ହୃଦଂବୁଵନଯୁକ୍ତଂ ଖଂ ନିତ୍ଯା ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵମଙ୍ଗଲା
ହୃଦୟ, ଜଳ ଓ ଆକାଶ ସହିତ, ନିତ୍ୟା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳା ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଷଡ୍ଦୀର୍ଘାଢ୍ଯାଂ ମୂଲଵିଦ୍ଯାଂ ଷଡଙ୍ଗେଷୁ ପ୍ରଵିନ୍ଯସେତ୍
ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ଥିବା ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ, ଛଅ ଅଂଶରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ମାଣିକ୍ଯମୁକୁଟାଂ ନେତ୍ରଦ୍ଵଯପ୍ରେଙ୍ଖଦ୍ଦଯାପରାମ୍
ମାଣିକ୍ୟ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁ ଅପାର ଦୟାରେ ଭରିଥିବା।
ପତ୍ରୈରୁପେତେ ସଚତୁଦ୍ଵାରଂଭୂସଦ୍ମଯୁଗ୍ମକେ
ପତ୍ର ସହିତ, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଓ ମାଟିର ଦୁଇଟି ଆସନ ଥିବା।
ଵାମେନ ନିଜଭକ୍ତାନାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତୀଂ ଧନାଦିକମ୍
ବାମ ହାତରେ, ନିଜ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଷଟ୍ସପ୍ତାତୀଭିରନ୍ଯାଭିରପ୍ସରୋତ୍ଥାଭିରନ୍ଵିତାମ୍
ଛଅ, ସାତ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବକନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଏଷା ଚତୁର୍ଦଶୀ ପ୍ରୋକ୍ତା ତଥା ପଞ୍ଚଦଶୀଂ ଶୃଣୁ
ଏହି ଚତୁର୍ଦଶୀ ମନ୍ତ୍ର ଅଟେ; ଏବେ ପଂଚଦଶୀ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣ।
ରଯୋଗ୍ନିନା ଯୁତୀଜ୍ଯାଂବୁମରୁଦ୍ଯୁକ୍ତାରସା ମରୁତ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ, ଜଳ ଓ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ବାୟୁର ସାର ସହିତ।
ଗୋତ୍ରା ଚରେଣ ସହିତା ଅଂବୁପୂର୍ଵାକ୍ଷରସ୍ତଥା
ଗୋତ୍ର ଓ 'ଚ' ଅକ୍ଷର ସହିତ, ଜଳର 'ଅ' ଆରମ୍ଭିକ ଅକ୍ଷର ଯୋଗ କର।
ହଂସଶ୍ଚ ମରୁତା ଦାହଃ ପ୍ରାଣଶ୍ଚ ମରୁତା ଯୁତଃ
ହଂସ ବାୟୁ ସହିତ ଜଳିଉଛି; ପ୍ରାଣ ବି ବାୟୁ ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଚରେଣାଂବୁ ଚ ଗୋତ୍ରାହୃତ୍ସାଗ୍ନିର୍ଜ୍ଯାଂବୁରସା ସ୍ଵଯୁକ୍
'ଚ', ଜଳ, ଗୋତ୍ର, ହୃଦୟ, ଅଗ୍ନି, ଧନୁଷ, ଜଳ ଓ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ସାର ସହିତ।
ଦାହେନାନେନ ତେ ଦ୍ଵିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଭସ୍ଵୋ ଦାହମରୁତ୍ସ୍ଵଯୁକ୍
ଏହି ଦାହ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ ଦୁଇଥର ହେବ; ଭସ୍ମ, ଦାହ ଓ ବାୟୁ, ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ସହିତ।
ସପ୍ତଦାହାସ୍ତତୋ ଽସ୍ଯାଃ ସ୍ଯୁରଷ୍ଟମାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ପଞ୍ଚ ତେ
ଏଭଳି, ସେଠାରେ ସାତଟି ଦାହ ଅଛି; ପ୍ରଥମ ଆଠଟି ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଟି।
ତ୍ଵରିତା ତ୍ଵଂ ଚ ଭେରୁଣ୍ଡାଷ୍ଟମଂ ଚ ନଵନଂ ତଥା
ତ୍ୱରିତା, ତୁମେ, ବେରୁଣ୍ଡା, ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଏଭଳି ନବମୀ।
ଏକଦ୍ଵଯଚତୁଃପଞ୍ଚଚତୁଷ୍ଟଯଦଶାକ୍ଷରୈଃ
ଏକ, ଦୁଇ, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, ଚାରି ଯୁଗଳ ଓ ଦଶ ଅକ୍ଷର ସହିତ।
ଶେଷୈସ୍ତୁ ଵ୍ଯାପକଂ କୁର୍ଯାତ୍ତତୋ ଧ୍ଯାଯେତ୍ସନାତନୀମ୍
ଅବଶିଷ୍ଟ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପକ ମନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରି, ପରେ ସନାତନୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରାଂ ଦ୍ଵାଦଶଭୁଜାଂ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଛଅଟି ମୁହଁ, ବାରଟି ହାତ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଶୂଲଵହ୍ନୀ ଵରାଭୀତୀ ଦଧାନାଂ କପପଙ୍କଜୈଃ
ତିନିମୁହାଁ ବାଣ, ଅଗ୍ନି, ଦାନ, ଭୟହରଣ, ପଦ୍ମ ଓ ପାତ୍ର ଧରିଛନ୍ତି।
ଚାରୁସ୍ମିତଲସଦ୍ଵକ୍ତ୍ର ସରୋଜାଂ ତ୍ରୀକ୍ଷଣାନ୍ଵତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ହାସି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁ, ପଦ୍ମପ୍ରଭା ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା।
ଚତୁରସ୍ରଦ୍ଵଯଂ କୃତ୍ଵା ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରସମନ୍ଵିତମ୍
ଦୁଇଟି ଚତୁରସ୍ର ତିଆରି, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଦେଇ।
ଷଟ୍କୋଣଂ ମଧ୍ଯତସ୍ତ୍ର୍ଯସ୍ରଂ ଵିଧାଯାତ୍ର ଶିଵାଂ ଜଯେତ୍
ମଧ୍ୟରେ ଷଟ୍କୋଣ ଓ ତ୍ରିକୋଣ ତିଆରି, ସେଠାରେ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜିବା।
ଵାଯୁପ୍ରଣଵତତ୍ତ୍ଵୈସ୍ତୁ ଚିତ୍ରାସ୍ଯାଦକ୍ଷରଦ୍ଵଯା
ବାୟୁ ଓ ପ୍ରଣବ ତତ୍ତ୍ୱ, ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର ସହିତ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶୋଭିତ।
ଵିଦ୍ଯାଦ୍ଯଵାଯୁନା କୁର୍ଯାଦ୍ଦୀର୍ଘସ୍ଵରଯୁଜା କ୍ରମାତ୍
ବିଦ୍ୟା ଓ ବାୟୁ ସହିତ, ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର ଯୋଗେ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ଯଦାଦିତ୍ଯବିଂବାଭାଂ ନଵରତ୍ନଵିଭୂଷଣାମ୍
ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ନବ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ।
ଚତୁର୍ଭୁଜାଂ ତ୍ରିନଯନାଂ ଶୁଚିସ୍ମିତଲସନ୍ମୁଖୀମ୍
ସେ ଚାରିଟି ହାତ, ତିନିଟି ଆଖି ଓ ପବିତ୍ର ହସରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଭୁଜେଷୁ ଵୈ ପାଶମଙ୍କୁଶଂ ଵରଦାଭଯେ
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତରେ ଏକ ନାଗପାଶ, ଏକ ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଦୁଇଟି ହାତରେ ଦାନ ଓ ଭୟ ଦୂର କରିବାର ମୁଦ୍ରା ଅଛି।
ତଚ୍ଛକ୍ତିଭିଶ୍ଚ ତଚ୍ଚକ୍ରେ ତଥୈଵାର୍ଚନମୀରିତମ୍
ସେ ଶକ୍ତିମାନୀ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ସେଇ ଚକ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଵ୍ଯାସଂ ମରୁଚ୍ଛକ୍ତିଯୁତଂ ଭୂଃ ସ୍ଵଯୁକ୍ତା ତତସ୍ତ୍ରଯମ୍
ବ୍ୟାସ, ବାୟୁର ଶକ୍ତି ସହିତ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ—ଏହିଭଳି ତିନିଟି ହେଲା।
ଦାହେନ ଵହ୍ନିଶକ୍ତିଭ୍ଯାଂ ଯୁତୋ ହଂସସ୍ତତଃ ପରମ୍
ଦାହ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତି ସହିତ ଏବଂ ପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହଁସ ହେଲା।
ଅଂବୁ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିଷଯୁକ୍ତଂ ମରୁତା ତୁ ନଭୋଯୁତମ୍
ପରେ ଜଳ, ବିଷ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ବାୟୁ ସହିତ ପରେ ଆକାଶ ଯୁକ୍ତ ହେଲା।