ତଦନ୍ତରିତ ବୀଜାନି ସ୍ଵସଂଯୁକ୍ତାନି ପଞ୍ଚ ଵୈ
ସେଠି ଭିତରେ ଅଲଗା ହୋଇଥିବା ବୀଜଗୁଡ଼ିକ, ପାଞ୍ଚଟି ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜେ ନିଜେ ଯୁକ୍ତ।
ହଂସଶ୍ଚରଯୁତୋ ଦ୍ଵିଃ ସ୍ଯାତ୍ତତଃ ପ୍ରାଣୋ ରସାଗ୍ନିଯୁକ୍
ହଂସ ଦୁଇଥର ଚଳନ ସହିତ ଅଛି; ପରେ ପ୍ରାଣ ରସ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଵ୍ଯୋମାଗ୍ନିସହିତଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ରସଶ୍ଚ ମରୁତା ସ୍ଥିରା
ପରେ ଆକାଶ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ରସ ବାୟୁ ସହିତ ଦୃଢ଼ ରହିଥାଏ।
ଅଂବୁ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିଯତ୍ତସ୍ମାନ୍ନଭଶ୍ଚ ମରୁଦନ୍ଵିତମ୍
ପରେ ଜଳ, ତାପରେ ଆକାଶରୁ, ଆକାଶ ବାୟୁ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
ହଂସଃ ସଦାହୋ ଽମ୍ବଗୁରସା ଚରସ୍ଵୈଃ ସଂଯୁତୋ ଭଵେତ୍
ହଂସ ସଦା ଦାହ, ଜଳ, ଭାର, ରସ ଓ ଚଳନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଅଛି।
ସପ୍ତତ୍ରିଂଶଚ୍ଛତାର୍ଣୈଃ ସ୍ଯାନ୍ନିତ୍ଯା ସୌଭାଗମାଲିନୀ
ତିନି ଶତ ସତତି ତିନି ଚିହ୍ନ ସହିତ ସେ ସଦା ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ଶୋଭିତ।
ତତଶ୍ଚତୃର୍ଭିଃ ଶୀର୍ଷଂ ସ୍ଯାଚ୍ଛିଖା ତ୍ରିଭିରୁଦୀରିତା
ତାପରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ତିଆରି ହୁଏ; ତିନିଟି ଦ୍ୱାରା ଚୂଡ଼ା ଉଚ୍ଚାରିତ।
ଅରୁଣାମରୁଣାକଲ୍ପାଂ ସୁଂଦରୀଂ ସୁସ୍ମିତାନନାମ୍
ଅରୁଣ ରଙ୍ଗର ସମାନ, ସୁନ୍ଦରୀ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ।
କହ୍ଲାରପାଶପୁଣ୍ଡ୍ରେକ୍ଷୁକୋଦଣ୍ଡାନ୍ଵାମବାହୁଭିଃ
ନୀଳ କମଳ, ପାଶ, ପଦ୍ମ ଓ ଇଖ ଧନୁଷ ବାମ ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି।
ତଥାଵିଧାଭିଃ ପରିତୋ ଯୁତାଂ ଶକ୍ତିଗଣୈଃ ସ୍ତୁତୈଃ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି।
ଏଷା ତୃତୀଯା କଥିତା ଵନିତା ଜନମୋହିନୀ
ଏହି ତୃତୀୟା, ମନୁଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ମହିଳା, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ହଂସସ୍ତୁ ଦାହଵହ୍ନିସ୍ଵୈର୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଥମମୁଚ୍ଯତେ
ପ୍ରଥମେ ଦାହ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହଂସକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ।
ହୃଦଂବୁମରୁତା ଯୁକ୍ତଃ ସ ଏଵୈକାଦଶାକ୍ଷରଃ
ହୃଦୟ, ଜଳ ଓ ବାୟୁ ସହିତ ଯିଏ ଯୁକ୍ତ, ସେଇ ଏକାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ।
ଆଦ୍ଯେନ ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣେନ ହୃଦଯଂ ସମୁଦୀରିତମ୍
ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରାଯାଏ ।
ନ୍ଯସେଦଙ୍ଗୁଷ୍ଠମୂଲାଦିକନିଷ୍ଠାଗ୍ରାନ୍ତମୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଗମ୍
ଅଙ୍ଗୁଠି ମୂଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କାନି ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପରକୁ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ତ୍ଵଚି ଧ୍ଵଜେ ଚ ପାଯୌ ଚ ପାଦଯୋ ରର୍ଣକାନ୍ନ୍ଯସେତ୍
ଚର୍ମ, ଧ୍ୱଜ, ପାୟୁ ଓ ପାଦରେ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ଅରୁଣସ୍ରଗ୍ଵିଲେପାଂ ତାଂ ଚାରୁସ୍ମେରମୁଖାଂବୁଜାମ୍
ଲାଲ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ସୁନ୍ଦର ହସୁଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି ।
ଵିରାଜମାନାଂ ମୁକୁଟଲସଦର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁଶେଖରାମ୍
ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭିତ ମୁକୁଟ ରହିଛି, ସେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ।
ଅଭଯଂ ବିଭ୍ରତୀଂ ପଦ୍ମମଧ୍ଯାସୀନାଂ ମଦାଲସାମ୍
ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରି, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତ ।
ପୁଣ୍ଯା ଚତୁର୍ଥୀ ଗଦିତା ନିତ୍ଯାକ୍କିନ୍ନାହ୍ଵଯା ମୁନେ
ମୁନି, ଚତୁର୍ଥୀ ଏହି ଦେବୀ ପୁଣ୍ୟମୟୀ, ନିତ୍ୟା ଓ କିନ୍ନା ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଭୂଃ ସ୍ଵେନ ଯୁକ୍ତା ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରାଣୋ ଦାହେନ ତଦ୍ଯୁତଃ
ପୃଥିବୀ ନିଜ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥାଏ, ପ୍ରଥମେ ଏହା; ପ୍ରାଣ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ପରେ ।
ଜ୍ଯା ଚ ଦାହେନ ତଦ୍ଯୁକ୍ତା ନିତ୍ଯାକ୍ଲିନ୍ନାନ୍ତଗଦ୍ଵଯମ୍
ଧନୁର ତାର ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଦୁଇଟି ନିତ୍ୟ ଭିଜା ଶେଷ ଅଛି ।
ପ୍ରଣଵଂ ଠଦ୍ଵଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମଧ୍ଯସ୍ଥୈଃ ଷଡ୍ଭିରକ୍ଷରୈଃ
ପ୍ରଣବ ଓ ଦୁଇ ଠ ଛାଡ଼ି, ମଧ୍ୟର ଛଅଟି ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ।
ରନ୍ଧ୍ରାଦ୍ଯାମୁଖକଣ୍ଠେଷୁ ହନ୍ନାଭ୍ଯାଂ ଧାରଯଦ୍ଵଯମ୍
ଛିଦ୍ର, ମୁଁହ, କଣ୍ଠ, ହନୁ ଓ ନାଭିରେ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଥ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦେଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦେବୀଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ ।
ଚାରୁସ୍ମିତାଂ ଚିତମୁଖୀଂ ଦିଵ୍ଯାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ହସ, ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ମୁହଁ, ଦିବ୍ୟ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ।
ରସନାନୂପୁରୋର୍ମ୍ଯାଦିଭୂଷଣୈରତିସୁନ୍ଦରୀମ୍
ପାଦପାଟି, କମରବନ୍ଧ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଭୂଷଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ।
କରୈର୍ଦଧାନାମାସୀନା ପୂଜାଯାଂ ମତ୍ପସସ୍ଥିତାମ୍
ତାଙ୍କ ହାତରେ ବସ୍ତୁ ଧରି, ବସିଛନ୍ତି, ପୂଜାରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ମୋର ଆସନରେ ବିରାଜିତ ।
ପୂଜଯେତ୍ତଦ୍ଵଦଭିତଃ ସ୍ମିତାସ୍ଯା ଵିଜଯାଦିକାଃ
ସେ, ତାଙ୍କ ଆଗରେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ବିଜୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରଣତୋ ନଶ୍ଯେଦ୍ଗରଲଂ ତ୍ରିଵିଧଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଯାହାଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ତିନି ପ୍ରକାରର ବିଷ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।