ତ୍ରିଶତଂ ମନ୍ତ୍ରିତଂ ପୀତଂ ହନ୍ଯାଦ୍ଵିଷପରାଭଵମ୍
ହଳଦିଆ ଉପରେ ତିନି ଶତ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ବିଷରେ ହାରିବା ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଅଲକ୍ତରଞ୍ଜିତେ ଲକ୍ଷଂ ମନ୍ତ୍ରଯେନ୍ମନୁନାମୁନା
ଲାକରେ ରଞ୍ଜିତ ତଳେ ଲକ୍ଷ ଥର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପାରଦଂ ଚ ଶିଲାଂ ତାଲଂ ପିଷ୍ଟଂ ମଧୁସମନ୍ଵିତମ୍
ପାରଦ, ପାଥର ଓ ତାଳକୁ ମଧୁ ସହିତ ଚକୁଟି କରିବା ଉଚିତ।
ଅଦୃଶ୍ଯଃ ସ୍ଯାନ୍ନୃଣାମେଷ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ଯଂ ଦୃଶ୍ଯତାମିଦମ୍
ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ; ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଉ।
ହରିତାଲନିଶାଚୂର୍ଣୈରୁନ୍ମତ୍ତୁରସସଂଯୁତୈଃ
ହରିତାଳ ଓ ନିଶା ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ଉନ୍ମତ୍ତ ରସ ସହିତ ମିଶାଇବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଂ ସ୍ଥାପିତପ୍ରାଣଂ ପୀତସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ୍
ଯେଉଁ ଯନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରାଣ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ହଳଦିଆ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ରଚଯେଦୃଷଭଂ ରମ୍ଯଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ତନ୍ମଧ୍ଯତଃ କ୍ଷିପେତ୍
ଏକ ସୁନ୍ଦର ବୃଷ ଆକୃତିର ଯନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତଂଭଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵିଷାଂ ଵାଚଂ ଗତିଂ କାର୍ଯପରଂପରାମ୍
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର କଥା, ଚଳାଚଳ ଓ କାମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ଅଙ୍ଗାରେଣ ଚିତାସ୍ଥେନ ତତ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଂ ସମାଲିଖେତ୍
ଚିତାର ଅଂଗାର ନେଇ ସେଠି ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରେତଵସ୍ତ୍ରେ ଲିଖେଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଂ ଅଙ୍ଗାରେଣୈଵ ତତ୍ପୁନଃ
ମୃତଦେହର କଫନ ଉପରେ ସେଇ ଅଂଗାର ଦ୍ୱାରା ପୁଣିଥରେ ଯନ୍ତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ପୂଜିତଂ ପୀତପୁଷ୍ପୈସ୍ତଦ୍ଵାଚଂ ସଂସ୍ତଂଭଯେଦ୍ଦ୍ଵିଷାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ହଳଦି ଫୁଲରେ ପୂଜା କରାଯିବ, ତାହାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଟକାଯିବେ।
ମାର୍ଜିତଂ ତଦ୍ଦ୍ଵିଷାଂ ପାତ୍ରୈର୍ଦିଵ୍ଯସ୍ତମ୍ଭନକୃଦ୍ଭଵେତ୍
ଏହାକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ପାତ୍ରରେ ଧୋଇଲେ, ଏହା ଅସାଧାରଣ ଭାବେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଟକାଇବ।
କ୍ଷିପ୍ତଂ ଜଲେ ଦିଵ୍ଯକୃତଂ ଜଲସ୍ତଂଭନକାରକମ୍
ଏହାକୁ ଜଳରେ ପକାଇଲେ, ଏହା ଜଳକୁ ଅଟକାଇବାର ଦିବ୍ୟ ଉପାୟ ହୁଏ।
ଶତ୍ରୂଣାଂ ଗତିବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦେଃ ସ୍ତଂଭନୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଚଳାଚଳ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇଦେଇଥାଏ।
ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚାଭିଧାସ୍ଯାମି ସର୍ଵଲୋକୋପକାରକାନ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ସେଉଁଠି ଉପକାରୀ କଥା କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ।
ଵଜ୍ରାଦ୍ଯଂ କ୍ଷୁଧିତା ସୂକ୍ଷ୍ମା ମୃତା ସ୍ଵାଗ୍ନୀନ୍ଦୁସଂଯୁତା
ସେ ବଜ୍ର ପରି କଠିନ, ଭୋକା, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମୃତ ଏବଂ ନିଜ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ।
ଭୈରଵୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଃ ସମ୍ରାଟ୍ ଛନ୍ଦୋ ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଦେଵତା
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ହେଲେ ଭୈରବ, ସେ ରାଜା; ଛନ୍ଦ ଓ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ସେଇ।
ଆଂ ଖଡ୍ଗାଯ ହୃଦାଖ୍ଯାତମୀଂ ଖଡ୍ଗାଯ ଶିରଃ ସ୍ମୃତମ୍
‘ଆଁ ଖଡ୍ଗାୟ’ ହୃଦୟ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ; ‘ଇଁ ଖଡ୍ଗାୟ’ ମୁଣ୍ଡ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଔମଙ୍କୁଶାଯ ନେତ୍ରଂ ସ୍ଯାଦ୍ଵିସର୍ଗୋ ଵସୁରକ୍ଷଯୁକ୍
‘ଓଁ ଅଙ୍କୁଶାୟ’ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ; ବିସର୍ଗ ସମ୍ପତ୍ତିର ରକ୍ଷା ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ସ୍ଵାହାନ୍ତାଶ୍ଚୈଵମଙ୍ଗାନି କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଥାଂବିକାମ୍
ଏଭଳି ‘ସ୍ୱାହା’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ତିଆରି କରି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଛିନ୍ନଂ ସ୍ଵକଂ ସ୍ଫଆରମୁଖଂ ସ୍ଵରକ୍ତଂ ପ୍ରପିବଦ୍ଗଲତ୍
ତାଙ୍କର ନିଜର କଟା ଓ ବଡ଼ ମୁଁହ, ନିଜ ରକ୍ତ ପିଇବା ସହ ଝରିଯାଉଛି।
ଡାକିନୀଵର୍ଣିନୀସଖ୍ଯୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୋଦଭରାକୁଲାମ୍
ଡାକିନୀ ଓ ବର୍ଣ୍ଣିନୀ ନାମକ ସଖୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ମଦମୋହର ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମନ ହର୍ଷିତ।
ପାଲାଶୈର୍ଵିଲ୍ଵଜୈର୍ଵାପି ଜୁହୁଯାତ୍କୁସୁମୈଃ ଫଲୈଃ
ପାଳାଶ କିମ୍ବା ବେଳ ଫୁଲ, କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପୀଠେ ଜଯାଖ୍ଯା ଵିଜଯା ଜିତା ଚାପି ପରାଜିତା
ପୀଠରେ ଜୟା, ବିଜୟା, ଜିତା ଓ ପରାଜିତା ଅଛନ୍ତି।
ଦିକ୍ଷୁ ମଧ୍ଯେ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯା ନଵ ପୀଠସ୍ଯ ଶକ୍ତଯଃ
ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଓ ମଧ୍ୟରେ, ପୀଠର ନବ ଶକ୍ତିକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦେ ଡାକିନୀଯେ ତାରୋ ଵଜ୍ରଃ ସଭୌତିକଃ
ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ ଡାକିନୀ ପୀଠରେ, ତାରା ହେଉଛନ୍ତି ବଜ୍ର, ସମସ୍ତ ଭୂତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ।
ତାରାଦିପୀଠମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯଂ ଵେଦରାମାକ୍ଷରୋ ମତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ତାରାଙ୍କର ପୀଠ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ ଏବଂ ବେଦର ରାମାକ୍ଷର ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ତ୍ରିକୋଣମଧ୍ଯଷଟ୍କୋଣପଦ୍ମଭୂପୁରମଧ୍ଯତଃ
ତ୍ରିଭୁଜ ମଧ୍ୟରେ, ଛଅ କୋଣିଆ ପଦ୍ମ ଓ ଭୂମିର କୋଟର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ।
ଭୂପୁରେ ବାହ୍ଯଭାଗେଷୁ ଵଜ୍ରାଦୀନି ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଭୂମିକୋଟର ବାହାର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକରେ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ଭୂପୁରସ୍ଯ ଚତୁର୍ଦ୍ଵାର୍ଷୁ ଦ୍ଵାରପାଲାନ୍ଯଜେଦଥ
ଭୂମିକୋଟର ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର ।