ଏକ ଦିନ, ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀ କାଳୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଏପରି ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, କାଳୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେବାରେ ସକ୍ଷମ ହେଉଥିଲେ। ସ୍ବୟଂ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ, କାଳୀ ଶୀଘ୍ର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଜନେ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି କାଳୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ଜନେ ଦଶ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ତେଣୁ ସେ ଶବ୍ଦର ଉପପତି ସମାନ ହେବାର ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ଜନେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଜନେ ନିଜ ଶୁକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ଏକ ହଜାର ଅର୍କ ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ କିଛି ସମୟ କରିବା ପରେ ସେ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କ୍ଷମତା ପାଇଥାନ୍ତି। ସେ ଅଭିଜ୍ଞତା ଓ କବିତା ଶକ୍ତି ସହିତ ଲୋକମାନେ ମାନ୍ତି ହୋଇଯାନ୍ତି। ଯେବେ ମହାକାଳ ମାରା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ଜନେ ଶଙ୍କର ସମାନ ହେଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଉଟ କିମ୍ବା ମହିଷ ଦେଇ ବଳି ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଜନେ ଜ୍ଞାନ, ଧନ, କୀର୍ତି ଓ ପୁତ୍ର ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଜନେ ରାତିର ଆନନ୍ଦରେ ଲିନ ଥାନ୍ତି, ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ସେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି ହୋଇଯାନ୍ତି। ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ ରାଜ୍ୟ, ଲାଲ ଫୁଲ ଦେଇ ମୋହନ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି। ସେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଶୀଘ୍ର ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଏକାନ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଦାନ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, କିମ୍ବା କାଳିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ସେ ସଦା କାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁଠି କାଳୀଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାନ୍ତି। କାଳୀ ଅନେକ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାନ୍ତି—ସେ ଅଭିଲଷିତ, କ୍ରୁଧା, ଶାନ୍ତ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ। ଏଠାରେ ଋଷି ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଛନ୍ଦ ବୃହତୀ ଅନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଶକ୍ତି ଛଉ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଲାଗିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅନ୍ଗ ବିନ୍ୟାସ ପାଇଁ। ଏଠାରେ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ରୁଦ୍ରମାନେ, ମାତୃକା ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ହୋଇ, ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମ ବିନ୍ୟାସ ଚତୁର୍ଥ ବିଭକ୍ତି ସହିତ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ କାଳୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ବୀଜ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରି, ହୃଦୟରେ ଲାଲ ସୂର୍ଯ୍ୟର ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। କ-ଗୁଣ୍ଡ ସହିତ ଆରମ୍ଭ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ସହିତ ଶୁଭା ଦେବୀର ବିନ୍ୟାସ। ଡ଼-ଗୁଣ୍ଡ ସହିତ ଆରମ୍ଭ, ପୀତ ରଙ୍ଗର, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କଣ୍ଠ ଗୂଢ଼ରେ ବିନ୍ୟାସ। ନୀଳ ରଙ୍ଗର, ପ-ଗୁଣ୍ଡ ସହିତ ଆରମ୍ଭ, ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ଶନିଙ୍କ ବିନ୍ୟାସ। ଏଭଳି ତିନି ବୀଜ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରି ଗ୍ରହମାନେର ବିନ୍ୟାସ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ମାୟା ଓ ଅନ୍ୟ ବୀଜ ଅକ୍ଷର ଆରମ୍ଭରେ ତିନି ବୀଜ ଦେଇ ବିନ୍ୟାସ। ଦିଗ୍ପାଳମାନେ, ଅଷ୍ଟ ଗୁଣ୍ଡରେ କ-ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ହୋଇ ବିନ୍ୟାସ। ଛଅ ଶିବ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର, ତିନି ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ହୋଇ ବିନ୍ୟାସ। ବ୍ରହ୍ମା, ଡାକିନୀ ସହିତ, ଭାରତୀୟ ଅକ୍ଷର ଗୁଣ୍ଡ ଭିତରୁ 'ଭ' ଠାରୁ 'ସ' ଓ 'ଣ' ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି ବିନ୍ୟାସ। ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ରାକିନୀ ସହିତ, 'ବ' ଠାରୁ 'ଲ' ଓ 'ଣ' ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି ବିନ୍ୟାସ। ରୁଦ୍ର, ଡାକିନୀ ସହିତ, 'ଡ଼' ଠାରୁ 'ଫ' ଓ 'ଅ' ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି ବିନ୍ୟାସ। ଈଶ୍ୱର, 'କ' ଠାରୁ 'ଠ' ଗୁଣ୍ଡ ସହିତ, ଶାକିନୀ ସହିତ ବିନ୍ୟାସ। ସଦାଶିବ ଓ ଶାକିନୀ, ଷୋଳ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ହୋଇ ବିନ୍ୟାସ। ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରରେ, ପରଶିବ ହାକିନୀ ସହିତ ବିନ୍ୟାସ। ଏହା ପରେ, ପଞ୍ଚମ ନ୍ୟାସ, ତାରା ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।