ଆଚାର୍ଯେଭ୍ଯଃ ସଦା ଭୂପଃ ଶୃଣୋତି ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ରାଜା ସଦା ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଣନ୍ତି।
ଧର୍ମେଣ ପାଲ୍ଯମାନସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଦେଶସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ଯେଉଁ ଦେଶ ରାଜାଙ୍କ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ସ ଚୈକଦା ତୁ ନୃପତିର୍ମୃଗଯାଯାଂ ମହାଵନେ
ସେ ରାଜା ଗୋଟେ ଦିନ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲକୁ ସୀକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।
ଦୈଵାଦାଖେଟଶୂନ୍ଯସ୍ଯ ହ୍ଯତିଶ୍ରାନ୍ତସ୍ଯ ତତ୍ର ଵୈ
ଭାଗ୍ୟକ୍ରମେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ପଶୁ ମିଳିଲା ନାହିଁ ଏବଂ ସେ ବହୁତ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଲେ।
ତତଃ ଶୁଷ୍କାଂ ତୁ ସରସୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ଵ୍ଯଚିନ୍ତଯତ୍
ତାପରେ, ସେଠାରେ ଏକ ଶୁଖିଲା ଝିଅଁ ଦେଖି ସେ ଭାବିଲେ।
କଥଂ ଜଲଂ ଭଵେଦତ୍ର ଯେନ ଜୀଵେଦଯଂ ନୃପଃ
ଏଠାରେ କିପରି ପାଣି ମିଳିପାରିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ରାଜା ବଞ୍ଚିପାରିବି?
ହସ୍ତମାତ୍ରଂ ତତୋ ଗର୍ତ୍ତଂ ଖାତ୍ଵା ତୋଯମଵାତ୍ପଵାନ୍
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କର ହାତ ଦେଖିବା ଯେତେ ଗଭୀର ଗଡ଼ି କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ପାଣି ପାଇଲେ।
ମନ୍ତ୍ରିଣଶ୍ଚାପି ଭୂମିଶ ବୁଦ୍ଧିସାଗରସଂଜ୍ଞିନଃ
ସେଠାରେ ଭୂମିଶ ନାମକ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିସାଗର ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିବା ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ରାଜନ୍ନିଯଂ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଵର୍ଷାଜଲଵତୀ ପୁରା
ହେ ରାଜା, ଏହି ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ପୂର୍ବେ ବର୍ଷାର ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ତଦ୍ଭଵାନ୍ମୋଦତାଂ ଦେଵ ଦତ୍ତାଦାଜ୍ଞାଂ ଚ ମେ ଽନଘ
ତେଣୁ, ହେ ନିର୍ମଳ, ଆପଣ ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।
ମୁମୁଦେ ଽତିତରାଂ ଭୂପଃ ସ୍ଵଯଂ କର୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ
ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ନିଜେ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ତତୋ ରାଜାଜ୍ଞଯା ସୋ ଽପି ବୁଦ୍ଧିସାଗରକୋ ମୁଦା
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବୁଦ୍ଧିସାଗର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ—
ଧନୁଷାଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚାଶତ୍ସର୍ଵତୋ ଵିସ୍ତୃତାଯତାମ୍
—ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଞ୍ଚାଶଟି ଧନୁଷ ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ରେ ଏହାକୁ ବଡ଼ କଲେ।
ତାଂ ଵିନିର୍ମାଯ ସରସୀଂ ରାଜ୍ଞେ ସର୍ଵଂ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେ ଝିଅଁ ତିଆରି କରି ସମସ୍ତ କଥା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ପାନ୍ଥାଃ ପିପାସିତା ଭୂପ ଲଭନ୍ତେ ସ୍ମ ଜଲଂ ଶୁଭମ୍
ହେ ରାଜା, ପିଆସିଆ ଯାତ୍ରୀମାନେ ସେଠାରେ ଶୁଭ୍ର ପାଣି ପାଇଥିଲେ।
ପ୍ରମୃତୋ ଗତଵାଂଲ୍ଲୋକଂ ଲୋକଶାସ୍ତୁର୍ମମ ପ୍ରଭୋ
ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହୋଇ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଚିତ୍ରଗୁତ୍ପସ୍ତୁ ତତ୍କର୍ମ ମହ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
କିନ୍ତୁ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଜଣାଇଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଵିମାନଂ ତୁ ସମାରୋଢୁମିହାର୍ହତି
ତେଣୁ, ସେ ଏଠାରେ ଧର୍ମର ରଥକୁ ଚଢ଼ିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵିମାନଂ ଧର୍ମସଂଜ୍ଞଂ ତୁ ଆରୋଢୁଂ ବୁଦ୍ଧିସାଗରଃ
ବୁଦ୍ଧିସାଗର ଧର୍ମ ନାମକ ରଥକୁ ଚଢ଼ିଲେ।
ମୃତୋ ଗତୋ ମମ ସ୍ଥାନଂ ନମଶ୍ଚକ୍ରେ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ମୋ ନିବାସକୁ ଆସି ଆନନ୍ଦରେ ନମସ୍କାର କଲେ।
କଥିତଂ ଚିତ୍ରଗୁତ୍ପେନ ଧର୍ମଂ ସରସିସଂଭଵମ୍
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଝିଲିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଧର୍ମକଥା କହାଯାଇଛି।
ଅଧିତ୍ଯକାଯାଂ ଭୂପାଲ ସୈକତସ୍ଯ ଗିରେଃ ପରା
ହେ ରାଜା, ବାଲୁକାପୂର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ର ଢାଳ ଉପରେ—
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେ ତେନ ଵାରାହେଣ ନୃପୋତ୍ତମ
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ଶୂକର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା—
ତତୋ ଽନ୍ଯଦାମୁଯା କାଲ୍ଯାହସ୍ତ ଯୁଗ୍ମମିତଃ କୃତଃ
ପୁନି, ଅନ୍ୟ ସମୟରେ, ସେ ଶୂକର ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ଝିଲି ତିଆରି କଲେ।
ପୀତଂ କ୍ଷୁଦ୍ରୈର୍ଵନଚରୈଃ ସତ୍ତ୍ଵୈସ୍ତୃଷ୍ଣାସମାକୁଲୈଃ
ସେଠାରେ ଅନେକ ଛୋଟ ଜଙ୍ଗଲ ଜନ୍ତୁ, ତିଆରି ପିଇଥିଲେ।
ହସ୍ତତ୍ରଯମିତଃ ଖାତଃ କୃତସ୍ତତ୍ରାଧିକଂ ଜଲମ୍
ସେଠାରେ ତିନିହାତ ଗଭୀର ଗଡ଼ି ଖୋଦାଯାଇ, ଅଧିକ ପାଣି ହେଲା।
ଭଵାଂସ୍ତତ୍ର ସମାଯାତୋ ଜଲଶୋଷାଦ ନନ୍ତରମ୍
ପାଣି ଶୁଖିଯିବା ପରେ ତୁମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ତତସ୍ତସ୍ଯୋପଦେଶେନ ମନ୍ତ୍ରିଣୋ ନୃପତେ ତ୍ଵଯା
ତାପରେ, ତୁମ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ହେ ରାଜା, ତୁମେ—
ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ରୋପିତାସ୍ତତ୍ର ସର୍ଵଲୋକୋପକାରିଣଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଗଛ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଵିମାନଂ ଧର୍ମ୍ଯମାରୁଢାସ୍ତ୍ଵମାଣ୍ଯେନଂ ସମାରୁହ
ଧର୍ମମୟ ଦେବବିମାନ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତୁମେ ସେ ଯାନରେ ଆରୋହଣ କଲା।