ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟର ଅଦ୍ଭୁତ ମାୟାରେ ତିନି ତାହାର ଅଲୌକିକ ଆବରଣ ରହିଛି, ଯାହା ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଛି। ସେ ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତଥା ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଶୀତଳ। ତାଙ୍କୁ କଥାରେ ବ୍ୟକ୍ତ କରିପାରିବା ନୁହେଁ, ମନରେ ଧାରଣ କରିପାରିବା ନୁହେଁ; ସେ ଦୟାଳୁ, ଦାନକାରୀ, ଓ ଭେଦମାତା। ନିଜକୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ସାବିତ୍ରୀର ଏକ ଉପାସନା ମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ୱର୍ବ୍ରହ୍ମାର ଆଦିଦେବୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହଂସ ଭାବରେ ତିନି ଦେବୀ ସ୍ଥିତ। ଷଡଂଗ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦେବତା ସହିତ ଦେହର ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ନିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଗୁଣ ଓ ଆକୃତି ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସେ ଚବିଶ ତତ୍ତ୍ୱରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେ ଶଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେ ବ୍ରହ୍ମଶିର ଚିହ୍ନରେ ଦିନ ଓ ରାତି ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେ ଷଡଂଗ ଓ ଷଷ୍ଟି ତତ୍ତ୍ୱର ଏସେନ୍ସ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବେଦାନ୍ତରେ ସ୍ଥିତ ଦେବୀ ଆକାଶ ଭଳି ମୋର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ଧନୁ, ତୀର, ଚମଡ଼, ଓ ତଳୱାର ଧରି ଅଗ୍ନିଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କମଣ୍ଡଳୁ, ମାଳା, ଧୂପ, ଓ ହୋମଚମଚ ଧରି ତିନି ଦେବୀ ପଶ୍ଚିମ-ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କପାଳ ଓ ଅସ୍ଥିର ମାଳା ପିନ୍ଧି ତିନି ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଭୟଭଞ୍ଜନ ମୁଦ୍ରା ଧରି ଶୈବ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦୟା, ଭୟଭଞ୍ଜନ, ତଳୱାର ଓ ଢାଲ ଧରି ତିନି ତଳ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ଦିଗରେ ଦିଗରେ ସ୍ଥିତ ଦେବୀମାନେ ଗ୍ରହ ଓ ଅଙ୍ଗଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର, ଚରଣ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରତିଦିନ ଦୁଇ ଦିନ୍ଦିଆ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ବିଶେଷ କରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସମୟରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବୀ ସାବିତ୍ରୀ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବା, ଜଗତର ଶବ୍ଦ, ବଡ଼ ପୃଥିବୀ, ଓ ଭୂମି ଅଟୁଟ। ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ନିତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ବେଦର ଏସେନ୍ସ, ଓ ଶୁଭା। ସେ ଆନନ୍ଦମୟୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ, ବୁଦ୍ଧି, ଶାନ୍ତି, ଓ ଜ୍ଞାନର ସଂଯୁକ୍ତ ପୃଥିବୀ। ସେ କରୁଣା, ରାତି, ପଦ୍ମ, ରୋହିଣୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଓ ବିଜୟିନୀ। ସେ ମାୟା, ଜ୍ଞାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଦୁଧ ଦେବା, ଗର୍ବିତ, ପୋଷକ, କ୍ରିୟା। ସେ ବ୍ରାହ୍ମୀ, ସୁନା, ସର୍ପ ଭଳି, ମୋହନୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଓ ଶବ୍ଦ। ସେ ମାୟା, ସ୍ୱଧା, ରମା, କୁଶଳ, ଶତ୍ରୁ ନାଶିନୀ, ରକ୍ଷକ, ଓ ନିତ୍ୟ। ସେ ଅମୃତ, ତୀର୍ଥଦାୟିନୀ, ଦିକ୍ଷା ଦେବା, ଅଜୟ, ଓ ରୋଗ ନାଶିନୀ। ସେ ଯୋଗିନୀ, ନିର୍ମଳ, ସତ୍ୟ, ଦୁର୍ବଳ, ଶକ୍ତିଦାୟିନୀ, ଓ ବିଜୟିନୀ। ସେ ତ୍ୱରିତ, ବର୍ଷାଦାୟିନୀ, ଜ୍ଞାତବ୍ୟ, ସତ୍ୟର ଶ୍ରେଣୀ, ସତ୍ୟର ଏସେନ୍ସ। ସେ ଦୁଇ ପାଦ, ଚାରି ପାଦ, ତିନି ପାଦ, ଛଅ ପାଦ ଭଳି ସ୍ଥିତ। ଯେଉଁଠି ଏହି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ୧୦୮ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ, ପଞ୍ଚ ରୂପର ବିଶେଷତା ଏହି ପ୍ରକାର ଅଛି। ମନ୍ତ୍ର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଉପାସନା ଜଗତର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ବିଶ୍ୱର ପଦ୍ମରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଦୁଇଜଣ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇବା ସମୟରେ, ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ସ୍ଥିତ ଥିଲେ। କ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭ ଦେଖି, ସେ ଜଗତମାତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ନାରାୟଣଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ଅବସ୍ଥିତ ନିଦ୍ରା ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ଲାଲ ଭାବରେ, କ୍ରୋଧିତ, ଶାନ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖର ମୁକୁଟରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ। ସେ ଛନ୍ଦ ଭାବରେ ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବୀ ଭାବରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ।