ମଦନଵେଗା ସମ୍ଭଵା ଚ ଭୁଵନପାଲେନ୍ଦୁରେଖିକା
ମଦନର ବେଗ, ସମ୍ଭବ ଓ ଭୁବନପତିଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା।
ଵିନ୍ଯସ୍ତଵ୍ଯାସ୍ତତୋ ମୂଲେ ଽଧିଷ୍ଠାନେ ମଣିପୂରକେ
ତାପରେ, ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଳ, ଆସନ ଓ ମଣିପୁର ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଦ୍ଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସରସ୍ଵତ୍ଯୌ ରତିଃ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ କୃତ୍ତିକା
ଆରମ୍ଭରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ, ରତି, ପ୍ରୀତି ଓ କୃତ୍ତିକା।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ପୃଥଙ୍ନ୍ଯସ୍ଯେନ୍ନିଜମୂର୍ଦ୍ଧନି ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
କଣ୍ଠଦେଶେ ଭ୍ରଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ବିନ୍ଦୌ ଭୂଯଃ କଲା ପଦୋଃ
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ, ବିନ୍ଦୁରେ, ପୁଣି ଅଙ୍ଗ ଓ ପାଦରେ।
ଉନ୍ନତାଂସେଷୁ ଵକ୍ତ୍ରେ ଚ ଧ୍ରୁଵମଣ୍ଡଲକେ ଶିଵେ
ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରୀଅଂଶରେ, ମୁହଁରେ ଏବଂ ଧ୍ରୁବମଣ୍ଡଳରେ, ହେ ଶିବ।
ରୌଦ୍ରୀଂ ପ୍ରଶାନ୍ତାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଖ୍ଯାଂ ପୁନର୍ମାହେଶ୍ଵରୀମଥ
ରୌଦ୍ରୀ, ଶାନ୍ତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ନାମକ ଏବଂ ପୁଣି ମାହେଶ୍ୱରୀ।
ପ୍ରମଥାଶ୍ଵାସିନୀଂ ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲତାଂ ଚିଚ୍ଛକ୍ତିମପ୍ଯଥ
ପ୍ରମଥାଶ୍ୱାସିନୀ, ବିଦ୍ୟୁଲ୍ଲତା ଏବଂ ଚିତ୍ତଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ।
ଶିରୋଭାଲହୃଦାଧାରେଷ୍ଵେତା ବୀଜତ୍ରଯାଧିକାଃ
ମୁଣ୍ଡ, ବାହୁ ଓ ହୃଦୟ କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଏହିମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର ବୀଜ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିବା।
ମାତଙ୍ଗୀଂ ମହଦାଦ୍ଯାଂ ତାଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀପଦାଦିକାମ୍
ମାତଙ୍ଗୀ, ମହାନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ, ଏବଂ ପାଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ନ୍ଯସେତ୍ତେନୈଵ କୁର୍ଵୀତ ଵ୍ଯାପକଂ ଦେଶିକୋତ୍ତମଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଏହି ବ୍ୟାପକ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଯାମାଂ ଶୁକୋକ୍ତିଂ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୀଂ ନ୍ଯସ୍ତୈକାଙ୍ଘ୍ରିଶିରୋରୁହାମ୍
ଶ୍ୟାମା, ପୋଉଁ ଉକ୍ତି ଶୁଣୁଥିବା, ଏକ ପାଦ ଓ ଚୁଳି ଭୂମିରେ ରଖିଥିବା।
ରକ୍ତାଂଶୁକାଂ ଚ କହ୍ଲାରମାଲାଶୋଭିତଚୂଲିକାମ୍
ଲାଲ୍ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ନୀଳ କମଳ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଚୂଡ଼ା ଥିବା।
ଅଯୁତଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ମଧୂକଜୈଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ମଧୁ ମଣ୍ଡା ସହ ଅର୍ପଣ କରିବା।
ତ୍ରିକୋଣକର୍ଣିକଂ ପଦ୍ମମଷ୍ଟପତ୍ରଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟରେ ଅଷ୍ଟପତ୍ର ଏକ କମଳ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁରସ୍ରୀକୃତଂ ବାହ୍ଯେ କାନ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟିମନୋହରମ୍
ବାହାରେ ଚତୁରସ୍ର ଆକୃତି ଦେଇ, ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା।
ଵିଭୂତିପୂର୍ଵାଃ ପୂର୍ଵୋକ୍ତା ମାତଙ୍ଗୀପଦପଶ୍ଚିମାଃ
ପୂର୍ବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଭୂତିମାନେ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମରେ ମାତଙ୍ଗୀଙ୍କ ପାଦ।
ଵାକ୍ସତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୀଜାଦ୍ଯ ଉକ୍ତଃ ପୀଠାର୍ଚନେ ମନୁଃ
ବାଣୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୀଜ ଆଦିରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ପୀଠ ପୂଜା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଅର୍ଚଯେଦ୍ଵିଧିନାନେନ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏଠାରେ କହାଯିବା ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହୃହୃଲ୍ଲେଖାଃ ପଞ୍ଚପୂଜ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ଦିକ୍ଷୁ ଚ ମନ୍ତ୍ରିଣା
ମଧ୍ୟରେ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ, ପାଞ୍ଚଟି ହୃହୃଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ପୂଜା କରିବେ।
ଅଙ୍ଗାନି ପୂଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଵିଧାନଵିତ୍
ପରେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କରିବେ।
ଦଲମଧ୍ଯେ ଽଥ ସଂପୂଜ୍ଯା ଅନଙ୍ଗକୁସୁମାଦିକାଃ
ତାପରେ, ପତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଅନଙ୍ଗକୁସୁମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ।
ପତ୍ରାଗ୍ରେଷୁ ପୁନଃ ପୂଜ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଦ୍ଯା ଵଲ୍ଲକୀକରାଃ
ପତ୍ରର ଆଗରେ ପୁନି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୀଣାଧାରି ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅପରାଙ୍ଗା ନିଷଙ୍ଗାଦ୍ଯାଃ ପୁଷ୍ପାସ୍ତ୍ରେଷୁଧନୁର୍ଦ୍ଧରାଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତଳୱାର ଓ ତୁଣୀଧାରୀ, ପୁଷ୍ପଧନୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।
ତଦଗ୍ରେଷ୍ଵର୍ଚଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନସିତାଙ୍ଗାଦିଭୈରଵାନ୍
ସେମାନଙ୍କର ଆଗରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଅସିତାଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୈରବମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵାମାଦ୍ଯାଃ କଲଵୀଣାଭିର୍ଗାଯନ୍ତ୍ଯଃ ଶ୍ଯାମଵିଗ୍ରହାଃ
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ବାମା ଆଦି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ଦେବୀମାନେ ବୀଣା ବଜାଇ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ମାତଙ୍ଗ୍ଯାଦ୍ଯାମଦୋନ୍ମତ୍ତା ଵୀଣୋଲ୍ଲସିତପାଣଯଃ
ମାତଙ୍ଗୀ ଆଦି ଦେବୀମାନେ ମଦରେ ମତ୍ତ, ହାତରେ ବୀଣା ଧରି ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଵାଯଵ୍ଯେ ବଟୁକାନ୍ ପଶ୍ଚାଦୀଶାନେ କ୍ଷେତ୍ରପଂ ଯଜେତ୍
ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ବଟୁକମାନେ, ପଶ୍ଚିମରେ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ, ଏବଂ ଈଶାନ କୋଣରେ ଈଶାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ସଂଧିତେ ମନ୍ତ୍ରୀ ସାଧଯେଦିଷ୍ଟମାତ୍ମନଃ
ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ସାଧକ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ କାମ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରିପାରିବ।
ଫଲୌର୍ବିଲ୍ଯସମୁଦ୍ଭୂତୈସ୍ତତ୍ପତ୍ରୈର୍ଵା ହୁତାଦ୍ଭଵେତ୍
ବିଲ୍ବ ଫଳ କିମ୍ବା ପତ୍ର, କିମ୍ବା ପୂଜିତ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।