ଦଧାନାଂ ଦକ୍ଷିଣୈର୍ହସ୍ତୈର୍ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଦେଵୀମନନ୍ଯଧୀଃ
ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଦାନ ଧରି, ଅବିଚଳ ମନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵରିତୋଯାନ୍ତ୍ଯମାଦ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଯୁତିଦୋହଚରସ୍ଵଯୁକ୍
ତ୍ୱରାରେ, ଶେଷ ଓ ପ୍ରଥମକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଥିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଦୁଧ ଓ ଚଳଚଳା ରହିଛି।
ମରୁତ୍ସ୍ଵଯୁକ୍ତୋ ମଧ୍ଯାଢ୍ଯୋ ଦଶମ୍ଯାଃ ପରତଃ ପୁନଃ
ମରୁତମାନେ ସହିତ ମଧ୍ୟଭାଗ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ଦଶମ ପରେ ପୁନି ଏହି କ୍ରମ ଚାଲିଥାଏ।
ଷଡକ୍ଷରାଣି ତ୍ଵରିତା ତୃତୀଯଂ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଛଅଟି ଅକ୍ଷରକୁ ତ୍ୱରାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ତୃତୀୟଟିକୁ ସହଜରେ କହିବା ଦରକାର।
ଉକ୍ତା ନୀଲପତାକାଖ୍ଯା ନିତ୍ଯା ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରୀ
ଏହାକୁ ନୀଳପତାକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ସଦା ରହୁଥିବା ସତରେ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର।
ଶ୍ରୋତ୍ରାଦିନାସାଯୁଗଲେ ଵାଚି କଣ୍ଠେ ହୃଦି କ୍ରମାତ୍
କାନ, ତାପରେ ନାକର ଦୁଇଟି ରନ୍ଧ୍ର, ମୁଁହ, କଣ୍ଠ ଓ ହୃଦୟରେ କ୍ରମକ୍ରମେ,
ମନ୍ତ୍ରାକ୍ଷରାଣି କ୍ରମଶୋ ନ୍ଯସେତ୍ସପ୍ତଦଶାପି ଚ
ମନ୍ତ୍ରର ସତରେ ଅକ୍ଷରକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲନିଭାଂ ଭାସ୍ଵନ୍ମଣିମୌଲିଵିରାଜିତାମ୍
ସେ ନୀଳ ନୀଳମଣି ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣିର ମୁକୁଟ ଅଲଙ୍କୃତ।
ଦଶହସ୍ତାଂ ଲସନ୍ମୁକ୍ତାମଣ୍ଯାଭରଣମଣ୍ଡିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଦଶଟି ହାତ ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁକ୍ତା ଓ ମଣିର ଅଭୂଷଣ ଚମକୁଛି।
ପାଶଂ ପତାକାଂ ଚର୍ମାପି ଶାର୍ଙ୍ଗଚାପଂ ଵରଂ କରୈଃ
ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଶ, ପତାକା, ଚର୍ମ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁଷ, ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଛି।
ଅଙ୍କୁଶେ ଚ ତଥା ଶର୍କ୍ତି ଖଙ୍ଗଂ ବାଣଂ ତଥାଭଯମ୍
ଏହିଠାରେ ଅଙ୍କୁଶ, ଶକ୍ତି, ଖଡ଼ଗ, ବାଣ ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ରହିଛି।
ସ୍ଵାକାରଵର୍ଣଵେଷାସ୍ଯପାଣ୍ଯାଯୁଧଵିଭୂଷଣୈଃ
ତାଙ୍କର ଆକୃତି, ମୁହଁ, ହାତ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ସବୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ଅକ୍ଷରର ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ।
ତ୍ରିଷଟ୍କୋଣଯୁତଂ ପଦ୍ମମଷ୍ଟପତ୍ରଂ ତତୋ ବହିଃ
ତାହାର ବାହାରେ ତିନିଟି ତ୍ରିକୋଣ ଯୁକ୍ତ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ରହିଛି।
ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରଯୁତଂ ଦିକ୍ଷୁ ଶାଖାଭିଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଚାରିଦିଗରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଓ ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଶୋଭିତ।
ଏଷା ତେ ଦ୍ଵାଦଶୀ ନିତ୍ଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ନୀଲପତାକିନୀ
ଏହିଅଟି ତୁମର ନିତ୍ୟ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଯାହାକୁ ନୀଳପତାକିନୀ କୁହାଯାଏ।
ଵେତାଲଯକ୍ଷିଣୀଚେଟପିଶାଚାଦିପ୍ରସାଧିନୀ
ସେ ବେତାଳ, ଯକ୍ଷିଣୀ, ଚେଟ, ପିଶାଚ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି।
ଅଥ ତ୍ରଯୋଦେଶୀଂ ନିତ୍ଯାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ନାରଦ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିତ୍ୟ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ ନାରଦ।
ଖେନ ଯୁକ୍ତା ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯା ଵିଜଯୈକାକ୍ଷରା ମୁନେ
'ଖ' ଯୋଗେ ଏହି ନିତ୍ୟା ଏକାକ୍ଷରୀ ବିଜୟା ହୁଏ, ମୁନି।
ଶେଷାଭ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ଵଯଂ କୁର୍ଯାତ୍ଷଡଙ୍ଗାନି କରାଙ୍ଗଯୋଃ
ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଏକ ଦମ୍ପତି ତିଆରି କରି, ହାତର ଛଅ ଅଂଶକୁ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ଦେଖାଯିବା ଭଳି କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷରାଣି କ୍ରମାଦ୍ବିନ୍ଦୁଯୁତାନ୍ଯନ୍ଯତ୍ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ରଖିବା, ଅନ୍ୟ ସବୁ ପୂର୍ବପରି ରହିବ।
ଭାସ୍ଵନ୍ମୁକୁଟଵିନ୍ଯାସଚନ୍ଦ୍ରଲେଖାଵିରାଜିତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁକୁଟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦେଖାଯାଏ।
ଉଦ୍ଯଦ୍ଭାସ୍ଵଦ୍ବିଂବତୁଲ୍ଯଦେହକାନ୍ତିଂ ଶୁଚିସ୍ମିତାମ୍
ଉଦୟମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମ୍ବ ସଦୃଶ ଦେହର ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଚମକ ଓ ଶୁଭ୍ର ହସ ସହିତ।
ଚକ୍ରଂ ତଥାଙ୍କୁଶଂ ଖଙ୍ଗଂ ସାଯକଂ ମାତୁଲୁଂ ଗକମ୍
ଚକ୍ର, ଅଙ୍କୁଶ, ଖଡ଼ଗ, ବାଣ ଓ ବଡ଼ ଲେମ୍ବୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି।
ଉପାସନେତି ସୌମ୍ଯାଂ ଚ ସିଂହୋପରି କୃତାସନାମ୍
ସେ ଶାନ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତିରେ, ସିଂହ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବେ ପୂଜିତ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସମରେ ପୂଜନେ ଽନ୍ଯେଷୁ ପ୍ରଯୋଗେଷୁ ସୁଖାସନାମ୍
ଯୁଦ୍ଧ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ସୁବିଧାଜନକ ଆସନରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵା ଦେଵ୍ଯାଃ ସମାକାରମୁଖପାଣ୍ଯାଯୁଧା ଅପି
ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କ ଆକୃତି, ମୁହଁ, ହାତ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଖଷ୍ଟକସମୋପେତଂ ତତ୍ର ପ୍ରାଗ୍ଵତ୍ସମର୍ଚଯେତ୍
ଏଠାରେ ଆଠଟି ଶାଖା ସହିତ, ପୂର୍ବପରି ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ତଦନ୍ତଶ୍ଚ ତଥା ପଦ୍ମଂ ଷୋଡଶଚ୍ଛଦସଂଯୁତମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଷୋଡଶଦଳ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ତତ୍ତଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ଵୃତାଂ ସମ୍ଯଗୁପଚାରୈସ୍ତଥାର୍ଚଯେତ୍
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ଯଥାଯଥ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ଦଶୀଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯେ ଽଥ ନିତ୍ଯାଂ ଵୈ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲାମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ନିତ୍ୟା ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳାକୁ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।