ଭୂଗୃହସ୍ଯ ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ପୂର୍ଵାଦିଷୁ ଯଜେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଘରର ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଚାରି ଦିଗରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀଂଶ୍ଚ ତତୋ ବାହ୍ଯେ ନିଜାଯୁଧସମନ୍ଵିତାନ୍
ତାପରେ, ଘରର ବାହାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପଦାସୀନଃ ପୀତମାଲ୍ଯାନୁଲେପନଃ
ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ବସି, ହଳଦିଆ ମାଳା ଓ ହଳଦିଆ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ରହିବା ଉଚିତ।
ପୀତାଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ଭଗଵତୀଂ ପଯୋମଧ୍ଯେ ଽଯୁତଂ ଜପେତ୍
ହଳଦିଆ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦୁଧ ମଧ୍ୟରେ ବସି ଦଶ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ମଧୁରତ୍ରିତଯାକ୍ତୈଃ ସ୍ଯାଦାକର୍ଷୋ ଲଵର୍ଣୈର୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, 'ଲ' ଅକ୍ଷର ସହିତ ନିଶ୍ଚିତ ଆକର୍ଷଣ ହୁଏ।
ତାଲଲୋଣହରିଦ୍ରାଭିର୍ଦ୍ଵିଷାଂ ସଂସ୍ତଂଭନଂ ଭଵେତ୍
ତାଳ, ଲୁଣ ଓ ହଳଦି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ।
ଶ୍ମଶାନେ ପାଵକେ ହୁତ୍ଵା ନାଶଯେଦଚିରାଦରୀନ୍
ଶ୍ମଶାନର ଅଗ୍ନିରେ ହବନ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଗୃହଧୂମଂ ଚିତାଵହ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଚ୍ଚାଟଯେଦ୍ରିପୂନ୍
ଘରର ଧୂଆଁକୁ ଚିତା ଅଗ୍ନିରେ ଦେଇ ହବନ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେଇଯାନ୍ତି।
ଜୁହୋତି ସୋ ଽଖିଲାନ୍ ରୋଗାନ୍ ଶମଯେଦ୍ଦର୍ଶନାଦପି
ଯିଏ ହବନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଦୂର କରିପାରେ, କେବଳ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯରତୋ ଲକ୍ଷଂ ଜପେଦଖିଲସିଦ୍ଧଯେ
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟରେ ଲିନ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶତଂ ମନ୍ତ୍ରିତଂ ପୀତଂ ହନ୍ଯାଦ୍ଵିଷପରାଭଵମ୍
ହଳଦିଆ ଉପରେ ତିନି ଶତ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ବିଷରେ ହାରିବା ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଅଲକ୍ତରଞ୍ଜିତେ ଲକ୍ଷଂ ମନ୍ତ୍ରଯେନ୍ମନୁନାମୁନା
ଲାକରେ ରଞ୍ଜିତ ତଳେ ଲକ୍ଷ ଥର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପାରଦଂ ଚ ଶିଲାଂ ତାଲଂ ପିଷ୍ଟଂ ମଧୁସମନ୍ଵିତମ୍
ପାରଦ, ପାଥର ଓ ତାଳକୁ ମଧୁ ସହିତ ଚକୁଟି କରିବା ଉଚିତ।
ଅଦୃଶ୍ଯଃ ସ୍ଯାନ୍ନୃଣାମେଷ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ଯଂ ଦୃଶ୍ଯତାମିଦମ୍
ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ; ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଉ।
ହରିତାଲନିଶାଚୂର୍ଣୈରୁନ୍ମତ୍ତୁରସସଂଯୁତୈଃ
ହରିତାଳ ଓ ନିଶା ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ଉନ୍ମତ୍ତ ରସ ସହିତ ମିଶାଇବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଂ ସ୍ଥାପିତପ୍ରାଣଂ ପୀତସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ୍
ଯେଉଁ ଯନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରାଣ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ହଳଦିଆ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ରଚଯେଦୃଷଭଂ ରମ୍ଯଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ତନ୍ମଧ୍ଯତଃ କ୍ଷିପେତ୍
ଏକ ସୁନ୍ଦର ବୃଷ ଆକୃତିର ଯନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତଂଭଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵିଷାଂ ଵାଚଂ ଗତିଂ କାର୍ଯପରଂପରାମ୍
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର କଥା, ଚଳାଚଳ ଓ କାମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।
ଅଙ୍ଗାରେଣ ଚିତାସ୍ଥେନ ତତ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଂ ସମାଲିଖେତ୍
ଚିତାର ଅଂଗାର ନେଇ ସେଠି ଏକ ଯନ୍ତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରେତଵସ୍ତ୍ରେ ଲିଖେଦ୍ଯନ୍ତ୍ରଂ ଅଙ୍ଗାରେଣୈଵ ତତ୍ପୁନଃ
ମୃତଦେହର କଫନ ଉପରେ ସେଇ ଅଂଗାର ଦ୍ୱାରା ପୁଣିଥରେ ଯନ୍ତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ପୂଜିତଂ ପୀତପୁଷ୍ପୈସ୍ତଦ୍ଵାଚଂ ସଂସ୍ତଂଭଯେଦ୍ଦ୍ଵିଷାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ହଳଦି ଫୁଲରେ ପୂଜା କରାଯିବ, ତାହାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଟକାଯିବେ।
ମାର୍ଜିତଂ ତଦ୍ଦ୍ଵିଷାଂ ପାତ୍ରୈର୍ଦିଵ୍ଯସ୍ତମ୍ଭନକୃଦ୍ଭଵେତ୍
ଏହାକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ପାତ୍ରରେ ଧୋଇଲେ, ଏହା ଅସାଧାରଣ ଭାବେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଟକାଇବ।
କ୍ଷିପ୍ତଂ ଜଲେ ଦିଵ୍ଯକୃତଂ ଜଲସ୍ତଂଭନକାରକମ୍
ଏହାକୁ ଜଳରେ ପକାଇଲେ, ଏହା ଜଳକୁ ଅଟକାଇବାର ଦିବ୍ୟ ଉପାୟ ହୁଏ।
ଶତ୍ରୂଣାଂ ଗତିବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦେଃ ସ୍ତଂଭନୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଚଳାଚଳ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇଦେଇଥାଏ।
ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚାଭିଧାସ୍ଯାମି ସର୍ଵଲୋକୋପକାରକାନ୍
ଏବେ ମୁଁ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ସେଉଁଠି ଉପକାରୀ କଥା କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ।
ଵଜ୍ରାଦ୍ଯଂ କ୍ଷୁଧିତା ସୂକ୍ଷ୍ମା ମୃତା ସ୍ଵାଗ୍ନୀନ୍ଦୁସଂଯୁତା
ସେ ବଜ୍ର ପରି କଠିନ, ଭୋକା, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମୃତ ଏବଂ ନିଜ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ।
ଭୈରଵୋ ଽସ୍ଯ ମୁନିଃ ସମ୍ରାଟ୍ ଛନ୍ଦୋ ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଦେଵତା
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ହେଲେ ଭୈରବ, ସେ ରାଜା; ଛନ୍ଦ ଓ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ସେଇ।
ଆଂ ଖଡ୍ଗାଯ ହୃଦାଖ୍ଯାତମୀଂ ଖଡ୍ଗାଯ ଶିରଃ ସ୍ମୃତମ୍
‘ଆଁ ଖଡ୍ଗାୟ’ ହୃଦୟ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ; ‘ଇଁ ଖଡ୍ଗାୟ’ ମୁଣ୍ଡ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଔମଙ୍କୁଶାଯ ନେତ୍ରଂ ସ୍ଯାଦ୍ଵିସର୍ଗୋ ଵସୁରକ୍ଷଯୁକ୍
‘ଓଁ ଅଙ୍କୁଶାୟ’ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ; ବିସର୍ଗ ସମ୍ପତ୍ତିର ରକ୍ଷା ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ସ୍ଵାହାନ୍ତାଶ୍ଚୈଵମଙ୍ଗାନି କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଥାଂବିକାମ୍
ଏଭଳି ‘ସ୍ୱାହା’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ତିଆରି କରି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।