ଯୋ ଜପେଦାଦିମେ ବୀଜେ ଵରାହଭୃଗୁପାଵକାନ୍
ଯିଏ ଭୂଯା, ଭୃଗୁ ଓ ପାବକଙ୍କର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ଆଦାଵନ୍ତେ ଚ ତାର୍ତୂଯକ୍ରମାତ୍ସ୍ଵଂ ଧୂମ୍ରକେତନମ୍
ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, କ୍ରମକ୍ରମେ, ନିଜର ଧୂମ୍ରକେତନ ବୀଜ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦ୍ଵାଦ୍ଯେ ଚରମେ ବୀଜେ ନୈଵ ରେଫଂ ଵିଯୋଜଯେତ୍
ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ବୀଜରେ 'ର' ଧ୍ୱନି ଯୋଡିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଦ୍ଯମାଦ୍ଯଂ ହି ତାର୍ତୀଯଂ କାମଃ କାମୋ ଽଥ ଵାଗ୍ଭଵମ୍
ପ୍ରଥମ ବୀଜ ପ୍ରଥମ ସହ, ତୃତୀୟ ବୀଜ କାମ ସହ; କାମ, ତାପରେ ଭାଷା ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଜପ୍ତୋ ଽଯଂ ଶତଧା ଶାପଂ ବାଲାଯା ଵିନିଵର୍ତଯେତ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶତବାର ଜପ କରିଲେ, ଏହା ଶିଶୁ ଜନନୀଙ୍କର ଶାପ ଦୂର କରେ।
ତ୍ରିସ୍ଵରାଶ୍ଚେତନଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ଧରଃ ଶାନ୍ତିରନୁଗ୍ରହଃ
ତିନି ସ୍ୱରରେ: ଚେତନା, ମନ୍ତ୍ର, ଧାରଣା, ଶାନ୍ତି ଓ ଦୟା।
ତଥା ତ୍ରଯାଣାଂ ବୀଜାନାଂ ଦୀପନୈର୍ମନୁଭିସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ଏହିପରି, ତିନି ବୀଜ ପାଇଁ, ତିନି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।
ଵଦଯୁଗ୍ମଂ ସଦୀର୍ଘାଂବୁ ସ୍ମୃତିଵାଲାଵନଙ୍ଗତୌ
ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଉଚ୍ଚାରିତ ଅକ୍ଷର, ଦୀର୍ଘ ଓ ଜଳ ସହ; ସ୍ମୃତି, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମ ଲାଭ।
କ୍ଲିନ୍ନେ କ୍ଲେଦିନି ଵୈକୁଣ୍ଠୋ ଦୀର୍ଘଂ ସ୍ଵଂ ସଦ୍ଯଗୋନ୍ତିମଃ
ଭିଜିଲେ, ଭିଜା ଅବସ୍ଥାରେ, ବୈକୁଠ; ଦୀର୍ଘ, ନିଜ, ତୁରନ୍ତ ଶେଷ।
ତାରୋ ମୋକ୍ଷଂ ଚ କୁରୁତେ ନାଯଂ ଵର୍ଣାସ୍ଯଦୀପିନୀ
ତାର ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ; ଏହା ଅକ୍ଷର ଦୀପିତ କରେନାହିଁ।
ଵାଗନ୍ତ୍ଯକାମାନ୍ ପ୍ରଜଯେଦରୀଣା କ୍ଷୋଭହେତଵେ
ବାଣୀ ଓ କାମ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତେଜନା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
କାମାନ୍ତ୍ଯଵାଣୀବୀଜାନି ମୁକ୍ତଯେ ନିଯତୋ ଜପେତ୍
କାମ, ଶେଷ ଓ ବାଣୀର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ନିୟମିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵ୍ଯୌଘଶ୍ଚୈଵ ସିଦ୍ଧୌଘୋ ମାନଵୌଘ ଇତି ତ୍ରିଧା
ତିନି ପ୍ରକାର ଅଛି: ଦିବ୍ୟ ଦଳ, ସିଦ୍ଧ ଦଳ ଓ ମାନବ ଦଳ।
କାମେଶ୍ଵରସ୍ତତୋ ମୋକ୍ଷଃ ଷଷ୍ଠଃ କାମୋ ଽମୃତୋଂଽତିମଃ
ତାପରେ କାମେଶ୍ୱର, ତାପରେ ମୁକ୍ତି; ଛଅଟି କାମ, ଶେଷଟି ଅମୃତତା।
ଈଶାନାଖ୍ଯସ୍ତତ୍ପୁରୁଷୋ ଽଘୋରାଖ୍ଯୋଵାମଦେଵକଃ
ଯିଏ ଈଶାନ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେହି ପୁରୁଷ; ଯିଏ ଅଘୋର ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା, ସେହି ବାମଦେବ।
ମାନଵୌଘାଃ ପରିଜ୍ଞେଯାଃ ସ୍ଵଗୁରୋଃ ସମ୍ପ୍ରଦାଯତଃ
ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଦକ୍ଷିଣ୍ଯେନ ବୀଜାନି ତ୍ରିଵାରଂ ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାଧକ ମନ୍ତ୍ର ବୀଜଗୁଡିକୁ ତିନିଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ।
ବହିର୍ମାତୃକଯାଽଵେଷ୍ଟ୍ଯ ତଦ୍ବହିର୍ଭୂପୁରଦ୍ଵଯମ୍
ବାହ୍ୟ ମାତୃକା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ କରି, ତାହାର ବାହାରେ ଭୂମି ଓ ପୁରୀ ଦୁଇଟି ଆବୃତି ରଖିବା।
ପତ୍ରେ ତ୍ରୈପୁରମାଖ୍ଯାତଂ ଜପସଂପାତସାଧିତମ୍
ପତ୍ର ଉପରେ ତ୍ରିପୁରା ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଜପ ସଫଳ ହେଲେ ଏହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
କାମାନ୍ତେ ତ୍ରିପୁରା ଦେଵୀ ଵିଦ୍ମହେ କଵିଷଂ ଭହିମ୍
ଇଚ୍ଛାର ଶେଷରେ ଆମେ ତ୍ରିପୁରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ତତ୍ର କ୍ଲିନ୍ନେ ପ୍ରଚୋଦାନ୍ତେ ଯାଦିତ୍ଯେଷା ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ସେଠାରେ ଚେତନାର ଶେଷରେ, ଜଳିତ ହେଲେ, ଏହା 'ୟଦିତି' ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ।
ଅଥ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯଵତାରୋ ଽନ୍ଯଃ କୀର୍ତ୍ଯତେ ସିଦ୍ଧିଦୋ ନୃଣାମ୍
ଏବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଅବତାର ବିବରଣା ହେଉଛି, ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଭଗଵତି ମାହେଶ୍ଵରୀ ଙେନ୍ତେ ଽନ୍ନପୂର୍ଣେ ଦହନାଙ୍ଗନା
ଭଗବତୀ ମାହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା, ଯାଙ୍କର ଦେହ ଅଗ୍ନିର ସମାନ।
ଧୃତିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଽନ୍ନପୂର୍ଣେଶୀ ଦେଵତା ପରିକୀର୍ତିତା
ଛନ୍ଦ 'ଧୃତି', ଦେବୀ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣେଶୀ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ମୁଖନାସାକ୍ଷିକର୍ଣାଂସଗୁଦେଷୁ ନଵସୁ ନ୍ଯସେତ୍
ମୁଁହ, ନାକ, ଆଖି, କାନ, କନ୍ଧ, ଓ ମୂଦ୍ରା ସହିତ ନଉଟି ଅଂଶରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଭୂମିଚନ୍ଦ୍ରଧରୈକାକ୍ଷିଵେଦାବ୍ଧିଯୁଗବାହୁଭିଃ
ଭୂମି, ଚନ୍ଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ଏକ ଆଖି, ବେଦ, ସାଗର, ଯୁଗ ଓ ବାହୁ ସହିତ।
ସ୍ଵର୍ଣାଭାଙ୍ଗାଂ ତ୍ରିନଯନାଂ ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରଶୋଭିତାମ୍
ସୁନା ରଙ୍ଗର ଅଂଶ, ତିନି ଆଖି, ଜମା ଓ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଲକ୍ଷଂ ଜପୋ ଽଯୁତଂ ହୋମୋ ଘୃତାକ୍ତଚରୁଣା ତଥା
ଲକ୍ଷ ଜପ, ଦଶ ହଜାର ହୋମ, ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଚରୁ ଅର୍ପଣ।
ତ୍ରିକୋଣା ଵେଦପତ୍ରାଷ୍ଟପତ୍ରଷୋଡଶପତ୍ରକେ
ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟରେ ବେଦ ପତ୍ର, ଆଠ ପତ୍ର ଓ ଶୋଳ ପତ୍ର ସହିତ।
ଅଗ୍ନ୍ଯାଦିକୋଣତ୍ରିତଯେ ଶିଵଵାରାହମାଧଵାନ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ କୋଣ ତିନିଟିରେ, ଶିବ, ବାରାହ ଓ ମାଧବ ରଖିବା।