ଅଥ ତେ ନଵମୀଂ ନିତ୍ଯାଂ ତ୍ଵରିତାଂ ନାମ ନାରଦ
ଏବେ, ନାରଦ, ତୁମେ ନବମୀ ନିତ୍ୟା ତ୍ୱରିତା ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଆଦ୍ଯଂ ତୁ ଵହ୍ନିଵାସିନ୍ଯା ଦୂତ୍ଯାଦିସ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନିବାସିନୀଙ୍କ ଦୂତୀ, ତାପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଵାଯୁଃ ପ୍ରଭାଚରଯୁତା ଗ୍ରାସଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ବାୟୁ, ପ୍ରଭା ଚଳନ ସହିତ, ଗ୍ରାସ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୃକ୍ତ।
ହଂସଃ କ୍ଷ୍ମାଖଂଯୁତୋ ଗ୍ରାସଶ୍ଚରଯୁକ୍ତୋ ଦ୍ଵିତୀଯକଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି ହଂସ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ସହିତ ଏକାତ୍ମ, ଗ୍ରାସ ଓ ଚଳନ ଶକ୍ତି ଥିବା।
ଵିଦ୍ଯା ଚତୁର୍ଥଵର୍ଣାଦିସପ୍ତଭିସ୍ତ୍ଵକ୍ଷରୈସ୍ତଥା
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ସପ୍ତଟି ଅକ୍ଷରରେ ଗଠିତ, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ଶିରୋଲଲାଟକଣ୍ଠେଷୁ ହୃନ୍ନାଭ୍ଯାଧାରକେ ତଥା
ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, କଣ୍ଠ, ହୃଦୟ, ନାଭି ଏବଂ ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ପାଦଯୁଗ୍ମେ ତଥା ଵର୍ଣାନ୍ମନ୍ତ୍ରଜାନ୍ଦଶ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଏହିପରି, ଦଶଟି ମନ୍ତ୍ରଜନିତ ଅକ୍ଷରକୁ ଦୁଇଟି ପାଦରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ତାରାଦ୍ଯୈଃ ଶୃଣୁ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଵିଧାଯକମ୍
ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ଏହି ଧ୍ୟାନ ତାରା ବିଜ୍ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଦ୍ଵିଦ୍ଵିକ୍ରମାଦଷ୍ଟନାଗୈଃ କଲ୍ପିତାଭରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ସେ ଦୁଇଦୁଇ କରି ଆଠଟି ନାଗର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଵିପ୍ରକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଟ୍ଶୂଦ୍ରଜାତିଭିର୍ଭୀମଵିଗ୍ରହୈଃ
ସେ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ଜାତି ସହିତ ଅବସ୍ଥିତ।
ଵଲଯୈର୍ଭୂଷିତଭୁଜାଂ ମାଣିକ୍ଯମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ସେଙ୍କର ହାତରେ ଚୁଡ଼ି ରହିଛି ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ମାଣିକ୍ୟ ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଗୁଞ୍ଜାଗୁଣଲସଦ୍ଵକ୍ଷଃ କୁଚକୁଙ୍କୁମମଣ୍ଡଲାମ୍
ସେଙ୍କର ଛାତି ଗୁଞ୍ଜି ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ସ୍ତନରେ କୁଙ୍କୁମ ଚକ୍ର ଅଙ୍କିତ।
ପାଶାଙ୍କୁଶଵରାଭୀତିଲସଦ୍ଭୁଜଚତୁଷ୍ଟଯାମ୍
ସେଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ବରଦାନ ଓ ଭୟ ଭଞ୍ଜନ ମୁଦ୍ରା ଅଛି।
ତଦଗ୍ରସ୍ଥା ଲୁ ଫଟ୍କାରୀ ଶରଚାପକରୋଜ୍ଜ୍ଵଲା
ସେଙ୍କର ହାତର ଆଗରେ 'ଲୁ' ଓ 'ଫଟ୍' ଅକ୍ଷର ଅଛି, ଏବଂ ସେ ଧନୁ ଓ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଏଷା ତୁ ନଵମୀ ନିତ୍ଯା ତ୍ଵରିତୋକ୍ତା ମୁନୀଶ୍ଵର
ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ନବମୀ ନିତ୍ୟା, ଯାହାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶୁଚିଃ ସ୍ଵେନ ଯୁତସ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯୋ ରସାଵହ୍ନିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ପବିତ୍ର, ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ଏବଂ ରସ ଓ ଅଗ୍ନିର ସାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଇତୀରିତା ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରାଖ୍ଯା ନିତ୍ଯେଯଂ କୁଲସୁଂଦରୀ
ଏହିପରି ତ୍ରୟକ୍ଷରା ନାମକ ନିତ୍ୟା, କୁଳର ଶୋଭା, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ତ୍ରିଭିସ୍ତୈରୁଦିତୈର୍ମୂଲଵର୍ଣୈଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ଷଡଙ୍ଗକମ୍
ଏହି ଉଲ୍ଲେଖିତ ତିନିଟି ମୂଳ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଷଡଅଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତ୍ଯେକ ତୈସ୍ତ୍ରିଭିର୍ବୀଜୈର୍ଦୀର୍ଘସ୍ଵରସମନ୍ଵିତୈଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ ପାଇଁ, ସେଇ ତିନିଟି ବୀଜ ଅକ୍ଷର ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵପ୍ରାଗ୍ଦକ୍ଷିଣୋଦକ୍ଚ ପଶ୍ଚିମାଧସ୍ନାଗ୍ନଭିଃ
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର, ପଶ୍ଚିମ ଏବଂ ତଳ ଅଗ୍ନି ସହିତ।
ଆଧାରରନ୍ଧ୍ରହୃତ୍ସ୍ଵେକଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଲୋଚନତ୍ରଯେ
ପ୍ରଥମଟି ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁରେ ବ୍ୟବହୃତ।
ପଞ୍ଚମଂ ଚାଂସନାଭୀଷୁ ତତଃ ପାଣିପଦଦ୍ଵଯେ
ପଞ୍ଚମଟି କାନ୍ଧ ଓ ନାଭିରେ, ତାପରେ ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ପାଦରେ ବ୍ୟବହୃତ।
ଲୋହିତାଂ ଲୋହିତାକାରଶକ୍ତିଂବୃଦନିଷେଵିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଜଳମଳ କରୁଥିଲା, ଲାଲ ଶକ୍ତିର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଅନର୍ଧ୍ଯରତ୍ନଘଟିତମାଣିକ୍ଯମୁକୁଟୋଜ୍ଵଲାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
କାରୁଣ୍ଯାନନ୍ଦପରମା ମରୁଣାଂବୁଜଵିଷ୍ଟରାମ୍
ସେ କରୁଣା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିଲେ।
ପ୍ରଵାଲାକ୍ଷସ୍ରଜଂ ପଦ୍ମଂ କୁଣ୍ଡିକାଂ ରତ୍ନନିର୍ମିତାମ୍
ତାଙ୍କ ହାତରେ ପ୍ରବାଳ ମାଳା, ପଦ୍ମ ଓ ମଣିରେ ତିଆରି କୁମ୍ଭ ଧରିଥିଲେ।
ଦଧାନାଂ ଦକ୍ଷିଣୈର୍ଵାମୈଃ ପୁସ୍ତକଂ ଚାରୁଣୋତ୍ପଲମ୍
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଓ ବାମ ହାତରେ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନୀଳ ପଦ୍ମ ଧରିଥିଲେ।
ଅଭିତଃ ସ୍ତୂଯମାନାଂ ଚ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵକିନ୍ନରୈଃ
ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଚାରିପଟେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵମର୍ଚନ୍ନିତ୍ଯାଂ ଵାଗ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତିସିଦ୍ଧଯେ
ଏଭଳି ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଓ ପୂଜା କଲେ, ମଣିଷ ବାଣୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଧୂମାଭାଂ ଵୈରିଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟ୍ଯୈ ମୃତଯେ ନିଗ୍ରହାଯ ଚ
ତାଙ୍କର ଦେହ ଧୂଆଁ ପରି ଧୂସର, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବା ପାଇଁ।