ପ୍ରୋକ୍ତଵାନ୍ସକଲାନ୍ଧର୍ମାନ୍କଥଂ ତୌ ମିଲିତାଵୁଭୌ
ସେ ଦୁଇଜଣେ କିପରି ଏକଠି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର କଥା ଉପଦେଶ କରିଥିଲେ?
ହରିଗୀତସମୁଦ୍ଗାନେ ଚକ୍ରତୁସ୍ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ନଃ
ସେମାନେ ହରିଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିଥିଲେ; ଏହି କଥା ଯେମିତି ଘଟିଥିଲା, ଆମକୁ କୁହ।
ନିର୍ମମା ନିରହଂକାରାଃ ସର୍ଵେ ତେ ହ୍ଯୂଧ୍ଵରେତସଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମମତା ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚବ୍ରତ ଥିଲେ।
ସନସ୍ଫୁମାରଶ୍ଚ ଵିଭୁଃ ସନାତମ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ସନତ, କୁମାର ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହିମାନେ ସନାତନ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଇଷ୍ଟଂ ମାର୍ଗେ ଽଥ ଦଦୃଶୁଃ ଗଙ୍ଗାଂ ଵିଷ୍ଣିପଦୀଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରାପଥରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦଉଦ୍ଭବ ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ଦେଖିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଦେଵର୍ଷିର୍ନାରଦୋ ମୁନିଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦେବଋଷି ନାରଦ ମୁନି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ତ୍ରାତୁମୁଦ୍ଯୁକ୍ତାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜିତିଃ
ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଦେଖି, ସେ ଅଞ୍ଜଳି ମିଳାଇ ନମସ୍କାର କଲେ।
ନାରାଯଣାଚ୍ଯୁତାନନ୍ତ ଵାସୁଦେଵ ଜନାର୍ଦନ
ହେ ନାରାୟଣ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅନନ୍ତ, ବାସୁଦେବ, ଜନାର୍ଦନ!
କ୍ଷିରୋଦଶାଯିନ୍ଦେଵେଶ ଦାମୋଦର ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଦାମୋଦର, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅଜାନିରୁଦ୍ଧାମଲରୁଙ୍ମୁରାରଂ ତ୍ଵଂ ପାହି ନଃ ସର୍ଵଭଯାଦଜସ୍ତ୍ରମ୍
ହେ ଅଜ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ନିର୍ମଳ, ମୁରାସୁଦନ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଉପାସୀନଶ୍ଚ ତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସସ୍ନୌ ପ୍ରୀତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେମାନଙ୍କ ସହ ବସି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ସ୍ତ୍ରାତ୍ଵା ସଂତର୍ତ୍ଯ ଦେଵର୍ଷିପିତନ୍ଵିଗତକଲ୍ମଷାଃ
ସ୍ନାନ କରି, ଦେବଋଷି ଓ ତାଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀମାନେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପାର ହେଲେ।
କଥାଂ ପ୍ରଚକ୍ରୁର୍ଵିଵିଧାଃ ନାରାଯଣ ଗୁଣାଶ୍ରିତାଃ
ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଗୁଣକୁ ଆଧାର କରି ବିଭିନ୍ନ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଚକାରନାରଦଃ ପ୍ରଶ୍ନଂ ନାନାଖ୍ଯାନକଯାନ୍ତରେ
ନାରଦ ବିଭିନ୍ନ କଥା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଜଗନ୍ନାଥା ଭଗଵନ୍ତଃ ସନାତନାଃ
ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଜଗତ୍ନାଥ, ଭଗବାନ, ସନାତନ।
ପୃଚ୍ଛେ ତତୋ ଵଦତ ମେ ଭଗଵଲ୍ଲକ୍ଷଣଂ ବୁଧାଃ
ତେଣୁ ମୁଁ ପଚାରୁଛି—ହେ ପଣ୍ଡିତମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
ଗଙ୍ଗାପାଦୋଦକଂ ଯସ୍ଯ ସ କଥଂ ଜ୍ଞାଯତେ ହରିଃ
ଯାହାଙ୍କ ପାଦଉଦକ ଗଙ୍ଗା, ସେହି ହରିଙ୍କୁ କିପରି ଜଣାଯିବ?
ଜ୍ଞାନସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣ ବ୍ରୂତ ତପସଶ୍ଚାପି ମାନଦାଃ
ଜ୍ଞାନର ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ତପସ୍ୟାର ଲକ୍ଷଣ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ମାନଦାତାମାନେ।
ପରାଵର ନିଵାସାଯ ସଗୁଣାଯାଗୁଣାଯ ଚ
ଉପର ଓ ତଳ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବିରାଜିଥିବା, ଗୁଣ ସହିତ ଓ ଗୁଣରୁ ପରେ ଥିବା ତାଙ୍କୁ
ଯୋଗୀଶ୍ଵରାଯ ଯୋଗାଯ ଯୋଗଗମ୍ଯାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ
ଯେଉଁଠି ଯୋଗୀମାନେ ନାୟକ, ଯୋଗ ରୂପୀ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ସେହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ
ଜ୍ଞାଚେଶ୍ଵରାଯ ଜ୍ଞେଯାଯ ଜ୍ଞାତ୍ରେ ଵିଜ୍ଞାନସଂପଦେ
ଯେଉଁଠି ଜ୍ଞାନର ନାୟକ, ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଜାଣିଥିବା, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିବାର ଅଧିକାରୀ, ସେହି ଠାରେ
ଧ୍ଯାନେଶ୍ଵରାଯ ସୁଧିଯେଧ୍ଯେଯଧ୍ଯାତୃସ୍ଵରୁପିଣେ
ଧ୍ୟାନର ନାୟକ, ଯେଉଁଠି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଧ୍ୟାନୀ, ଧ୍ୟାନର ବସ୍ତୁ ଓ ଧ୍ୟାନ ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ସେହିଠାରେ
ଯଚ୍ଛକ୍ତିଯୁକ୍ତାସ୍ତମଜଂ ପୁରାଣଂ ସତ୍ଯଂ ସ୍ତୁତୀଶଂ ସତତଂ ନତୋ ଽସ୍ମି
ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି ରହିଛି, ଅଜନ୍ମା, ପୁରାତନ, ସତ୍ୟ ଓ ସ୍ତୁତିର ନାଥ, ସେହିଠାରେ ମୁଁ ସଦା ଶିର ନମାଏ
କଲ୍ପାନ୍ତରୁଦ୍ରାଖ୍ଯତମୁଃ ସ ଦେଵଃ ଶେତେଂଽଘ୍ରିପାନସ୍ତମଜଂ ଭଜାମି
ଯେଉଁଠି କଳ୍ପର ଶେଷରେ ରୁଦ୍ର ଭାବେ ପରିଚିତ, ଯାହାଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରଜ୍ଞାମାନେ ପୂଜନ୍ତି, ସେହି ଅଜନ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ଭକ୍ତି କରେ
ଵିରାଜମାନଃ ସ୍ଵପଦେ ପରାଖ୍ଯେ ତଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଦ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯିଏ ନିଜର ପରମ ଧାମରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନଉଛି
ସଂକଲ୍ପପୂର୍ଵାତ୍ମକଦେହହେତୁସ୍ତଂସ୍ତମେଵ ନିତ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯିଏ ଇଚ୍ଛାର ଆଧାରରେ ଦେହର କାରଣ, ସେହିଠାରେ ମୁଁ ସଦା ଶରଣ ନଉଛି
ଦେଵଂ ଚ ଭୂମାରଵିନୋଦଶୀଲଂ ତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସତତଂ ନତୋ ଽସ୍ମି
ଯିଏ ପୃଥିବୀ ଓ ନଦୀମାନେ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହି ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ
ଵିଦାର୍ଯସଂରାକ୍ଷିତଵାନ୍ସ୍ଵଭକ୍ତଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦମୀଶଂ ତମଜଂ ମନାମି
ଯିଏ ଶତ୍ରୁକୁ ଭାଙ୍ଗି ନିଜ ଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେହି ଅଜନ୍ମା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ସମ୍ମାନ କରେ
ଜଗଦ୍ଵିଧାତାରମକର୍ମକଂ ଚ ପରଂ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷମ ନତୋ ଽସ୍ମି
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟରହିତ, ପରମ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ସେଠାରେ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ
ସ୍ଵମୂର୍ତିଭେଦୈଃ ସ୍ଥିତ ଏକ ଈଶସ୍ତମାଦିମାତ୍ମା ନମହଂ ଭଜାମି
ନିଜ ରୂପର ବିଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନାୟକ ଭାବେ ଅଟୁଟ ଥିବା, ସେହି ଆଦି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର ଓ ଭକ୍ତି କରେ