ଵିଦ୍ଯାଯାଃ କୁଲସୁନ୍ଦର୍ଯାଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୁଳସୁନ୍ଦରୀ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ବିଧି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ହୋମାଦିସ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶେନ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନତଃ
ହୋମ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦଶମାଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧିରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଜପୋ ନିତ୍ଯପତାକାଯା ହୋମାଦିସ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶତଃ
ନିତ୍ୟପତାକା ପାଇଁ ଜପ, ହୋମ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦଶମାଂଶ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯତ୍ପୂର୍ଵଵଦାଖ୍ଯାତଂ ଵିଦ୍ଯାସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ତୁ ସାଧନମ୍
ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ସାଧନ ଜ୍ଞାନ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆଗରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ତଦ୍ଦଶାଂଶକ୍ରମେଣୈଵ ହୋମାଦି ସମୁଦୀରିତମ୍
ଏହି ଦଶାଂଶ ଅନୁସାରେ ହୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅର୍ପଣର କ୍ରମ ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।
ହୋମାଦିସ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶେନ ପ୍ରୋକ୍ତଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ସମୀରିତଃ
ଏହିପରି, ହୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଦଶାଂଶ ଭାଗ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୋକ୍ତେନ ଵିଧିନା କାର୍ଯୋ ଵିଦ୍ଯାସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ମୁନୀଶ୍ଵର
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵମେଵାତ୍ର ଯନ୍ତ୍ରସାଧନପୂର୍ଵକମ୍
ଏଠାରେ, ଯନ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପୂର୍ବକ ସମସ୍ତ କଥା ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଯଂ ସମାରାଧ୍ଯ ମନୁଜୋ ଭୁକ୍ତିଂ ମୁକ୍ତିଂ ଚ ଵିନ୍ଦତି
ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ମଣିଷ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁଇଟି ଲାଭ କରେ—
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୋ ମନୁଃ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତାରାଦ୍ଯୋ ଽଯଂ ଷଡକ୍ଷରଃ
ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର କହାଯାଇଛି, ଏହି ଷଡ଼କ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର 'ତ' ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଷଡ୍ଭିର୍ଵର୍ଣୈଃ ଷଡଙ୍ଗାନି କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦେଶିକଃ
ଷଡ଼ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଦେଶିକ ମନ୍ତ୍ରର ଷଡ଼ ଅଙ୍ଗ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ଜନୀମଧ୍ଯଯୋରନ୍ତ୍ଯାନାମିକାଙ୍ଗୁଷ୍ଠକେ ପୁନଃ
ପୁନଃ, ତରଜନୀ ଓ ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିରେ—
ଵକ୍ତ୍ରହୃତ୍ପାଦଗୁହ୍ଯେଷୁ ନିଜମୂର୍ଦ୍ଧନି ତାଃ ପୁନଃ
ମୁଖ, ହୃଦୟ, ପାଦ, ଗୁପ୍ତ ଅଂଶ ଓ ପୁନଃ ନିଜ ମସ୍ତକରେ—
ମନ୍ତ୍ରାଙ୍ଗାନିନ୍ଯସେତ୍ପଶ୍ଚାଜ୍ଜାତିଯୁକ୍ତାନି ଷଟ୍ କ୍ରମାତ୍
ତାପରେ, ଷଡ଼ ମନ୍ତ୍ରାଙ୍ଗ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଶ୍ରେଣୀ ସହ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦି ଵକ୍ତ୍ରେଂଽସଯୋରୂର୍ଵୋଃ କଣ୍ଠେ ନାଭୌ ଦ୍ଵିପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ
ହୃଦୟ, ମୁଖ, ଶ୍ରେଣୀ, ଉରୁ, କଣ୍ଠ, ନାଭି ଓ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ—
ଦୋଃପତ୍ସଂଧିଷୁ ସାଗ୍ରେଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ଉପରେ, ଦୋହର ସଂଧି ଓ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପରେ ଏହି ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦି ଵକ୍ତ୍ରାଂବୁଜେ ଟଙ୍କମୃଗା ଭଯଵରେଷ୍ଵଥ
ହୃଦୟରେ, ମୁଖର ପଦ୍ମରେ, ଟଙ୍କ ଓ ମୃଗର ଚିହ୍ନ, ଭୟ ଓ ଵର ମୁଦ୍ରାରେ—
ମୂଲମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଷଡ ଵର୍ଣାନ୍ଯଥାଵଦ୍ଦେଶିକୋତ୍ତମଃ
ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଷଡ଼ ଅକ୍ଷର, ଯଥାଯଥ ଦେଶିକଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ପଶ୍ଚାଦନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ କୁର୍ଵୀତ ଵ୍ଯାପକଂ ସୁଧୀଃ
ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ମୂର୍ତିଵପୁଶ୍ଛାଯାଭାସିତାଙ୍ଗାଯ ଶଂଭଵେ
ଚାରି ମୂର୍ତିର ଶରୀରର ଚାୟା ରେ ଅଙ୍ଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ଶଂଭୁଙ୍କୁ—
ଧ୍ଯାଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ମହେଶାନଂ ରୌପ୍ଯପର୍ଵତସନ୍ନିଭମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ସିଲ୍ଭର ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ପରଶ୍ଵଧଵରାଭୀତିମୃଗହସ୍ତଂ ଶୁଭାନନମ୍
ପରଶୁ, ଵର ଓ ଭୟ ମୁଦ୍ରା, ହାତରେ ମୃଗ ଧରିଥିବା, ଶୁଭ ମୁଖବଳି ଥିବା।
ଵ୍ଯାଘ୍ରକୃତିଂ ଵସାନଂ ଚ ଵିଶ୍ଵାଦ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵରୂପକମ୍
ବାଘର ଆକୃତି ଧରି, ସମସ୍ତର ଆଦି ଉତ୍ସ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶ ହେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ ଧରିଥିବା।
ତତ୍ତ୍ଵଲକ୍ଷଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଦୀକ୍ଷିତଃ ଶୈଵଵର୍ତ୍ମନା
ଶିବର ପଥରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ତତ୍ତ୍ୱର ଚିହ୍ନ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ମନ୍ତ୍ରଃ ସାଧକାଭୀଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଦଃ
ଏହା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେବା ସହିତ, ସାଧକଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ଵାମା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ତଥା ରୌଦ୍ରୀ କାଲୀ କଲପଦାଦିକା
ବାମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ରୌଦ୍ରୀ, କାଳୀ ଏବଂ କଳପଦା ଆଦି ନାମଗୁଡିକ।
ବଲପ୍ରମଥନୀ ପଶ୍ଚାତ୍ସର୍ଵଭୂତଦମନ୍ଯଥ
ତାପରେ ବଳପ୍ରମଥନୀ, ଏବଂ ପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବଶ କରିଥିବା।
ନମୋ ଭଗଵତେ ପଶ୍ଚାତ୍ସକଲାଦି ଵଦେତ୍ତତଃ
ଏହା ପରେ, 'ଭଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' କହି, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଯୋଗପୀଠାତ୍ମନେ ଭୂଯୋ ନମସ୍ତାରାଦିକୋ ମନୁଃ
ପୁନି, ଯୋଗପୀଠର ଆତ୍ମା ଏବଂ ତାରା ଆଦିକୁ 'ନମସ୍' ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ମୂର୍ତିଂ ମୂଲେନ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ତତ୍ରାଵାହ୍ଯ ଯଜେଚ୍ଛିଵମ୍
ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ମୂର୍ତିକୁ ଭାବନା କରି, ସେଠାରେ ଆବାହନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।