ଆଧାରରନ୍ଧ୍ରହୃତ୍ସ୍ଵେକଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଲୋଚନତ୍ରଯେ
ପ୍ରଥମଟି ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁରେ ବ୍ୟବହୃତ।
ପଞ୍ଚମଂ ଚାଂସନାଭୀଷୁ ତତଃ ପାଣିପଦଦ୍ଵଯେ
ପଞ୍ଚମଟି କାନ୍ଧ ଓ ନାଭିରେ, ତାପରେ ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ପାଦରେ ବ୍ୟବହୃତ।
ଲୋହିତାଂ ଲୋହିତାକାରଶକ୍ତିଂବୃଦନିଷେଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଜଳମଳ କରୁଥିଲା, ଲାଲ ଶକ୍ତିର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଅନର୍ଧ୍ଯରତ୍ନଘଟିତମାଣିକ୍ଯମୁକୁଟୋଜ୍ଵଲାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
କାରୁଣ୍ଯାନନ୍ଦପରମା ମରୁଣାଂବୁଜଵିଷ୍ଟରାମ୍
ସେ କରୁଣା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିଲେ।
ପ୍ରଵାଲାକ୍ଷସ୍ରଜଂ ପଦ୍ମଂ କୁଣ୍ଡିକାଂ ରତ୍ନନିର୍ମିତାମ୍
ତାଙ୍କ ହାତରେ ପ୍ରବାଳ ମାଳା, ପଦ୍ମ ଓ ମଣିରେ ତିଆରି କୁମ୍ଭ ଧରିଥିଲେ।
ଦଧାନାଂ ଦକ୍ଷିଣୈର୍ଵାମୈଃ ପୁସ୍ତକଂ ଚାରୁଣୋତ୍ପଲମ୍
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଓ ବାମ ହାତରେ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନୀଳ ପଦ୍ମ ଧରିଥିଲେ।
ଅଭିତଃ ସ୍ତୂଯମାନାଂ ଚ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵକିନ୍ନରୈଃ
ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଚାରିପଟେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵମର୍ଚନ୍ନିତ୍ଯାଂ ଵାଗ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତିସିଦ୍ଧଯେ
ଏଭଳି ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଓ ପୂଜା କଲେ, ମଣିଷ ବାଣୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଧୂମାଭାଂ ଵୈରିଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟ୍ଯୈ ମୃତଯେ ନିଗ୍ରହାଯ ଚ
ତାଙ୍କର ଦେହ ଧୂଆଁ ପରି ଧୂସର, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବା ପାଇଁ।
ଇତ୍ଯେଷା ଦଶମୀ ନିତ୍ଯାପ୍ରୋକ୍ତା ତେ କୁଲସୁନ୍ଦରୀ
ହେ କୁଳସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ପାଇଁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଦଶମୀ ନିତ୍ୟା।
ହଂସଶ୍ଚ ହୃତ୍ପ୍ରାଣରସାଦାହକର୍ଣୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ହଂସ ହୃଦୟ, ପ୍ରାଣ, ରସ, ଅଗ୍ନି ଓ ଶ୍ରବଣର ସାର ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ।
ନିତ୍ଯାନିତ୍ଯତ୍ରିଵର୍ଣେଯଂ ଷଡ୍ଭିଃ କୂଟାକ୍ଷରୈର୍ଯୁତା
ଏହି ନିତ୍ୟା ତିନି ଅକ୍ଷରରେ ଥିବା, ଛଅଟି ଗୁପ୍ତ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଯସ୍ଯା ଭଜନତଃ ସିଦ୍ଧୋ ନରଃ ସ୍ଯାତ୍ଖେଚରଃ ସୁଖୀ
ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରାଯାଏ, ସେଠି ମଣିଷ ସିଦ୍ଧି ଲଭେ, ଆକାଶରେ ଚଳିପାରେ ଓ ସୁଖୀ ହୁଏ।
ଦୀର୍ଘସ୍ଵରସମେତାଭ୍ଯାଂ ହଂସହୃଭ୍ଦ୍ଯାଂ ଷଡଙ୍ଗକମ୍
ଦୁଇଟି ଦୀର୍ଘ ଧ୍ୱନି ଅକ୍ଷର, ହଂସ ଓ ହୃଦୟ, ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଵିଦ୍ଯାକ୍ଷରାଣି କ୍ରମଶୋ ନ୍ଯସେଦ୍ଵିନ୍ଦୁଯୁତାନି ଚ
ଏକ ପରେ ଏକ ଭାବରେ ବିଦ୍ୟାର ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାଯେତ୍ସମସ୍ତସଂପତ୍ତିହେତୋଃ ସର୍ଵାତ୍ମିକାଂ ଶିଵାମ୍
ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ପାଇଁ, ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଦ୍ମରାଗକୃତାକଲ୍ପାମରୁଣାଂଶୁକଧାରିଣୀମ୍
ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଲାଲ ଚେରା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ପ୍ରତିଵକ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିନଯନାଂ ଭୁଜୈର୍ଦ୍ଵାଦଶଭିର୍ଯୁତାମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁରେ ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ହସ୍ତ ରହିଛି।
କରୈର୍ଵାମୈର୍ଦଧାନାଂ ଚ ଅଙ୍କୁଶଂ ପୁସ୍ତକଂ ତଥା
ତାଙ୍କର ବାମ ହାତରେ ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଗ୍ରନ୍ଥ ଧରିଥିଲେ।
ଦଧାନାଂ ଦକ୍ଷିଣୈର୍ହସ୍ତୈର୍ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଦେଵୀମନନ୍ଯଧୀଃ
ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଦାନ ଧରି, ଅବିଚଳ ମନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵରିତୋଯାନ୍ତ୍ଯମାଦ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଯୁତିଦୋହଚରସ୍ଵଯୁକ୍
ତ୍ୱରାରେ, ଶେଷ ଓ ପ୍ରଥମକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଥିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଦୁଧ ଓ ଚଳଚଳା ରହିଛି।
ମରୁତ୍ସ୍ଵଯୁକ୍ତୋ ମଧ୍ଯାଢ୍ଯୋ ଦଶମ୍ଯାଃ ପରତଃ ପୁନଃ
ମରୁତମାନେ ସହିତ ମଧ୍ୟଭାଗ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ଦଶମ ପରେ ପୁନି ଏହି କ୍ରମ ଚାଲିଥାଏ।
ଷଡକ୍ଷରାଣି ତ୍ଵରିତା ତୃତୀଯଂ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଛଅଟି ଅକ୍ଷରକୁ ତ୍ୱରାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ତୃତୀୟଟିକୁ ସହଜରେ କହିବା ଦରକାର।
ଉକ୍ତା ନୀଲପତାକାଖ୍ଯା ନିତ୍ଯା ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରୀ
ଏହାକୁ ନୀଳପତାକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ସଦା ରହୁଥିବା ସତରେ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର।
ଶ୍ରୋତ୍ରାଦିନାସାଯୁଗଲେ ଵାଚି କଣ୍ଠେ ହୃଦି କ୍ରମାତ୍
କାନ, ତାପରେ ନାକର ଦୁଇଟି ରନ୍ଧ୍ର, ମୁଁହ, କଣ୍ଠ ଓ ହୃଦୟରେ କ୍ରମକ୍ରମେ,
ମନ୍ତ୍ରାକ୍ଷରାଣି କ୍ରମଶୋ ନ୍ଯସେତ୍ସପ୍ତଦଶାପି ଚ
ମନ୍ତ୍ରର ସତରେ ଅକ୍ଷରକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲନିଭାଂ ଭାସ୍ଵନ୍ମଣିମୌଲିଵିରାଜିତାମ୍
ସେ ନୀଳ ନୀଳମଣି ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣିର ମୁକୁଟ ଅଲଙ୍କୃତ।
ଦଶହସ୍ତାଂ ଲସନ୍ମୁକ୍ତାମଣ୍ଯାଭରଣମଣ୍ଡିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଦଶଟି ହାତ ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୁକ୍ତା ଓ ମଣିର ଅଭୂଷଣ ଚମକୁଛି।
ପାଶଂ ପତାକାଂ ଚର୍ମାପି ଶାର୍ଙ୍ଗଚାପଂ ଵରଂ କରୈଃ
ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଶ, ପତାକା, ଚର୍ମ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁଷ, ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଛି।