ଦାହଭୂମୀରସାକ୍ଷ୍ମାସ୍ଵୈର୍ଵଶିନୀବୀଜମୀରିତମ୍
ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭୂମିରେ ବଶିନୀ ବୀଜ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ଶୂନ୍ଯମଂବୁରସାଵହ୍ନିସ୍ଵଯୋଗାନ୍ମୋହନୀମନୁଃ
ଶୂନ୍ୟ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନିର ଏକତାରେ ମୋହିନୀ ମନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଜ୍ଯାନଭୋଦାହଵହ୍ନିସ୍ଵଯୋଗୈଃ ସ୍ଯାଦରୁଣାମନୁଃ
ଜ୍ଞାନ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି ଓ ସ୍ୱଶକ୍ତିର ଏକତାରେ ଅରୁଣା ମନ୍ତ୍ର ଉପଜାଏ।
କଂ ନଭୋଦାହସହିତଂ ଵ୍ଯାପ୍ତକ୍ଷ୍ମାସ୍ଵଯୁତଂ ମନୁଃ
କଂ ମନ୍ତ୍ର ଆକାଶ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏକତାରେ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ୟାପି ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ।
ଗ୍ରାସୋ ନଭୋଦାହଵହ୍ନିସ୍ଵୈର୍ଯୁକ୍ତଃ କୌଲିନୀମନୁଃ
କୌଳିନୀ ମନ୍ତ୍ର ଆକାଶ, ଅଗ୍ନି ଓ ଗ୍ରାସରେ ଏକତାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଵାଗ୍ଦେଵତାନ୍ତୈର୍ନ୍ଯାସଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯେନ ଦେଵ୍ଯାତ୍ମକୋ ଭଵେତ୍
ବାଣୀ ଦେବୀମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାସ କରାଯାଏ, ଯାହାରେ ଦେବୀ ସହିତ ଏକତା ହୁଏ।
ନାଭାଵାଧାରକେ ପାଦଦ୍ଵଯେ ମୂଲାଗ୍ରକାଵଧି
ନାଭି, ଆଧାର, ଦୁଇଟି ପାଦ ଓ ମୂଳର ଶିରା ଯାଏଁ।
ଲୋହିତାଂ ଲଲିତାଂ ବାଣଚାପପାଶସୃଣୀଃ କରୈଃ
ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଲଳିତ, ହାତରେ ବାଣ, ଧନୁ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଛନ୍ତି।
ମଧ୍ଯସ୍ଥଦେଵୀ ତ୍ଵେକୈଵ ଷୋଡଶାକାରତଃ ସ୍ଥାତା
ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେବୀ ଏକା ଶୋଳ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ।
ଋଷିଃ ଶିଵଶ୍ଛନ୍ଦ ଉକ୍ତା ଦେଵତା ଲଲିତାଦିକାଃ
ଋଷି ଶିବ, ଛନ୍ଦ ଯଥା ଉକ୍ତ, ଦେବତା ଲଳିତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
ପଟଲେ ତୁ ପ୍ରଯୋଗାଂଶ୍ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଗ୍ରେ ସଵିସ୍ତରମ୍
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶରେ ମୁଁ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ ବିବରଣ କରିବି।
କାମେଶ୍ଵରୀତି ତାଂ ସର୍ଵକାମଦାଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ
ନାରଦ, ଏବେ କାମେଶ୍ୱରୀ ନାମରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଶୂନ୍ଯମଗ୍ନିଯୁତଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ରଯୋଵ୍ଯାପ୍ତେନ ସଂଯୁତମ୍
ପରେ, ଶୂନ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏକତାରେ ରଶ୍ମିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ନଭୋଗୋତ୍ରା ପୁନଶ୍ଚୈଷାଂ ଦାହେନ ସମଯୋଜିତା
ପୁନଃ, ଏହାମାନଙ୍କର ଗୋତ୍ର ଆକାଶ ଓ ଦାହରେ ଏକତାରେ ଯୁକ୍ତ।
ଏଷା କାମେଶ୍ଵରୀ ନିତ୍ଯା କାମଦୈକାଦଶାକ୍ଷରୀ
ଏହି କାମେଶ୍ୱରୀ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏହାର ଏକାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଅଛି।
ଏକେନ ହୃଦଯଂ ଶୀର୍ଷଂ ତାଵତାଥୋ ଦ୍ଵଯଂ ଦ୍ଵଯାତ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଏକ ଅକ୍ଷର ହୃଦୟ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା, ଏଭଳି ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆଉ ଦୁଇଟି ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା।
ଦୃକ୍ଶ୍ରୋତ୍ରନାସାଦ୍ଵିତଯେ ଜିହ୍ଵାହୃନ୍ନାଭିଗୁହ୍ଯକେ
ଦୁଇ ଚକୁ, ଦୁଇ କାନ, ଦୁଇ ନାକ, ଜିଭ, ହୃଦୟ, ନାଭି ଓ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା।
ନ୍ଯସେଦ୍ଵିଦ୍ଯାକ୍ଷରାଣ୍ଯେଷୁ ସ୍ଥାନେଷୁ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିତ୍ଯପୂଜାସୁ ଚୋଦିତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ନିତ୍ୟ ପୂଜାରେ ଯେମିତି ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ସେ ଧ୍ୟାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
ବାଲାର୍କକୋଟିସଂକାଶାଂ ମାଣିକ୍ଯମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ସେ ଦେବୀ ଶିଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର କୋଟି କୋଟି ଉଦୟ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, ମାଣିକ୍ୟ ମୁକୁଟରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ମଣ୍ଡିତାଂ ରକ୍ତଵସନାଂ ରତ୍ନାଭରଣଶୋଭିତାମ୍
ସେ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗାରିତ।
ପଞ୍ଚାଷ୍ଟଷୋଡଶଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଷଟ୍କୋଣଚତୁରସ୍ରଗାମ୍
ସେ ପଞ୍ଚଭୁଜ, ଅଷ୍ଟଭୁଜ, ଷଡ୍ଭୁଜ ଓ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକୃତିର ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ।
ପାଶାଙ୍କୁଶୌ ଚ ପୁଣ୍ଡ୍ରେକ୍ଷୁଚାପଂ ପୁଷ୍ପଶିଲୀମୁଖମ୍
ତାଙ୍କ ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଶ୍ୱେତ ପଦ୍ମ, ଇଖୁ ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ଫୁଲ ତୀର ଅଛି।
ତତଃ ପ୍ରଯୋଗାନ୍କୁର୍ଵୀତ ସିଦ୍ଧେ ମତ୍ରେ ତୁ ସାଧକଃ
ଏପରେ, ଯେଉଁ ସାଧକ ମନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
କାମେଶ୍ଵର୍ଯାଦିରାଦିଃ ସ୍ଯାଦ୍ରସଶ୍ଚାପସ୍ଥିରାରସଃ
ଆରମ୍ଭରେ କାମେଶ୍ୱରୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ରସ ହେଉଛି ଧନୁଷ୍ୟର ସ୍ଥିର ଭାବ।
ସ୍ଥିରାଶୂନ୍ଯେ ଽଗ୍ନିସଂଯୁକ୍ତେ ରସଃ ସ୍ଯାତ୍ତଦନନ୍ତରମ୍
ସ୍ଥିର ଶୂନ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଯୋଗ ଥିଲେ, ଏହି ରସ ସେଠାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ନଭଶ୍ଚ ମରୁତା ଯୁକ୍ତଂ ରସଵର୍ଣସମନ୍ଵିତମ୍
ଆକାଶ ଓ ବାୟୁ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ରସର ରଙ୍ଗରେ ଭରିଯାଏ।
ଅଂବହଂସଚରୋ ଽଥିକ୍ତୋ ରସୋ ଽଥ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଥିରା ପୁନଃ
ହଂସ ସହ ଚଳିଥିବା ରସ ପଛରେ କଷା ହୁଏ, ପୁଣି ସେ ସ୍ଥିର ହୁଏ।
ରସଃ ସ୍ଥିରା ତତୋ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଭୂଯୁତଂ ଶୂନ୍ଯମଗ୍ନିଯୁକ୍
ଏହି ରସ ସ୍ଥିର ହେଲେ ସମସ୍ତେ ଭରିଯାଏ; ପୁଣି ଶୂନ୍ୟ ଅଗ୍ନି ସହ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
ରଯଃ ଶୂନ୍ଯଂ ଚାଗ୍ନିଯୁତଂ ହୃଦାହଂସାଚ୍ଚ ତତ୍ପରମ୍
ରେଖା ଶୂନ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସହ ଯୁକ୍ତ, ହୃଦୟ ଓ ହଂସ ଠାରୁ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହୁଏ।