ଵାରାହୀ ପଞ୍ଚମୀ ଵିଶ୍ଵଵିଜଯା ଭଦ୍ରକୌମୁଦୀ
ବାରାହୀ, ପଞ୍ଚମୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଜିତିଥିବା, ଭଦ୍ରକୌମୁଦୀ।
ଅଙ୍ଗାନି କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରାର୍ଣୈଃ ସପ୍ତଭିଷଡ୍ଭିରେଵ ଚ
ସପ୍ତ କିମ୍ବା ଛଅ ମନ୍ତ୍ରାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଅଂଗଗୁଡିକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିକୋଣଵୃତ୍ତଷଟ୍କୋଣଵୃତ୍ତଦ୍ଵଯସମନ୍ଵିତମ୍
ତ୍ରିକୋଣ, ବୃତ୍ତ, ଷଟ୍କୋଣ ଏବଂ ଦୁଇଟି ବୃତ୍ତ ସହିତ ସୁସଜ୍ଜିତ।
ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚ ଦେଵୀଂ କୀଲାସ୍ଯାଂ ତତଃ କାଞ୍ଚନସନ୍ନିଭାମ୍
ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ପରେ ସେ ସୁନା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ତ୍ରିନେତ୍ରାମଷ୍ଟହସ୍ତାଂ ଚ ଚକ୍ରଂ ଶଙ୍ଖମଥାଙ୍କୁଶମ୍
ତିନୋଟି ଆଖି, ଆଠଟି ହାତ, ଚକ୍ର, ଶଂଖ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଛନ୍ତି।
ଦଧାନାଂ ଗରୁଡସ୍କନ୍ଧେ ସୁଖାସୀନାଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମାନ୍ଧାରେ ସୁଖରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଯୋଗେଷୁ ସ୍ମରେଦ୍ଦେଵୀଂ ସିଂହସ୍ଥାଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଗାମପି
କୌଣସି କ୍ରିୟାରେ, ସିଂହ ଉପରେ ବସିଥିବା କିମ୍ବା ବାଘ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଯାମାମପ୍ଯରୁଣାଂ ପୀତାମସିତାଂଭୋଜଵିଗ୍ରହାମ୍
କଳା, ଲାଲ, ହଳଦିଆ କିମ୍ବା କଳା ପଦ୍ମ ଆକୃତି ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅରୁଣାଂ ପଞ୍ଚମୀଂ ଵଶ୍ଯେ ପୀତାଂ ସ୍ତଂଭନକେ ସ୍ମରେତ୍
ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ଲାଲ ପଞ୍ଚମୀଙ୍କୁ, ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ହଳଦିଆ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂମ୍ରାମୁଚ୍ଚାଟନେ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସାଧକୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ଉତ୍ସାଦନ ପାଇଁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ ଧୂସର ଆକୃତିରେ ଦେବୀଙ୍କୁ।
ଭଜତାମିଷ୍ଟଦାଃ ସଦ୍ଯଃ ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯଙ୍କରାଃ
ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମିଳନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗୁରୁଧ୍ଯାନପୁରଃ ସରମ୍
ମୁଁ ଏବେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ହଜାର ନାମ କହିବି।
ଭୂମ୍ଯାଦୀନିଶିଵାନ୍ତାନି ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ତ୍ଵାନି ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ପୃଥିବୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶିବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣ।
ଏତାନି ପ୍ରାହମନୋଵୃତ୍ତ୍ଯା ଚିନ୍ତଯେତ୍ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ସାଧକ ଏହି ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମନରେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ନାଥ ଭଗଵଞ୍ଶିଵାଯ ଗୁରୁରୂପିଣେ
ନମସ୍କାର ହେ ପ୍ରଭୁ, ଭଗବାନ ଶିବ, ଯିଏ ଗୁରୁ ରୂପେ ପ୍ରକଟ।
ନଵାଯ ନଵରୂପାଯ ପରମାର୍ଥୈକରୂପିଣେ
ନମସ୍କାର ନୂତନ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଯିଏ, ଏବଂ ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ ଏକମାତ୍ର ପରମ ସତ୍ୟ।
ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରାଯ ଦଯାକୢପ୍ତଵିଗ୍ରହାଯ ଶିଵାତ୍ମନେ
ସ୍ୱାଧୀନ ଯିଏ, ଦୟାରେ ଗଢ଼ା ଯାହାର ଦେହ, ଶିବ ଯାହାର ଆତ୍ମା, ସେଠିକୁ ନମସ୍କାର।
ଵିଵେକିନାଂ ଵିଵେକାଯ ଵିମର୍ଶାଯ ଵିମର୍ଶିନାମ୍
ବିବେକୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିବେକ, ଚିନ୍ତନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚିନ୍ତନ ଯିଏ, ସେଠିକୁ ନମସ୍କାର।
ପୁରସ୍ତାତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ ପୃଷ୍ଠେ ନମଃ କୁର୍ଯାମୁପର୍ଯଧଃ
ମୁଁ ସମ୍ମୁଖ, ପାଖ, ପଛ, ଉପରେ ଓ ତଳେ ନମସ୍କାର କରେ।
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଗୁରୁଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରାଂ ଦେଵୀଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ଏପରି ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ପରମ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵୀଂ ମନ୍ତ୍ରମଯୀଂ ନୌମି ମାତୃକାପୀଠରୂପିଣୀମ୍
ମନ୍ତ୍ରମୟ ଦେବୀ, ମାତୃକାପୀଠ ରୂପିଣୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
କାଲହୃଲ୍ଲୋହୋଲୋଲ୍ଲୋହକଲାନାଶନକାରିଣୀମ୍
ଯିଏ କାଳ, ହୃଦୟ ଓ ଅସ୍ଥିର ମନର ବିଭାଗକୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ନମସ୍କାର।
ରଵିତାର୍କ୍ଷ୍ଯେନ୍ଦୁକନ୍ଦର୍ପୈଃ ଶଙ୍କରାନଲଵିଷ୍ଣୁଭିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗରୁଡ଼, ଚନ୍ଦ୍ର, କାମଦେବ, ଶଙ୍କର, ଅଗ୍ନି ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ।
ଵନ୍ଦେ ସର୍ଵେଶ୍ଵରୀଂ ଦେଵୀଂ ମହାଶ୍ରୀସିଦ୍ଧମାତୃକାମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାଶ୍ରୀ ଓ ସିଦ୍ଧ ମାତୃକା ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଦିକଟାହାନ୍ତଂ ତାଂ ଵନ୍ଦେ ସିଦ୍ଧମାତୃକାମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ, ସେହି ସିଦ୍ଧ ମାତୃକାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଦିକଟାହାନ୍ତଂ ଜଗଦଦ୍ଯାପି ଦୃଶ୍ଯତେ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଏଯାଁ ଦିନ ଦେଖାଯାଏ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଙ୍ଗବାହୁହୃତ୍କଣ୍ଠକଟିପାଦନିଵାସିନୀମ୍
ଯିଏ ବଡ଼ ଅଂଗ, ବାହୁ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, କଟି ଓ ପାଦରେ ବିରାଜିତି।
ପ୍ରଣମାମି ମହାଦେଵୀଂ ପରମାନନ୍ଦରୂପିଣୀମ୍
ମୁଁ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯାହାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ପରମ ଆନନ୍ଦ।
କେଯଂ କସ୍ମାତ୍କ୍ଵ କେନେତି ସରୂପାରୂପଭାଵନାମ୍
ଏହା କ'ଣ, କାହାର, କେଉଁଠି, କିଏ କରିଛି—ଏପରି ଆକାର ଓ ନିରାକାର ଭାବନା ମନରେ ଉଠେ।
ଦେଵୀଂ କୁଲକଲୋଲ୍ଲୋଲପ୍ରୋଲ୍ଲସନ୍ତୀଂ ଶିଵାଂ ପରାମ୍
ମୁଁ ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯିଏ କୁଳର ଧାରାରେ ଉତ୍ସାହିତ।