ତଥୈଵ ଯାତନାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଅସଂଖ୍ଯା ଘୋରଦର୍ଶତାଃ
ଏହିପରି ଅସଂଖ୍ୟ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ତସ୍ମାତଂସମାସତୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଧର୍ମାଧର୍ମମିଦର୍ଶନମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ସ୍ୱରୂପ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ତଥୈଵାଧ୍ଯାତ୍ମଵିଦୁଷୋ ଦତ୍ତଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍
ଯେମିତି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଯାପଯେଦୃତିଂ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଯିଏ ଦାନ ଦେଇ, ତାହା ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର ହେଉଛି କି ନିଶ୍ଚିତ କରେ, ସେଠି ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଶୁଣ।
ନିର୍ଵିଶ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଭଵନଂ କଲ୍ପଂ ତତ୍ରୈଵ ମାଦତେ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ନ ଗଣ୍ଯନ୍ତେ ଵିଧାତ୍ରାପି ବ୍ରହହ୍ମଵୃତ୍ତିଫଲାନି ଵୈ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ତାହାକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଗଣନା କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ଜୀଵନଂ ଦଦତସ୍ତସ୍ଯ କଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଗଦିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ଯିଏ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କେଉଁଠି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ?
ସ ସ୍ତ୍ରାତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ତତ୍ପଂ ତେନାଖିଲଂ ତପଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ; ଏହି କାରଣରୁ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ସଫଳ ହୁଏ।
ସୋ ଽପି ତତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭାଷିତୈଃ
ସେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ପାଏ; ଏହି ବିଷୟରେ ବହୁ କଥା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ଵକ୍ତୁଂ ତତ୍ପୁଣ୍ଯସଂଖ୍ଯାନଂ ନାଲଂ ଵର୍ଷଶତାଯୁଷା
ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ପୁଣ୍ୟର ସଂଖ୍ୟା କେହି କହିପାରିବେ ନାହିଁ।
କତ୍କର୍ତୁଃ ସର୍ଵପାପାନି ନଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଯିଏ କରେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ଶତଵର୍ଷଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ।
ସୋ ଽପି ତତ୍ଫଲନାପ୍ନୋତି ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରେରକ ଏଵ ଚ
ଯିଏ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି, ସେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ।
ତିଷ୍ଟତ୍ଯବ୍ଦଶତଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵିମୁକ୍ତଃ ପାପକୋଟିଭିଃ
ସେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶତବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିଥାଏ।
ତଡାଗପୁଣ୍ଯଭାକ୍ସ ସ୍ଯାଦିତ୍ଯେଷା ଶାଶ୍ଵତୀ ଶ୍ରୁତିଃ
ସେ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀର ପୁଣ୍ୟ ପାଏ; ଏହି ଶାସ୍ୱତ ଶ୍ରୁତି।
ଯଂ ଶୃତ୍ଵା ସର୍ଵପାଯେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମହାପ୍ରତୀପୀ ଵିଦ୍ଯାଵାନ୍ସଦା ଵିପ୍ରପ୍ରପୂଜକଃ
ମହାପ୍ରତୀପୀ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୀ ମହାଭାଗା ନାନ୍ମା ଚମ୍ପକମଞ୍ଜରୀ
ତାଙ୍କର ରାଣୀ, ବଡ଼ ସଉଭାଗ୍ୟବତୀ, ନାମ ହେଉଛି ଚମ୍ପକମଞ୍ଜରୀ।
ଧର୍ମାଣାଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରେସ୍ତୁ ସଦା କୁର୍ଵନ୍ତି ନିଶ୍ଚଯମ୍
ସେମାନେ ସଦା ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନିଶ୍ଚୟ କରନ୍ତି।
ଵିନାଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଯୋ ବ୍ରୂଯାତ୍ତମାହୁର୍ବ୍ରହ୍ମଘାତକମ୍
ଯିଏ ଶାସ୍ତ୍ର ବିନା କଥା କହେ, ସେକୁ ବ୍ରହ୍ମହନ୍ତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆଚାର୍ଯେଭ୍ଯଃ ସଦା ଭୂପଃ ଶୃଣୋତି ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ରାଜା ସଦା ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଣନ୍ତି।
ଧର୍ମେଣ ପାଲ୍ଯମାନସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଦେଶସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ଯେଉଁ ଦେଶ ରାଜାଙ୍କ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ସ ଚୈକଦା ତୁ ନୃପତିର୍ମୃଗଯାଯାଂ ମହାଵନେ
ସେ ରାଜା ଗୋଟେ ଦିନ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲକୁ ସୀକାର କରିବାକୁ ଗଲେ।
ଦୈଵାଦାଖେଟଶୂନ୍ଯସ୍ଯ ହ୍ଯତିଶ୍ରାନ୍ତସ୍ଯ ତତ୍ର ଵୈ
ଭାଗ୍ୟକ୍ରମେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ପଶୁ ମିଳିଲା ନାହିଁ ଏବଂ ସେ ବହୁତ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଲେ।
ତତଃ ଶୁଷ୍କାଂ ତୁ ସରସୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ଵ୍ଯଚିନ୍ତଯତ୍
ତାପରେ, ସେଠାରେ ଏକ ଶୁଖିଲା ଝିଅଁ ଦେଖି ସେ ଭାବିଲେ।
କଥଂ ଜଲଂ ଭଵେଦତ୍ର ଯେନ ଜୀଵେଦଯଂ ନୃପଃ
ଏଠାରେ କିପରି ପାଣି ମିଳିପାରିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ରାଜା ବଞ୍ଚିପାରିବି?
ହସ୍ତମାତ୍ରଂ ତତୋ ଗର୍ତ୍ତଂ ଖାତ୍ଵା ତୋଯମଵାତ୍ପଵାନ୍
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କର ହାତ ଦେଖିବା ଯେତେ ଗଭୀର ଗଡ଼ି କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ପାଣି ପାଇଲେ।
ମନ୍ତ୍ରିଣଶ୍ଚାପି ଭୂମିଶ ବୁଦ୍ଧିସାଗରସଂଜ୍ଞିନଃ
ସେଠାରେ ଭୂମିଶ ନାମକ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିସାଗର ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିବା ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ରାଜନ୍ନିଯଂ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଵର୍ଷାଜଲଵତୀ ପୁରା
ହେ ରାଜା, ଏହି ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ପୂର୍ବେ ବର୍ଷାର ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ତଦ୍ଭଵାନ୍ମୋଦତାଂ ଦେଵ ଦତ୍ତାଦାଜ୍ଞାଂ ଚ ମେ ଽନଘ
ତେଣୁ, ହେ ନିର୍ମଳ, ଆପଣ ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।