ହିମାଦ୍ଭିଃ କନ୍ଯଯା ପିଷ୍ଟମେତତ୍ସର୍ଵଂ ସୁସାଧିତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଏକ କୁମାରୀ ଝିଅ ଠଣ୍ଡା ପାଣିରେ ଭଲଭାବେ ପିସିବା ଉଚିତ।
ଵନିତାମଦଗର୍ଵାଢ୍ଯା ମଦୋନ୍ମତ୍ତାନ୍ମତନ୍ଦଜାନ୍
ଅହଂକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଦରେ ମତ୍ତ ଓ ମଦରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ନାରୀମାନେ,
ଦର୍ଶନାଦେଵ ଵଶଯେତ୍ତିଲକଂ ଧାରଯନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଏହି ତିଳକ ପିନ୍ଧିଥାଏ, ସେ ମାନେ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିପାରିବେ।
ଵାଙ୍ମାଯା କମଲା ତାରୋ ନମୋନ୍ତେ ଭଗଵତ୍ଯଥ
ଓ ବାଣୀ ଦେବୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ତାରା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି।
ସର୍ଵାଦିସୁଖରାଜ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵାଦିସୁଖରଞ୍ଜନୀ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୁଖର ମୂଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦର ଆନନ୍ଦ।
ସ୍ତ୍ରୀପୁରୁଷଵଶଂ ସୃଷ୍ଟିଵିଦ୍ଯାକ୍ରୋଧିନିକାନ୍ଵିତା
ତୁମେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଶକ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିର ଜ୍ଞାନ ଓ କ୍ରୋଧର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅନୁଗ୍ରହିତ।
ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵଵଶଙ୍କରିସର୍ଵଲୋକଂ ତତଃ ପରମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ।
ଅଷ୍ଟାଶୀତ୍ଯକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ମୁନ୍ଯାଦ୍ଯା ଭୈରଵୀଗତାଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଠାଠିଅଠ ସବ୍ଦ ଅଛି; ଋଷିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୈରବୀ ପଥକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
ଶିରୋଲଲାଟଭ୍ରୂମଧ୍ଯେ ତାଲୁକଣ୍ଠଗଲୋରସି
ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟ, ତାଳୁ, କଣ୍ଠ, ଗଳା ଓ ଛାତିରେ।
ସ୍ଵାଧିଷ୍ଠାନେ ଗୁପ୍ତଦେଶେ ପାଦଯୋର୍ଦକ୍ଷଵାମଯୋଃ
ସ୍ୱାଧିଷ୍ଠାନ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଓ ଦାହାଣ ଓ ବାମ ପାଦରେ।
ଗୁଣୈକଦ୍ଵିଚତୁଃ ଷଡ୍ଭିର୍ଵସୁପର୍ଵନଵାଷ୍ଟଭିଃ
ଗୁଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ତିଥି ଅନୁଯାୟୀ ଏକ, ଦୁଇ, ଚାରି, ଛଅ, ଆଠ, ନଅ କିମ୍ବା ଆଠ ସବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା।
ଯଦୁକୢପ୍ତିରିଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତା ମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣୈର୍ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ମନ୍ତ୍ରର ସବ୍ଦ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରମକ୍ରମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଵାକ୍ଶକ୍ତିଲକ୍ଷ୍ମୀବୀଜାଦ୍ଯା ମାତଙ୍ଗ୍ଯନ୍ତାଃ ପ୍ରଵିନ୍ଯସେତ୍
ବାଣୀ, ଶକ୍ତି ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ବୀଜ ଆରମ୍ଭରୁ ମାତଙ୍ଗୀ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ହୃଲ୍ଲେଖାଂ ଗଗନାଂ ରକ୍ତାଂ ଭୂଯୋ ମନ୍ତ୍ରୀ କରାଲିକାମ୍
ସାଧକେ ପୁନି ହୃଲ୍ଲେଖା, ଆକାଶ ଓ ରକ୍ତ କରାଳିକା ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ମାତଙ୍ଗ୍ଯନ୍ତାଃ ଷଡଙ୍ଗାନି ତତଃ କୁର୍ଵୀତ ସାଧକଃ
ତାପରେ, ସାଧକେ ମାତଙ୍ଗୀ ଶେଷ ଛଅ ଅଙ୍ଗକୁ କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଖାଷ୍ଟାଦଶଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଵର୍ମ ତାଵଦ୍ଭିରକ୍ଷରୈଃ
ଶିରରେ ଅଠର ସବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ବର୍ମ ଏତେ ସଂଖ୍ୟକ ଅକ୍ଷରରେ।
ବାଣନ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୈରଵୀପ୍ରୋକ୍ତଵର୍ତ୍ମନା
ତାପରେ, ଭୈରବୀ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ ବାଣ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପାର୍ସ୍ଵକଟ୍ଯୋର୍ନାଭିଦେଶେ କଟିପାର୍ଶ୍ଵାଂଶକେ ପୁନଃ
ପାର୍ଶ୍ୱ, କଟି, ନାଭି ଏବଂ ପୁନି କଟି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଂଶରେ।
ମଦନଂ ପୁଷ୍ପଧନ୍ଵାନଂ ପଞ୍ଚମଂ କୁସୁମାଯୁଧମ୍
ମଦନ, ପୁଷ୍ପଧନ୍ୱା, ପଞ୍ଚମ, କୁସୁମାୟୁଧ।
ମାତଙ୍ଗ୍ଯନ୍ତାସ୍ତତୋ ନ୍ଯସ୍ଯେତ୍ସ୍ଥାନେଷ୍ଵେତେଷୁ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ମାତଙ୍ଗୀ ଶେଷ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ମଦନଵେଗା ସମ୍ଭଵା ଚ ଭୁଵନପାଲେନ୍ଦୁରେଖିକା
ମଦନର ବେଗ, ସମ୍ଭବ ଓ ଭୁବନପତିଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା।
ଵିନ୍ଯସ୍ତଵ୍ଯାସ୍ତତୋ ମୂଲେ ଽଧିଷ୍ଠାନେ ମଣିପୂରକେ
ତାପରେ, ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଳ, ଆସନ ଓ ମଣିପୁର ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଦ୍ଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀସରସ୍ଵତ୍ଯୌ ରତିଃ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ କୃତ୍ତିକା
ଆରମ୍ଭରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ, ରତି, ପ୍ରୀତି ଓ କୃତ୍ତିକା।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ପୃଥଙ୍ନ୍ଯସ୍ଯେନ୍ନିଜମୂର୍ଦ୍ଧନି ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
କଣ୍ଠଦେଶେ ଭ୍ରଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ବିନ୍ଦୌ ଭୂଯଃ କଲା ପଦୋଃ
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ, ବିନ୍ଦୁରେ, ପୁଣି ଅଙ୍ଗ ଓ ପାଦରେ।
ଉନ୍ନତାଂସେଷୁ ଵକ୍ତ୍ରେ ଚ ଧ୍ରୁଵମଣ୍ଡଲକେ ଶିଵେ
ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରୀଅଂଶରେ, ମୁହଁରେ ଏବଂ ଧ୍ରୁବମଣ୍ଡଳରେ, ହେ ଶିବ।
ରୌଦ୍ରୀଂ ପ୍ରଶାନ୍ତାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଖ୍ଯାଂ ପୁନର୍ମାହେଶ୍ଵରୀମଥ
ରୌଦ୍ରୀ, ଶାନ୍ତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ନାମକ ଏବଂ ପୁଣି ମାହେଶ୍ୱରୀ।
ପ୍ରମଥାଶ୍ଵାସିନୀଂ ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲତାଂ ଚିଚ୍ଛକ୍ତିମପ୍ଯଥ
ପ୍ରମଥାଶ୍ୱାସିନୀ, ବିଦ୍ୟୁଲ୍ଲତା ଏବଂ ଚିତ୍ତଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ।
ଶିରୋଭାଲହୃଦାଧାରେଷ୍ଵେତା ବୀଜତ୍ରଯାଧିକାଃ
ମୁଣ୍ଡ, ବାହୁ ଓ ହୃଦୟ କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଏହିମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର ବୀଜ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିବା।
ମାତଙ୍ଗୀଂ ମହଦାଦ୍ଯାଂ ତାଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀପଦାଦିକାମ୍
ମାତଙ୍ଗୀ, ମହାନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ, ଏବଂ ପାଦରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ।