ଏଷା ତୃତୀଯା କଥିତା ଵନିତା ଜନମୋହିନୀ
ଏହି ତୃତୀୟା, ମନୁଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ମହିଳା, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ହଂସସ୍ତୁ ଦାହଵହ୍ନିସ୍ଵୈର୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଥମମୁଚ୍ଯତେ
ପ୍ରଥମେ ଦାହ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହଂସକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ।
ହୃଦଂବୁମରୁତା ଯୁକ୍ତଃ ସ ଏଵୈକାଦଶାକ୍ଷରଃ
ହୃଦୟ, ଜଳ ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଯିଏ ଯୁକ୍ତ, ସେଇ ଏକାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ।
ଆଦ୍ଯେନ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣେନ ହୃଦଯଂ ସମୁଦୀରିତମ୍
ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରାଯାଏ ।
ନ୍ଯସେଦଙ୍ଗୁଷ୍ଠମୂଲାଦିକନିଷ୍ଠାଗ୍ରାନ୍ତମୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗମ୍
ଅଙ୍ଗୁଠି ମୂଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କାନି ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପରକୁ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ତ୍ଵଚି ଧ୍ଵଜେ ଚ ପାଯୌ ଚ ପାଦଯୋ ରର୍ଣକାନ୍ନ୍ଯସେତ୍
ଚର୍ମ, ଧ୍ୱଜ, ପାୟୁ ଓ ପାଦରେ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ଅରୁଣସ୍ରଗ୍ଵିଲେପାଂ ତାଂ ଚାରୁସ୍ମେରମୁଖାଂବୁଜାମ୍
ଲାଲ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ସୁନ୍ଦର ହସୁଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି ।
ଵିରାଜମାନାଂ ମୁକୁଟଲସଦର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁଶେଖରାମ୍
ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭିତ ମୁକୁଟ ରହିଛି, ସେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ।
ଅଭଯଂ ବିଭ୍ରତୀଂ ପଦ୍ମମଧ୍ଯାସୀନାଂ ମଦାଲସାମ୍
ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରି, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତ ।
ପୁଣ୍ଯା ଚତୁର୍ଥୀ ଗଦିତା ନିତ୍ଯାକ୍କିନ୍ନାହ୍ଵଯା ମୁନେ
ମୁନି, ଚତୁର୍ଥୀ ଏହି ଦେବୀ ପୁଣ୍ୟମୟୀ, ନିତ୍ୟା ଓ କିନ୍ନା ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଭୂଃ ସ୍ଵେନ ଯୁକ୍ତା ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରାଣୋ ଦାହେନ ତଦ୍ଯୁତଃ
ପୃଥିବୀ ନିଜ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥାଏ, ପ୍ରଥମେ ଏହା; ପ୍ରାଣ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ପରେ ।
ଜ୍ଯା ଚ ଦାହେନ ତଦ୍ଯୁକ୍ତା ନିତ୍ଯାକ୍ଲିନ୍ନାନ୍ତଗଦ୍ଵଯମ୍
ଧନୁର ତାର ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଦୁଇଟି ନିତ୍ୟ ଭିଜା ଶେଷ ଅଛି ।
ପ୍ରଣଵଂ ଠଦ୍ଵଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମଧ୍ଯସ୍ଥୈଃ ଷଡ୍ଭିରକ୍ଷରୈଃ
ପ୍ରଣବ ଓ ଦୁଇ ଠ ଛାଡ଼ି, ମଧ୍ୟର ଛଅଟି ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ।
ରନ୍ଧ୍ରାଦ୍ଯାମୁଖକଣ୍ଠେଷୁ ହନ୍ନାଭ୍ଯାଂ ଧାରଯଦ୍ଵଯମ୍
ଛିଦ୍ର, ମୁଁହ, କଣ୍ଠ, ହନୁ ଓ ନାଭିରେ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଥ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦେଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦେବୀଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ ।
ଚାରୁସ୍ମିତାଂ ଚିତମୁଖୀଂ ଦିଵ୍ଯାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ହସ, ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ମୁହଁ, ଦିବ୍ୟ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ।
ରସନାନୂପୁରୋର୍ମ୍ଯାଦିଭୂଷଣୈରତିସୁନ୍ଦରୀମ୍
ପାଦପାଟି, କମରବନ୍ଧ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଭୂଷଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ।
କରୈର୍ଦଧାନାମାସୀନା ପୂଜାଯାଂ ମତ୍ପସସ୍ଥିତାମ୍
ତାଙ୍କ ହାତରେ ବସ୍ତୁ ଧରି, ବସିଛନ୍ତି, ପୂଜାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ମୋର ଆସନରେ ବିରାଜିତ ।
ପୂଜଯେତ୍ତଦ୍ଵଦଭିତଃ ସ୍ମିତାସ୍ଯା ଵିଜଯାଦିକାଃ
ସେ, ତାଙ୍କ ଆଗରେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ବିଜୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରଣତୋ ନଶ୍ଯେଦ୍ଗରଲଂ ତ୍ରିଵିଧଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଯାହାଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ତିନି ପ୍ରକାରର ବିଷ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତଦ୍ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵାଦ୍ଯ ସାଧକାନାଂ ସୁସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏବେ ଆମେ ସେହି ପଦ୍ଧତି ଶୁଣ, ଯାହା ସାଧକମାନେଙ୍କୁ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ତତୋଂଽବୁଶୂନ୍ଯେ ହଂସାଗ୍ନିହ୍ଯୁତ୍ତମଂବୁମରୁଦ୍ଯୁତମ୍
ତାପରେ, ଜଳ ନଥିବା ଶୂନ୍ୟରେ, ହଂସ, ଅଗ୍ନି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଳ, ପବନ ଓ ଆଲୋକ ସହିତ—
ଶୂନ୍ଯଂ ନଭଃ ଶକ୍ତିଯୁତଂ ନଵାର୍ଣେଯମୁଦାହୃତା
ଶୂନ୍ୟ, ଶକ୍ତିସହିତ ଆକାଶ, ଏହାକୁ ନବାର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମାଯାନ୍ତାନ୍ଷଡ୍ଭିରେଵାଂ ଗାନ୍ଯାଚରେତ୍ସକରାଙ୍ଗଯୋଃ
ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏହି ଛଅ ଅଂଶ ସହିତ, ଉଭୟ ହାତରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯାପକଂ ଚ ସମସ୍ତେନ କୁର୍ଯାଦେଵାତ୍ମସିଦ୍ଧଯେ
ସମସ୍ତ ଭାବରେ ସେହି ସବୁକୁ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ କରି, ଆତ୍ମସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନସଂକାଶାଂ ନଵଯୌଵନସୁନ୍ଦରୀମ୍
ଘଳିଥିବା ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା, ଯୁବତୀ ରୂପରେ ସୁନ୍ଦରା ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ଅଷ୍ଟାଭିର୍ବାହୁଭିର୍ଯୁକ୍ତାଂ ମାଣିକ୍ଯାଭରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ଅଷ୍ଟ ହସ୍ତ ଥିବା, ମାଣିକ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ପୀତକୌଶେଯଵସନାଂ ରତ୍ନମଞ୍ଜୀରମେଖଲାମ୍
ପିତା କାଉସେୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନମାଳା ମେଖଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ରତ୍ନାବ୍ଜକଂବୁପୁଣ୍ଡ୍ରେକ୍ଷୁଚାପପୂର୍ଣେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲମ୍
ରତ୍ନ, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ, କମଳ, ଇଖୁଧନୁଷ୍, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମଣ୍ଡଳ ଧରିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ପୁଷ୍ପେଷୁଂ ମାତୁଲିଙ୍ଗଂ ଚ ଦଧାନାଂ ଦକ୍ଷିଣୈଃ କରୈଃ
ଫୁଲ, ବାତାପି ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଧରିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।