ଵିମୁଖଂ ଚରଶୁଚିଵିଭୂ ଵନସ୍ଵଶକ୍ତଯଃ ସ୍ଵରାଃ
ବନର ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି, ସ୍ୱର, ଚଳାଚଳ ଓ ପବିତ୍ର ପ୍ରକାଶ।
ଜ୍ଯକୁମଭ୍ରଂ ତଥା ନାଦୋ ଦାଵକଃ ପାଥ ଇତ୍ଯଥ
ଜ୍ୟକୁମଭ୍ର, ନାଦ, ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳ ଏଭଳି।
ଭୂମୀ ରସୋ ନମୋ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଦାହଶ୍ଚାପି ରସାଂବୁ ଚ
ଭୂମି, ରସ, ନମସ୍କାର, ବ୍ୟାପ୍ତି, ଦାହ ଓ ଜଳର ସାର।
ଚନ୍ଦ୍ରାଵଲୀ ଚ ଲଲିତା ହଂସେଲା ନାଯକେ ମତେ
ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ, ଲଳିତା ଓ ହଂସେଲା ନାୟିକା ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଶେଷାସ୍ତୁ ଷୋଡଶକଲା ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ତତ୍କଲାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୋଳ କଳାର ଅଧିକାରୀ, ଏକତିସ କଳା ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଲଲିତାପ୍ରମୁଖାଣାଂ ତୁ ଷୋଡଶୀତ୍ଵମୁପାଗତା
ଲଳିତା ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ସୋଳ କଳାର ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
କୁରୁକୁଲ୍ଲା ଚ ଵାରାହୀ ଚନ୍ଦ୍ରାଲିଲଲିତେ ଉଭେ
କୁରୁକୁଲ୍ଲା ଓ ବାରାହୀ, ଦୁଇଜଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରର ରୂପରେ ଅତି ମନୋହର।
ହୃତ୍ପ୍ରାଣେଲାହଂସଦାଵହ୍ନିସ୍ଵୈର୍ଲଲିତେରିତା
ହୃଦୟ, ଶ୍ୱାସ, ଏଲା, ହଂସ ଓ ଅଗ୍ନିର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଖେଳରେ ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ହଂସାଦ୍ଯଯାଦ୍ଯା ମଧ୍ଯା ସ୍ଯାଦାଦିମଧ୍ଯସ୍ଥହଂସଯା
ହଂସରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବାଟି ଆଦି, ଯରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବାଟି ମଧ୍ୟ, ମଧ୍ୟରେ ହଂସ ଥିବାଟି ମଧ୍ୟମ।
ଆସୁ ତୁର୍ଯାଭଵନ୍ମୁକ୍ତ୍ଯୈ ତିସ୍ରୋ ଽନ୍ଯାଃ ସ୍ଯୁଶ୍ଚସଂପଦେ
ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର୍ଥଟି ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ଅନ୍ୟ ତିନିଟି ଶ୍ରୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଦାହଭୂମୀରସାକ୍ଷ୍ମାସ୍ଵୈର୍ଵଶିନୀବୀଜମୀରିତମ୍
ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭୂମିରେ ବଶିନୀ ବୀଜ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ଶୂନ୍ଯମଂବୁରସାଵହ୍ନିସ୍ଵଯୋଗାନ୍ମୋହନୀମନୁଃ
ଶୂନ୍ୟ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନିର ଏକତାରେ ମୋହିନୀ ମନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଜ୍ଯାନଭୋଦାହଵହ୍ନିସ୍ଵଯୋଗୈଃ ସ୍ଯାଦରୁଣାମନୁଃ
ଜ୍ଞାନ, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି ଓ ସ୍ୱଶକ୍ତିର ଏକତାରେ ଅରୁଣା ମନ୍ତ୍ର ଉପଜାଏ।
କଂ ନଭୋଦାହସହିତଂ ଵ୍ଯାପ୍ତକ୍ଷ୍ମାସ୍ଵଯୁତଂ ମନୁଃ
କଂ ମନ୍ତ୍ର ଆକାଶ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏକତାରେ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ୟାପି ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ।
ଗ୍ରାସୋ ନଭୋଦାହଵହ୍ନିସ୍ଵୈର୍ଯୁକ୍ତଃ କୌଲିନୀମନୁଃ
କୌଳିନୀ ମନ୍ତ୍ର ଆକାଶ, ଅଗ୍ନି ଓ ଗ୍ରାସରେ ଏକତାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଵାଗ୍ଦେଵତାନ୍ତୈର୍ନ୍ଯାସଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯେନ ଦେଵ୍ଯାତ୍ମକୋ ଭଵେତ୍
ବାଣୀ ଦେବୀମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନ୍ୟାସ କରାଯାଏ, ଯାହାରେ ଦେବୀ ସହିତ ଏକତା ହୁଏ।
ନାଭାଵାଧାରକେ ପାଦଦ୍ଵଯେ ମୂଲାଗ୍ରକାଵଧି
ନାଭି, ଆଧାର, ଦୁଇଟି ପାଦ ଓ ମୂଳର ଶିରା ଯାଏଁ।
ଲୋହିତାଂ ଲଲିତାଂ ବାଣଚାପପାଶସୃଣୀଃ କରୈଃ
ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଲଳିତ, ହାତରେ ବାଣ, ଧନୁ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଛନ୍ତି।
ମଧ୍ଯସ୍ଥଦେଵୀ ତ୍ଵେକୈଵ ଷୋଡଶାକାରତଃ ସ୍ଥାତା
ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେବୀ ଏକା ଶୋଳ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ।
ଋଷିଃ ଶିଵଶ୍ଛନ୍ଦ ଉକ୍ତା ଦେଵତା ଲଲିତାଦିକାଃ
ଋଷି ଶିବ, ଛନ୍ଦ ଯଥା ଉକ୍ତ, ଦେବତା ଲଳିତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
ପଟଲେ ତୁ ପ୍ରଯୋଗାଂଶ୍ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଗ୍ରେ ସଵିସ୍ତରମ୍
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶରେ ମୁଁ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ ବିବରଣ କରିବି।
କାମେଶ୍ଵରୀତି ତାଂ ସର୍ଵକାମଦାଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ
ନାରଦ, ଏବେ କାମେଶ୍ୱରୀ ନାମରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଶୂନ୍ଯମଗ୍ନିଯୁତଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ରଯୋଵ୍ଯାପ୍ତେନ ସଂଯୁତମ୍
ପରେ, ଶୂନ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏକତାରେ ରଶ୍ମିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ନଭୋଗୋତ୍ରା ପୁନଶ୍ଚୈଷାଂ ଦାହେନ ସମଯୋଜିତା
ପୁନଃ, ଏହାମାନଙ୍କର ଗୋତ୍ର ଆକାଶ ଓ ଦାହରେ ଏକତାରେ ଯୁକ୍ତ।
ଏଷା କାମେଶ୍ଵରୀ ନିତ୍ଯା କାମଦୈକାଦଶାକ୍ଷରୀ
ଏହି କାମେଶ୍ୱରୀ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏହାର ଏକାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଅଛି।
ଏକେନ ହୃଦଯଂ ଶୀର୍ଷଂ ତାଵତାଥୋ ଦ୍ଵଯଂ ଦ୍ଵଯାତ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଏକ ଅକ୍ଷର ହୃଦୟ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା, ଏଭଳି ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆଉ ଦୁଇଟି ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା।
ଦୃକ୍ଶ୍ରୋତ୍ରନାସାଦ୍ଵିତଯେ ଜିହ୍ଵାହୃନ୍ନାଭିଗୁହ୍ଯକେ
ଦୁଇ ଚକୁ, ଦୁଇ କାନ, ଦୁଇ ନାକ, ଜିଭ, ହୃଦୟ, ନାଭି ଓ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା।
ନ୍ଯସେଦ୍ଵିଦ୍ଯାକ୍ଷରାଣ୍ଯେଷୁ ସ୍ଥାନେଷୁ ତଦନନ୍ତରମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିତ୍ଯପୂଜାସୁ ଚୋଦିତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ନିତ୍ୟ ପୂଜାରେ ଯେମିତି ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ସେ ଧ୍ୟାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
ବାଲାର୍କକୋଟିସଂକାଶାଂ ମାଣିକ୍ଯମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍
ସେ ଦେବୀ ଶିଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର କୋଟି କୋଟି ଉଦୟ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, ମାଣିକ୍ୟ ମୁକୁଟରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।