ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ସେ ସମୃଦ୍ଧିର ଦାତ୍ରୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉଚ୍ଚାରଣ ଶକ୍ତି, ମହାପୃଥିବୀ ଓ ଭୂମିର ଆଧାର। ସେ ପ୍ରଶସ୍ତି, ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ, ବେଦମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀ। ସେ ଆନନ୍ଦମୟୀ, ପରାଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି, ଶାନ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନସମ୍ପନ୍ନ ପୃଥିବୀ। ଦୟା, ରାତି, ପଦ୍ମ, ରୋହିଣୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ ଓ ବିଜୟଶୀଳା ମଧ୍ୟ ସେଇ। ସେ ମାୟା, ଜ୍ଞାନ, ପରା, ଦୋହନକାରିଣୀ, ଗର୍ବିତା, ପୋଷକ ଓ କ୍ରିୟାରୂପା। ସେ ବ୍ରାହ୍ମୀ, କନ୍ଚନମୟୀ, ସର୍ପସଦୃଶ, ଆକର୍ଷକ, ଶୋଭାମୟୀ ଓ ବାଣୀ। ମାୟା, ସ୍ୱଧା, ରମା, କ୍ରୁଶାଙ୍ଗୀ, ଶତ୍ରୁନାଶିନୀ, ରକ୍ଷକା ଓ ଧର୍ମିଣୀ ଭାବେ ସେ ପ୍ରକାଶିତ। ସେ ଅମୃତମୟୀ, ତୀର୍ଥଦାତ୍ରୀ, ଦୀକ୍ଷାଦାତ୍ରୀ, ଅଜୟା ଓ ରୋଗନାଶିନୀ। ସେ ଯୋଗିନୀ, ନିର୍ମଳା, ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ଦୁର୍ବଳା, ଶକ୍ତିଦାତ୍ରୀ ଓ ବିଜୟିନୀ। ସେ ଶୀଘ୍ର, ବର୍ଷାଦାତ୍ରୀ, ଜ୍ଞେୟା, ସତ୍ୟର ଆଦିଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପା। ସେ ଦୁଇପାଦି, ଚତୁଷ୍ପାଦି, ତ୍ରିପାଦି ଓ ଷଟ୍ପାଦି ଭାବେ ବିବିଧ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ୧୦୮ ନାମ ଯେଉଁଠି ପଠିତ ହୁଏ, ଏହା ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷଣର ସୂତ୍ର ଅଟୁଟ ଭାବେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି। ମନ୍ତ୍ରାର୍ଚ୍ଚନା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ନାମସ୍ମରଣ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଦୁଇ ଦେବତା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ଜଗତ୍ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ ଦେଖି, ସେମାନେ ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ନୟନରେ ବିରାଜିଥିବା ନିଦ୍ରା ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ରକ୍ତିମା, କ୍ରୋଧିନୀ, ଶାନ୍ତା, ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖରାଳଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଛନ୍ଦରୂପେ ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ। ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର ମାର୍ଗରେ ମାତୃମଣ୍ଡଳ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ହୃଲ୍ଲେଖାକୁ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୁଖରେ, ଆକାଶକୁ ହୃଦୟ ପଦ୍ମରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର, ପଶ୍ଚିମ ଓ ଉପର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରିବା ନିୟମ। ଏହା ପରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗକୁ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ସଜାଇବା ଉଚିତ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ, ବାମ ଗଣ୍ଡରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ଧନାଧିପତିଙ୍କୁ ବାୟଁ କାନର ଶିରାରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବାୟଁ କାନ ଉପରେ, କାନ ଓ ଗଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ, କଣ୍ଠମୂଳ, ଦୁଇ ସ୍ତନ, ବାୟଁ କନ୍ଧ ଓ ହୃଦୟପଦ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଲାଳାଟ, ପାର୍ଶ୍ୱ, ଉଦର, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ହୃଦୟରେ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ମୂଳରେ ଓ ସମସ୍ତ ଶରୀରରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଳା, ଦାନ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଅଭୟମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଅଷ୍ଟଦ୍ରବ୍ୟର ଦଶମାଂଶ ଓ ବ୍ରହ୍ମବୃକ୍ଷ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଦେବା ନିୟମ। ଚାଉଳ, ଘୃତ, ତିଳ—ଏହି ଅଷ୍ଟଦ୍ରବ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ବାହାରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଓ ଏହାର ଚକ୍ରରେ ଷୋଳପତ୍ର ରହିଛି। ତାପରେ ନବଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ଆସନର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେ ସଦା ଲୀଳାମୟୀ, ଦୀପ୍ତିମୟୀ, ଶୁଭଦାୟିନୀ ଓ ନୂତନରୂପେ ସୁନ୍ଦରା। ଏହି ଆସନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ, ବିଧିବତ୍ ଆବାହନ କରି, ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଛଅ କୋଣରେ ଓ ଯୁଗଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ରହିବା ଦରକାର। ପୁରୋହିତ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେଇପରି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ହଳଦୀବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଶାସ୍ତ୍ର ଆଦେଶ।