ଏହି ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳମୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାନ କରନ୍ତି । ଜ୍ଞାନୀ ଭକ୍ତ ମଣ୍ଡଳରେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ପଦ୍ମକୋଶ ଭିତରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଠି ତାଙ୍କୁ ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଆଧାରରେ ଉପାସନା କରିବାକୁ କହାଯାଏ । ତା’ପରେ ସୂର୍ୟ, ଉଷା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦିନୀ, ପ୍ରଭା, ନିତ୍ୟା ଓ ପୁନି ବିଶ୍ୱମ୍ଭରାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର । ତା’ପରେ କାନ୍ତି, ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ପରା ଜ୍ଞାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ପୂଜିବାକୁ କହାଯାଏ । ତା’ପରେ ଯିଏ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଓ ବିଜୟଦାୟିନୀ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ୍ । ବାହାର ଭାଗରେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଆଦି ଦଶ ଦେବୀମାନେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ, ରକ୍ଷକା ଭାବେ ପୂଜିତ ହେବା ଦରକାର । ଏଭଳି ଦଶ ଦେବୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଅଞ୍ଚଳରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଉପାସକ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କରେ । ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବିରାଟ ସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏଠାରେ ଅଧିକ କିଛି କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ପୂଜା କରାଯିବ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି । ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହିବି । ଦେଖ, ସେ ଦେବୀ ଆକାଶକୁ ନିଜର କେଶ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ମୁକୁଟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ । ତାଙ୍କର କାନ ଶିକ୍ଷକ ଓ ଭାର୍ଗବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ; ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ପ୍ରକାଶମାନ । ଦ୍ୱିଜ ଋଷିମାନଙ୍କର ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳର ଓଠ ତାଙ୍କ ଜିହ୍ବା ଭାବେ ଅବିର୍ଭାବ ପାଇଛି, ତାଙ୍କ ସାର୍ପ୍ଲସ୍ ଜିହ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବାଣୀରୂପ । ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ବର୍ଷାମେଘ ସହିତ ଅନୁସୂତ; ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡଳ ‘ବସୁ’ ନାମରେ ପରିଚିତ । ତାଙ୍କର କଟି ପ୍ରଜାପତି ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଏବଂ ନିତମ୍ବ ଲୋକପତିମାନଙ୍କ ରାଣୀମାନେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଜଂଘା ଓ ଉରୁ ଦୃଢ଼ ଓ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ସେ ‘ୱୈଶ୍ୱଦେବୀ’ ନାମରେ ଅଭିହିତ । ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ, ରାଶି, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଯୋଗର ଆକୃତିରେ ପରିଚିତ । ମାୟା ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳର ଅଦ୍ଭୁତ ପର୍ଦ୍ଦା ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିଛି । ସେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଏବଂ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଶିତଳ । ସେ ଅବାଚ୍ୟ, ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅଗମ୍ୟ, ଦାତ୍ରୀ, ଓ ବେଦମାତା । ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ସହ ଅଭିନ୍ନ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସାବିତ୍ରୀ ମଣ୍ଡଳ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଠି ଦେବତା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହଂସ, ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ୱରୂପରେ ପରମବ୍ରହ୍ମ ଦେବୀ । ଛଅ ଅଙ୍ଗର ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର । ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ରୂପ ଓ ଗୁଣ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ସେ ଚବିଶି ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଛବିଶି ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ବ୍ରହ୍ମଶିରୋ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଦିନ ରାତି ରକ୍ଷା କରୁନ୍ । ଷଡ଼ଅଂଗ ଓ ଷଷ୍ଟି ତତ୍ତ୍ୱର ସାର୍ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ସେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ । ବେଦାନ୍ତରେ ସ୍ଥିତ, ଆକାଶ ସ୍ୱରୂପା, ମୋର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ । ଧନୁ, ବାଣ, ଚର୍ମ ଓ ତଳୱାର ଧାରଣ କରି ଅଗ୍ନିଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । କମଣ୍ଡଳୁ, ମାଳା, ଅଞ୍ଜଳି ଓ ହୋମକୁଶା ଧାରଣ କରି ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅସ୍ଥିର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ସହିତ ଶୈବ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଵରଦାନ, ଅଭୟ, ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧରି ଅଧୋଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଦିଗରେ ଗ୍ରହ ଓ ଅଙ୍ଗଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟାପକତା ଦ୍ୱାରା ପାଦ ତଳରୁ ମୁଣ୍ଡ ଶିର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଅଂଗକୁ ସେମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦିନେ ଦୁଇଥର—ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳରେ ବିଶେଷ କରି, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରପାଠ ସମୟରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ୍ ।