ଏହି ସମୟରେ, ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଜଳ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିଦେଲା। ସତ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏହି ଜଳକୁ ସହଯୋଗ କରି, ଏହାକୁ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ଅଞ୍ଚଳିତ କରିଦେଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଋଷିମାନେ ଏବଂ ମନୁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଓ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ମୟ ଆତ୍ମା, ଯାହାଙ୍କର ମନ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦେ ଲୀନ, ଯାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅବିରୋଧିତ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ। ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ବିଶ୍ୱର ଆକାର, ଅପରିମିତ ଓ ଅତୀତ। ଆପଣଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ସମସ୍ତଠାରେ, ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତଠାରେ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।” ଏହିପରି ସ୍ତୁତିରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ଏହି ଦୈବୀ ଜଳ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ ଦେଇ, ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଅନୁଗତ ହେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ନାଗମୟ ସ୍ଥଳରେ, କେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାଯିବ? ଯେଉଁଠାରେ ଅପାତ୍ରକୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଉଁଠି ଦାନ ଭୟାନକ ଉପଭୋଗର କାରଣ ହୁଏ। ଏଠାରେ ଉପଭୋଗଯୋଗ୍ୟ ସବୁ କିଛି ନିମ୍ନ ଲୋକର ଫଳ ଦିଏ। ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିରାପତ୍ତା ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦାନ କଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଙ୍ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେ ପୁନି ଏକ ବାମନ ଆକାର ଧାରଣ କଲେ। ସମସ୍ତେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଚରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେଉଁଠି ମାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ନଦୀତଟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଏହିଠାରେ, ଭାଇ, ଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର କିପରି ହେବା ଉଚିତ ତାହା ମୋତେ କୁହ। ଯିଏ ଦାନର ଅନନ୍ତ ଫଳ ଚାହେ, ସେଉଁଠିକୁ ଦାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବଣିକ୍ କେବେ ବି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯିଏ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଫଳ ଦେଉ ନାହିଁ। ଜ୍ୟୋତିଷୀକୁ ଦାନ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଫଳ ଦେଉ ନାହିଁ। ଧର୍ମ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବାକୁ ଦାନ ଦିଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ନାଷ୍ଟ ହୁଏ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରୁଥିବା, ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା, ଶ୍ମଶାନ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ଅନୁଚିତ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରି ଦୁଷିତ ହୋଇଥିବା, ଦାନ ପାଇଲେ ସହସ୍ରେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ଗଞ୍ଜା, କୁଞ୍ଚିତ, ନାରୀଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ପଡ଼ିଥିବା କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ, ଚୋର, ଅପବାଦକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦେଉ ନାହିଁ। ନାରଦ, ଯିଏ ନିତ୍ୟ ସୁକର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ୟମରେ ଦାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦାନ ଚାହେ, ଏହା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଭାବିତ ହୁଏ। ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ମଧ୍ୟମ ମାନାଯାଏ। କ୍ରୋଧ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧା କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ମଧ୍ୟମ ଅଟେ। ଯେମାନେ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେମାନେ କହନ୍ତି—ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଦାନ, ଉପଭୋଗ ଓ ଧନର ନାଶ ତିନିପ୍ରକାର ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଧନ ଧର୍ମର ଫଳ, ଏବଂ ଧର୍ମ ମାଧବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ।