କାମଦେଵଃ ସ୍ମରଃ ପଞ୍ଚ କୀର୍ତିତାନ୍ଯାସସିଦ୍ଧିଦାଃ
କାମଦେବ, ସ୍ମର ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି ବୀଜ ନ୍ୟାସ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଦ୍ରାଵିଣ୍ଯାଦ୍ଯାଃ କ୍ରମାନ୍ନ୍ଯସ୍ଯେଦ୍ଵାଣେଶୀବୀଜପୂର୍ଵକଃ
ବାଣେଶୀ ବୀଜ ପ୍ରଥମେ ଦେଇ, ଡ୍ରାବିଣୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ କ୍ରମରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ରାଵିଣୀ କ୍ଷୋଭିଣୀ ଵଶୀକରଣ୍ଯାଙ୍କର୍ଷଣୀ ତଥା
ଡ୍ରାବିଣୀ, କ୍ଷୋଭିଣୀ, ବଶୀକରଣୀ ଏବଂ ଆଙ୍କର୍ଷଣୀ ଏହିପରି।
ତାର୍ତୀଯଵାଗ୍ମଧ୍ଯଗେନ କାମେନ ସ୍ଯାତ୍ଷଡଙ୍ଗକମ୍
ତୃତୀୟ ଅଂଶ, ବାଗ୍ ମଧ୍ୟ ଏବଂ କାମ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ ଷଡଅଙ୍ଗ ହୁଏ।
ଧ୍ଯାଯେଦ୍ରକ୍ତସରୋଜସ୍ଥାଂ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରାଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ରକ୍ତ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା, ଲାଲ ଜମା ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଲକ୍ଷତ୍ରଯଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଦଶାଂଶଂ କିଂଶୁକୋଦ୍ଭଵୈଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନି ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା, ତାହାର ଦଶମାଂଶ କିଂଶୁକ ଫୁଲରେ କରିବା ଉଚିତ।
ନଵଯୋନ୍ଯାତ୍ମକଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ବହିରଷ୍ଟଦଲାଵୃତମ୍
ନବଯୋନି ଆତ୍ମକ ଯନ୍ତ୍ର, ବାହାରେ ଅଷ୍ଟଦଳରେ ଘିରିଥିବା।
ଦଲାଗ୍ରେଷୁ ତ୍ରିଶୂଲାନି ପଦ୍ମ ତୁ ମାତୃକାଵୃତମ୍
ଦଳର ଅଗ୍ରରେ ତ୍ରିଶୂଳ ରହିଛି; ପଦ୍ମଟି ମାତୃକା ଅକ୍ଷରରେ ଘିରିଛି।
ଇଚ୍ଛା ଜ୍ଞାନା କ୍ରିଯା ଚୈଵ କାମିନୀ କାମଦାଯିନୀ
ଇଚ୍ଛା, ଜ୍ଞାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ — ଏହି ତିନିଟି ହେଉଛି କାମିନୀ ଦେବୀଙ୍କର ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଶକ୍ତି।
ପୀଠଶକ୍ତୀରିମା ଇଷ୍ଟ୍ଵା ପୀଠଂ ତନ୍ମନୁନା ଦିଶେତ୍
ଏହି ପୀଠଶକ୍ତିମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ସମ୍ବିଧାନ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପୀଠ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରେତପଦ୍ମାସନଂ ଙେଂତଂ ନମୋନ୍ତଃ ପୀଠମନ୍ତ୍ରକଃ
ପୀଠଟିକୁ ପ୍ରେତ ଅଥବା ପଦ୍ମ ଆସନର ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରି, ପୀଠ ମନ୍ତ୍ରଟି ମନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଆଵାହ୍ଯ ପ୍ରଜପେଦ୍ଦେଵୀମୁପଚାରୈଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ଦେବୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାମକୋଣେ ରତିଂ ଦକ୍ଷେ ପ୍ରୀତିମଗ୍ରେ ମନୋଭଵାମ୍
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରତି, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପ୍ରୀତି, ଆଗରେ ମନୋଭବ ରହିଛନ୍ତି।
ମଧ୍ଯଯୋମେର୍ହହିଃ ପୂର୍ଵାଦିଷୁ ଚାଗ୍ରେ ସ୍ମରାନପି
ମଧ୍ୟରେ ୟୋମେରହାହି, ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଆଗରେ ସ୍ମର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରହିଛନ୍ତି।
ସୁଭଗାଖ୍ଯା ଭାଗା ପଶ୍ଚାତ୍ତୃତୀଯା ଭଗସର୍ପିଣୀ
ପଛର ଅଂଶକୁ ସୁଭଗା ନାମ ଦିଆଯାଇଛି; ତୃତୀୟ ଅଂଶ ହେଉଛି ଭଗସର୍ପିଣୀ।
ଅନଙ୍ଗମେଖଲାନଙ୍ଗମଦନେତ୍ଯଷ୍ଟଶକ୍ତଯଃ
ଅନଙ୍ଗ, ମେଖଳା, ଅନଙ୍ଗମଦ ଓ ଅନ୍ୟ ମିଶି ଏହି ଅଷ୍ଟ ଶକ୍ତି।
ଦୀର୍ଘାଦ୍ଯା ମାତରଃ ପୂଜ୍ଯା ହ୍ରସ୍ଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚାଷ୍ଟଭୈରଵାଃ
ଦୀର୍ଘ ଆଦି ମାତୃମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ; ହ୍ରସ୍ୱ ଆଦି ଅଷ୍ଟ ଭୈରବମାନେ ମଧ୍ୟ।
ମଲଯଂ କୋଲ୍ଲଗିର୍ଯ୍ଯାଖ୍ଯଂ ଚୌହାରାଖ୍ଯଂ କୁଲାନ୍ତକମ୍
ମଲୟ, କୋଲ୍ଲଗିରି, ଉହ୍ହାରା ଓ କୁଳାନ୍ତକ — ଏହାମାନଙ୍କର ନାମ।
ଭୂଗୃହେ ଦଶଦିକ୍ଷ୍ଵର୍ଚେଦ୍ଧେତୁକଂ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକମ୍
ଘର ଓ ଦଶ ଦିଗରେ ହେତୁକ ଓ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏକପାଦଂ ଭୀମରୂପଂ ଵିମଲଂ ହାଟକେଶ୍ଵରମ୍
ଏକପାଦ, ଭୀମରୂପ, ବିମଳ ଓ ହାଟକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ବହିର୍ଦିକ୍ଷୁ ବଟୁକଂ ଯୋଗିନୀଂ କ୍ଷେତ୍ରନାଯକମ୍
ସେହି ଦିଗର ବାହାରେ ବଟୁକ, ଯୋଗିନୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ରନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂତାଂଶ୍ଚେତ୍ଥଂ ଭଜନ୍ବାଲାମୀଶଃ ସ୍ଯାଦ୍ଧନଵିଦ୍ଯଯୋଃ
ଏପରି ଭୂତମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ଈଶ୍ୱର ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନର ଉପରେ ଅଧିକାର ପାଇଥାଏ।
ନନ୍ଦ୍ଯାଵର୍ତୈ ରାଜଵୃକ୍ଷୈଃ କୁନ୍ଦୈଃ ପାଟଲଚଂପକୈଃ
ନନ୍ଦ୍ୟାବର୍ତ, ରାଜବୃକ୍ଷ, କୁନ୍ଦ, ପାଟଳ ଓ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା—
ଅପମୃତ୍ଯୁଂ ଜଯେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଗୁଡୂଚ୍ଯା ଦୁଗ୍ଧଯୁକ୍ତଯା
ମନ୍ତ୍ରୀ ଗୁଡ଼ୁଚୀ ଦୁଧ ସହ ମିଶାଇ ଦେଇ ଅପମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରେ।
ଜ୍ଞାନଂ କଵିତ୍ଵଂ ଲଭତେ ଚନ୍ଦ୍ରାଗୁରୁସୁରୈର୍ହୁତୈଃ
ଚନ୍ଦ୍ରାଗୁରୁ ଓ ଦେବୀୟ ପଦାର୍ଥ ଅର୍ପଣ କରି ଜ୍ଞାନ ଓ କବିତାର କୌଶଳ ଲଭିଥାଏ।
ସୁରଭିକ୍ଷୀରଦଧ୍ଯକ୍ତାଂଲ୍ଲାଜାନ୍ହୁତ୍ଵା ରୁଜୋ ଜଯେତ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଦୁଧ ଓ ଦହିରେ ଭିଜା ଲାଜ ଅର୍ପଣ କରି ରୋଗକୁ ଜୟ କରିଥାଏ।
ଚନ୍ଦନଂ କେଶରଂ ମାଂସୀଂ କ୍ରମାଦ୍ଭାଗୈନିଂଯୋଜଯେତ୍
ସାର୍ବପ୍ରଥମେ ଚନ୍ଦନ, ତାପରେ କେଶର ଏବଂ ମାଂସୀକୁ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ମିଶାଇବା ଉଚିତ।
ଶ୍ମଶାନେ କୃଷ୍ଣଭୂତସ୍ଯ ନିଶି ନୀହାରପାଥସା
ରାତିରେ ଶ୍ମଶାନରେ, କଳା ମାଟି ଉପରେ, କୁହୁଡିର ପଥରେ—
ଵିଦଦ୍ଧ୍ଯାତ୍ତିଲକଂ ତେନ ଦର୍ଶନାଦ୍ଵଶଯେଜ୍ଜନାନ୍
ସେହି ମିଶ୍ରଣରେ ଟିଳକ ଲଗାଇବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ଅନୁଗତ ହେଇଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଯୋଜନାନାଂ ସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ତୁ ଦେଵ୍ଯାଃ ଶାପଂ ନିଵର୍ତ୍ଯ ଚ
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ଓ ଦେବୀଙ୍କର ଶାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ—