ଅସ୍ଯାଃ ଷଷ୍ଠାଦିପଞ୍ଚାର୍ଣା ଦୈତ୍ଯାସ୍ଯାଦାଦ୍ଯ ଈରିତଃ
ତାଙ୍କର ଛଅଟିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ପାଞ୍ଚଟି ଅକ୍ଷର ଦାଇତ୍ୟର ମୁଁହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା କୁ କହାଯାଇଛି।
ତୃତୀଯଃ ପଞ୍ଚଵିଂଶାର୍ଣଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ମନ୍ତ୍ରା ଇତି କ୍ରମାତ୍
ତୃତୀୟ, ପଚିଶତମ ଅକ୍ଷରକୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଵିକୀର୍ଣକୁନ୍ତଲାଂ ନଗ୍ରାଂ ରକ୍ତାମାନନ୍ଦଵିଗ୍ରହାମ୍
ଖୋଲା କେଶ, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଆକୃତି, ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର, ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି।
ତତ୍ସମାନାଯୁଧାକାରଵର୍ଣା ଦେଵ୍ଯାସ୍ତୁ ଵା
ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ଆକୃତି ଓ ବର୍ଣ୍ଣ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କ ସମାନ।
ଇତ୍ଯେଷା କୁରୁକୁଲ୍ଲାନ୍ତେ ପ୍ରୋକ୍ତା ଚନ୍ଦ୍ରାଵଲୀସ୍ଵଯମ୍
ଏହିପରି, କୁରୁକୁଲ୍ଲାର ଶେଷରେ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ ନିଜେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ।
ଶୁଚିଃ ସ୍ଵେନାଥ ଶୂନ୍ଯଂ ସ୍ଯାନ୍ନଭସାଭ୍ରରସିସ୍ଥିରା
ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ପବିତ୍ର, ପରେ ଶୂନ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ମେଘର ସାର ସହିତ ସ୍ଥିର।
ଇଲସାଯୁତୋ ଽଗ୍ନିରେତାନି ପୁନରଂବୁମରୁଦ୍ଯୁତମ୍
ପୃଥିବୀ ଓ ଅଗ୍ନିର ସାର ସହିତ, ପୁନି ଜଳ ଓ ବାୟୁ ଯୁକ୍ତ।
ଅମ୍ବୁଦାହୌ ମରୁଦ୍ଯୁକ୍ତୌ ହଂସୋ ଽଥ ଧରଯା ନଭଃ
ହଁସ, ଜଳ ଭିତରେ ବାୟୁ ଯୁକ୍ତ ଓ ଆକାଶ ସହିତ, ପରେ ଧାରା ଓ ଆକାଶ ସହିତ।
ତୋଯଂ ଚରେଣ ତତ୍ପୂର୍ଵଂ ତୋଯମଗ୍ନିଯୁତଂ ତତଃ
ପ୍ରଥମେ ଚଳନ ସହିତ ଜଳ; ପରେ ଜଳ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଦାହୋ ଧରା ସ୍ଵସହରିତସ୍ତୋଯଂ ଚରସମନ୍ଵିତମ୍
ଦାହ, ପୃଥିବୀ ନିଜ ହରିତ ସହିତ, ଜଳ ଚଳନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଜ୍ଯାଖ୍ଯେନ ଯୁକ୍ତା ସଚରୋ ରଭଶ୍ଚୈତସ୍ଯ ପୂର୍ଵକମ୍
ଧନୁର ତାର ଓ ଚଳନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଏହା ପୂର୍ବରୁ ରଭସ।
ଶୁଭୋଭ୍ରତା ଚରେଣାପି ହଂସଃ ସ୍ଵେନ ସପୂର୍ଵକମ୍
ଶୁଭ ମେଘ, ଚଳନ ସହିତ ହଁସ, ନିଜ ଓ ପୂର୍ବ ଆକୃତି ସହିତ।
ରସଶ୍ଚରେଣ ତତ୍ପୂର୍ଵମଗ୍ନିନା ଚ ରସୋ ଯୁତଃ
ପ୍ରଥମେ ରସ ଚଳିତ ହୋଇ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏବଂ ଆପଣ ରସ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।
ପ୍ରାଣଃ ସ୍ଵେନ ଯୁତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧୃଦଯସ୍ଵଯୁତଂ ରସଃ
ତାପରେ, ପ୍ରାଣ ନିଜ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ଏବଂ ରସ ହୃଦୟର ନିଜ ସହିତ ମିଶିଯାଏ।
ଗୋତ୍ରାଭରାଯୁତା ସ୍ପର୍ଶୋ ନାଦଯୁକ୍ତୋ ଜଵୀଯୁତଃ
ସ୍ପର୍ଶ ଗୋତ୍ରର ଭାର, ଶବ୍ଦ ଏବଂ ତ୍ୱରିତତା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।
ଶୂନ୍ଯଂ ମରୁତ୍ସ୍ଵସହିତଂ ହୃଦ୍ଦାହେନାଂବୁନା ଚରଃ
ଶୂନ୍ୟତା ବାୟୁମାନେ, ହୃଦୟର ତାପ ଏବଂ ଜଳ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଚଳିତ ହୁଏ।
ଜ୍ଯାଗ୍ନିଃ ସ୍ଵସଂଯୁତୋ ହଂସସ୍ତଥାଂବୁ ମରୁତା ସହ
ଧନୁର ତାର ଅଗ୍ନି ନିଜ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ହଂସ ମଧ୍ୟ ଜଳ ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ।
ପ୍ରାଣଦାହୌ ଧରାଯୁକ୍ତୌ ପୁନସ୍ତୌ ଵହ୍ନିନା ଵିଯତ୍
ପ୍ରାଣ ଓ ତାପ ଭୂମି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ପୁଣି ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ଓ ଆକାଶ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ।
ପୂର୍ଵଦ୍ଵିରୁକ୍ତଵର୍ଣୌ ଚ ଶୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଵେନ ଯୁତସ୍ତଥା
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଦୁଇଟି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ପବିତ୍ରତା ମଧ୍ୟ ନିଜ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ।
ଯୁତିର୍ନାଦଵତୀ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧୃଦଂବୁମରୁତା ଯୁତମ୍
ଏହି ଏକତା, ଶବ୍ଦ ଥିବା, ପରେ ହୃଦୟ, ଜଳ ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।
ଵାରାହୀ ପଞ୍ଚମୀ ଵିଶ୍ଵଵିଜଯା ଭଦ୍ରକୌମୁଦୀ
ବାରାହୀ, ପଞ୍ଚମୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଜିତିଥିବା, ଭଦ୍ରକୌମୁଦୀ।
ଅଙ୍ଗାନି କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରାର୍ଣୈଃ ସପ୍ତଭିଷଡ୍ଭିରେଵ ଚ
ସପ୍ତ କିମ୍ବା ଛଅ ମନ୍ତ୍ରାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଅଂଗଗୁଡିକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିକୋଣଵୃତ୍ତଷଟ୍କୋଣଵୃତ୍ତଦ୍ଵଯସମନ୍ଵିତମ୍
ତ୍ରିକୋଣ, ବୃତ୍ତ, ଷଟ୍କୋଣ ଏବଂ ଦୁଇଟି ବୃତ୍ତ ସହିତ ସୁସଜ୍ଜିତ।
ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚ ଦେଵୀଂ କୀଲାସ୍ଯାଂ ତତଃ କାଞ୍ଚନସନ୍ନିଭାମ୍
ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ପରେ ସେ ସୁନା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ତ୍ରିନେତ୍ରାମଷ୍ଟହସ୍ତାଂ ଚ ଚକ୍ରଂ ଶଙ୍ଖମଥାଙ୍କୁଶମ୍
ତିନୋଟି ଆଖି, ଆଠଟି ହାତ, ଚକ୍ର, ଶଂଖ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଛନ୍ତି।
ଦଧାନାଂ ଗରୁଡସ୍କନ୍ଧେ ସୁଖାସୀନାଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମାନ୍ଧାରେ ସୁଖରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଯୋଗେଷୁ ସ୍ମରେଦ୍ଦେଵୀଂ ସିଂହସ୍ଥାଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଗାମପି
କୌଣସି କ୍ରିୟାରେ, ସିଂହ ଉପରେ ବସିଥିବା କିମ୍ବା ବାଘ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଯାମାମପ୍ଯରୁଣାଂ ପୀତାମସିତାଂଭୋଜଵିଗ୍ରହାମ୍
କଳା, ଲାଲ, ହଳଦିଆ କିମ୍ବା କଳା ପଦ୍ମ ଆକୃତି ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅରୁଣାଂ ପଞ୍ଚମୀଂ ଵଶ୍ଯେ ପୀତାଂ ସ୍ତଂଭନକେ ସ୍ମରେତ୍
ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ଲାଲ ପଞ୍ଚମୀଙ୍କୁ, ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ହଳଦିଆ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୂମ୍ରାମୁଚ୍ଚାଟନେ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସାଧକୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ଉତ୍ସାଦନ ପାଇଁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ ଧୂସର ଆକୃତିରେ ଦେବୀଙ୍କୁ।