ଦାରୁଭିଃ କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଦ୍ଦିଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ଯିଏ କାଠରେ ତିଆରି କରେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ମିଳେ।
ସ୍ଫୁଟିକାଭିଃ ଶିଲାଭିସ୍ତୁ ଜ୍ଞେଯଂ ଦଶଗୁଣୋତ୍ତରମ୍
ଯଦି କ୍ରିଷ୍ଟାଲ କିମ୍ବା ପାଥରରେ କରାଯାଏ, ତେବେ ତାହାର ଫଳ ଦଶଗୁଣା ହୁଏ।
ଦେଵାଲଯଂ ତଡାଗଂ ଵା ଗ୍ରାମଂ ଵା ପାଲଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯିଏ ଦେଉଳ, ପୋଖରୀ କିମ୍ବା ଗାଁକୁ ରକ୍ଷା କରେ,
ଦେଵାଲଯସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ଲେପସେଚନମଣ୍ଡନୈଃ
ଦେଉଳରେ ଲେପନ, ଛିଟା ଦେବା, ଶୃଙ୍ଗାର ଇତ୍ୟାଦି ସେବା କଲେ,
ଵେତନାଦ୍ଵିଷ୍ଟିତୋ ଵାପି ପୁଣ୍ଯକର୍ମପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତାଃ
ଯେଉଁଠି ବେତନ ପାଇଁ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟ କାମନାରେ କାମ କରାଯାଏ,
ତାଡାଗାର୍ଦ୍ଧଫଲଂ ରାଜନ୍କାସାରେ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ହେ ରାଜା, ପୋଖରୀ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଝିଲିକ ପାଇଁ ଅର୍ଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଵାପୀଶତଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ କୁଲ୍ଯାଯାଂ ଭୂପତେଃ ଫଲମ୍
ହେ ଭୂପତି, ଉଉଁ ଖାଲି ପାଇଁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା କ୍ୟାନାଲ ପାଇଁ ଶତଗୁଣା ହୁଏ।
ତଯୋଃ ଫଲଂ ସମାନଂ ସ୍ଯାଦିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଏହି ଦୁଇଟିର ଫଳ ସମାନ ହୁଏ ବୋଲି କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି।
ଭୁଵଂ ତଯୋଃ ସମଫଲଂ ପ୍ରାହୁର୍ଵେଦଵିଦୋ ଜନାଃ
ଯେମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଏହି ଦୁଇଟିର ଭୂଲୋକର ଫଳ ସମାନ।
ଦରିଦ୍ରଃ କୁରୁତେ କୂପଂ ସମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ଯଦି ଗରିବ ଲୋକେ ଉଉଁ ତିଆରି କରେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ଘୋଷିତ।
ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମଭୁଵନଂ କୁଲତ୍ରଯସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ତିନି ପିଢି ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
କ୍ଷଣାର୍ଦ୍ଧଂ ତସ୍ଯ ଛାଯାଯାଂ ତିଷ୍ଟନ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ନଯତ୍ଯମୁମ୍
ଅର୍ଦ୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ତାହାର ଛାୟାରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଲେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
ତଡାଗଗ୍ରାମକର୍ତ୍ତାରଃ ପୂଜ୍ଯନ୍ତେ ହରିଣା ସହ
ଯେଉଁମାନେ ପୋଖରୀ କିମ୍ବା ଗାଁ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ସହିତ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
କୁର୍ଵତେ ଦେଵତାର୍ଥଂ ଵା ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ।
ତାଵଦ୍ଵର୍ଷାଣି ନାକସ୍ଥୋ ମୋଦତେ କୁଲକୋଟିଭିଃ
ସେ ନିଜ ବଂଶର କୋଟି କୋଟି ସଂଖ୍ୟା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ପ୍ରଯାନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନଂ ଯୁଗାନାମେକସତ୍ପତିମ୍
ସେମାନେ ଯୁଗମାନେକର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ରାଜନ୍ଵଦତୋ ମେ ନିଶାମଯ
ହେ ରାଜା, ସେମାନଙ୍କର କର୍ମର ଫଳ କଣ ମିଳେ, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵସେତ୍କଲ୍ପଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ନାରାଯଣପଦଂ ନୃପ
ସେ ଲୋକ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାରାୟଣଙ୍କ ଧାମରେ ବାସ କରନ୍ତି, ରାଜା।
ଗଙ୍ଗାମୃତିକଯା ଚୈଵ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଦେଇ କ’ଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
ସଂଗୀଯମାନଚରିତୋ ମୋଦତେ ଵିଷ୍ଣୁଂମଦିରେ
ଯାହାଙ୍କ କର୍ମ ଗାଇଯାଏ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତାଵନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାତକାନି ହତାନି ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ପାପ ଏପରି କର୍ମରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କ୍ଷୀରୋଦଵାସିନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵସେଦାଚନ୍ଦ୍ରତାରକମ୍
କ୍ଷୀରସାଗରରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ସହିତ ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି।
ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମସଦନେ କୁଲତ୍ରିତଯତସଂଯୁତଃ
ସେ ତିନି ପିଢି ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ସ ଵସେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଭଵନେ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୃହରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନଶ୍ଟ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି।
ସୋ ଽପ୍ଯେକଵିଂଶତିକୁଲୈର୍ମୋଦତେ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରେ
ସେ ଏକୋଇଶ ପିଢି ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ନ ତସ୍ଯ ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକାନ୍ନରେଶ୍ଵର
ହେ ନରେଶ୍ବର, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରୁ ସେ କେବେ ବାପସ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ।
କୁଲାଯୁତଯୁତଃ ସୋ ଽପି ମୋଦତେ ଵୈଷ୍ଣଵେ ପଦେ
ସେ ଦଶହଜାର ପିଢି ସହିତ ବୈଷ୍ଣବ ପଦରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
କୁଲାଯୁତାଯୁତଯୁତଃ ସୋ ଽପି ଵିଷ୍ଣୁପୁରେ ଵସେତ୍
ସେ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ପିଢି ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହରରେ ବାସ କରନ୍ତି।
କୁଲକୋଟିଯୁତୋ ରାଜନ୍ସାଯୁଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ହରେଃ
ହେ ରାଜା, କୋଟି କୋଟି ପିଢି ସହିତ ସେ ହରିଙ୍କ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯକଂ ତସ୍ଯ ଭଵେତ୍ଯୁଲଶତାଯୁତୈଃ
ସେ ଅସଂଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ ପିଢି ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।