ଗୁଣୈକଦ୍ଵିଚତୁଃ ଷଡ୍ଭିର୍ଵସୁପର୍ଵନଵାଷ୍ଟଭିଃ
ଗୁଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ତିଥି ଅନୁଯାୟୀ ଏକ, ଦୁଇ, ଚାରି, ଛଅ, ଆଠ, ନଅ କିମ୍ବା ଆଠ ସବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା।
ଯଦୁକୢପ୍ତିରିଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତା ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣୈର୍ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ମନ୍ତ୍ରର ସବ୍ଦ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରମକ୍ରମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଵାକ୍ଶକ୍ତିଲକ୍ଷ୍ମୀବୀଜାଦ୍ଯା ମାତଙ୍ଗ୍ଯନ୍ତାଃ ପ୍ରଵିନ୍ଯସେତ୍
ବାଣୀ, ଶକ୍ତି ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ବୀଜ ଆରମ୍ଭରୁ ମାତଙ୍ଗୀ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ହୃଲ୍ଲେଖାଂ ଗଗନାଂ ରକ୍ତାଂ ଭୂଯୋ ମନ୍ତ୍ରୀ କରାଲିକାମ୍
ସାଧକେ ପୁନି ହୃଲ୍ଲେଖା, ଆକାଶ ଓ ରକ୍ତ କରାଳିକା ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ମାତଙ୍ଗ୍ଯନ୍ତାଃ ଷଡଙ୍ଗାନି ତତଃ କୁର୍ଵୀତ ସାଧକଃ
ତାପରେ, ସାଧକେ ମାତଙ୍ଗୀ ଶେଷ ଛଅ ଅଙ୍ଗକୁ କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଖାଷ୍ଟାଦଶଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଵର୍ମ ତାଵଦ୍ଭିରକ୍ଷରୈଃ
ଶିରରେ ଅଠର ସବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ବର୍ମ ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ ଅକ୍ଷରରେ।
ବାଣନ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୈରଵୀପ୍ରୋକ୍ତଵର୍ତ୍ମନା
ତାପରେ, ଭୈରବୀ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ ବାଣ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପାର୍ସ୍ଵକଟ୍ଯୋର୍ନାଭିଦେଶେ କଟିପାର୍ଶ୍ଵାଂଶକେ ପୁନଃ
ପାର୍ଶ୍ୱ, କଟି, ନାଭି ଏବଂ ପୁନି କଟି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଂଶରେ।
ମଦନଂ ପୁଷ୍ପଧନ୍ଵାନଂ ପଞ୍ଚମଂ କୁସୁମାଯୁଧମ୍
ମଦନ, ପୁଷ୍ପଧନ୍ୱା, ପଞ୍ଚମ, କୁସୁମାୟୁଧ।
ମାତଙ୍ଗ୍ଯନ୍ତାସ୍ତତୋ ନ୍ଯସ୍ଯେତ୍ସ୍ଥାନେଷ୍ଵେତେଷୁ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ମାତଙ୍ଗୀ ଶେଷ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ମଦନଵେଗା ସମ୍ଭଵା ଚ ଭୁଵନପାଲେନ୍ଦୁରେଖିକା
ମଦନର ବେଗ, ସମ୍ଭବ ଓ ଭୁବନପତିଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା।
ଵିନ୍ଯସ୍ତଵ୍ଯାସ୍ତତୋ ମୂଲେ ଽଧିଷ୍ଠାନେ ମଣିପୂରକେ
ତାପରେ, ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଳ, ଆସନ ଓ ମଣିପୁର ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଦ୍ଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସରସ୍ଵତ୍ଯୌ ରତିଃ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ କୃତ୍ତିକା
ଆରମ୍ଭରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ, ରତି, ପ୍ରୀତି ଓ କୃତ୍ତିକା।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ପୃଥଙ୍ନ୍ଯସ୍ଯେନ୍ନିଜମୂର୍ଦ୍ଧନି ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
କଣ୍ଠଦେଶେ ଭ୍ରଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ବିନ୍ଦୌ ଭୂଯଃ କଲା ପଦୋଃ
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ, ବିନ୍ଦୁରେ, ପୁଣି ଅଙ୍ଗ ଓ ପାଦରେ।
ଉନ୍ନତାଂସେଷୁ ଵକ୍ତ୍ରେ ଚ ଧ୍ରୁଵମଣ୍ଡଲକେ ଶିଵେ
ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରୀଅଂଶରେ, ମୁହଁରେ ଏବଂ ଧ୍ରୁବମଣ୍ଡଳରେ, ହେ ଶିବ।
ରୌଦ୍ରୀଂ ପ୍ରଶାନ୍ତାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଖ୍ଯାଂ ପୁନର୍ମାହେଶ୍ଵରୀମଥ
ରୌଦ୍ରୀ, ଶାନ୍ତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ନାମକ ଏବଂ ପୁଣି ମାହେଶ୍ୱରୀ।
ପ୍ରମଥାଶ୍ଵାସିନୀଂ ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲତାଂ ଚିଚ୍ଛକ୍ତିମପ୍ଯଥ
ପ୍ରମଥାଶ୍ୱାସିନୀ, ବିଦ୍ୟୁଲ୍ଲତା ଏବଂ ଚିତ୍ତଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ।
ଶିରୋଭାଲହୃଦାଧାରେଷ୍ଵେତା ବୀଜତ୍ରଯାଧିକାଃ
ମୁଣ୍ଡ, ବାହୁ ଓ ହୃଦୟ କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଏହିମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର ବୀଜ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିବା।
ମାତଙ୍ଗୀଂ ମହଦାଦ୍ଯାଂ ତାଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀପଦାଦିକାମ୍
ମାତଙ୍ଗୀ, ମହାନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ, ଏବଂ ପାଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ନ୍ଯସେତ୍ତେନୈଵ କୁର୍ଵୀତ ଵ୍ଯାପକଂ ଦେଶିକୋତ୍ତମଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଏହି ବ୍ୟାପକ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଯାମାଂ ଶୁକୋକ୍ତିଂ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୀଂ ନ୍ଯସ୍ତୈକାଙ୍ଘ୍ରିଶିରୋରୁହାମ୍
ଶ୍ୟାମା, ପୋଉଁ ଉକ୍ତି ଶୁଣୁଥିବା, ଏକ ପାଦ ଓ ଚୁଳି ଭୂମିରେ ରଖିଥିବା।
ରକ୍ତାଂଶୁକାଂ ଚ କହ୍ଲାରମାଲାଶୋଭିତଚୂଲିକାମ୍
ଲାଲ୍ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ନୀଳ କମଳ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଚୂଡ଼ା ଥିବା।
ଅଯୁତଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ମଧୂକଜୈଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ମଧୁ ମଣ୍ଡା ସହ ଅର୍ପଣ କରିବା।
ତ୍ରିକୋଣକର୍ଣିକଂ ପଦ୍ମମଷ୍ଟପତ୍ରଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟରେ ଅଷ୍ଟପତ୍ର ଏକ କମଳ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁରସ୍ରୀକୃତଂ ବାହ୍ଯେ କାନ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟିମନୋହରମ୍
ବାହାରେ ଚତୁରସ୍ର ଆକୃତି ଦେଇ, ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା।
ଵିଭୂତିପୂର୍ଵାଃ ପୂର୍ଵୋକ୍ତା ମାତଙ୍ଗୀପଦପଶ୍ଚିମାଃ
ପୂର୍ବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଭୂତିମାନେ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମରେ ମାତଙ୍ଗୀଙ୍କ ପାଦ।
ଵାକ୍ସତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୀଜାଦ୍ଯ ଉକ୍ତଃ ପୀଠାର୍ଚନେ ମନୁଃ
ବାଣୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୀଜ ଆଦିରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ପୀଠ ପୂଜା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା।
ଅର୍ଚଯେଦ୍ଵିଧିନାନେନ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏଠାରେ କହାଯିବା ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହୃହୃଲ୍ଲେଖାଃ ପଞ୍ଚପୂଜ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ଦିକ୍ଷୁ ଚ ମନ୍ତ୍ରିଣା
ମଧ୍ୟରେ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ, ପାଞ୍ଚଟି ହୃହୃଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ପୂଜା କରିବେ।