୍' ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ମୂର୍ତିଂ ମୂଲେନ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ତତ୍ରାଵାହ୍ଯ ଯଜେଚ୍ଛିଵମ୍
ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ମୂର୍ତିକୁ ଭାବନା କରି, ସେଠାରେ ଆବାହନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶଂ ଦିକ୍ଷୁ ତତ୍ପୁରୁଷାଦିକା
ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଦିଶୁଥିବା, ଦିଗଗୁଡିକରେ ତତ୍ପୁରୁଷ ଆଦି ଆକାରରେ।
ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରସମାଯୁକ୍ତା ଯଥାଵତ୍ତାଃ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଚାରିଟି ମୁହଁ ଥିବା, ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ସେମାନେ ପୂଜା କରିବା।
ଅଙ୍ଗାନି କେସରସ୍ଥାନି ଵିଘ୍ନେଶାନ୍ପନ୍ନଗାନ୍ଯଜେତ୍
କେଶର ଭିତରେ ଥିବା ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ, ବିଘ୍ନେଶ ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ପୂଜା କରିବା।
ଏକନେତ୍ରମେକରୁଦ୍ରଂ ତ୍ରିମୂର୍ତିଂ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ଏକ ରୁଦ୍ର, ତାପରେ ତ୍ରିମୂର୍ତି।
ରକ୍ତପୀତସିତାରକ୍ତକୃଷ୍ଣରକ୍ତାଞ୍ଜନାସିତାନ୍
ଲାଲ, ହଳଦିଆ, ସାଧା, ଲାଲ-କଳା, କଳା, କଜଳ ପରି କଳା।
ତ୍ରିନେତ୍ରାଞ୍ଛୂଲଵଜ୍ରାସ୍ତ୍ରଚାପହସ୍ତାନ୍ମନୋରମାନ୍
ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତ୍ରିଶୂଳ, ବଜ୍ର, ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଧନୁ ଧରି, ମନୋହର ଆକୃତି।
ତତୋ ନନ୍ଦିମହାକାଲୌ ଗଣେଶଂ ଵୃଷଭଂ ପୁନଃ
ତାପରେ ନନ୍ଦି, ବଡ଼ ଆକୃତି, ଗଣେଶ ଏବଂ ପୁନି ବୃଷଭ।
ସ୍ଵର୍ଣତୋଯାରୁଣଶ୍ଯାମମୁକ୍ତେନ୍ଦୁସିତପାଟଲାନ୍
ସୁନା, ଜଳିଆ, ଲାଲ, କଳା, ମୁକ୍ତା ପରି, ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ସାଧା, ହଳକା ଲାଲ।
ଇତ୍ଥଂ ସଂପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଂ ସହସ୍ରଂ ନିତ୍ଯଶୋ ଜପେତ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପ୍ରତିଦିନ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା।
ଦ୍ଵିସହସ୍ରଂ ଜପନ୍ ରୋଗାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଦୁଇ ହଜାର ଥର ଜପ କରିଲେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।