ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ପ୍ରଥମେ ଏହି ମଣ୍ଡଳର ବାହାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ଜଗତର ପ୍ରଭୁମାନେ, ତାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରମାନେ ଦେଖାଯାଇଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଅଂଶର ଆପ୍ଲିକେସନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରଭୁମାନେ ରତ୍ନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପକରଣରେ ଶୋଭିତ, ନଉଟି ଘଡ଼ିରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବମାନେ ଉପରେ ଧୂପ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ରାଜା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉଚ୍ଚାରିତ ଘୃତ ଛୋଟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ। ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ହାଁପିବା କିମ୍ବା ଶ୍ୱାସ ନେଇ ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏହା ବିଶେଷ ଇଚ୍ଛିତ ହୁଏ। ଏହି ବିଧି ଶୁଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉପକୃତ କରେ। ସରସ୍ୱତୀ ଚତୁର୍ଥ କାରରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଏବଂ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଏହା ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରର। ମହାସରସ୍ୱତୀ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦେବୀ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ। ତାରାକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିର ଉପରେ, ଲଜ୍ଜାକୁ ଭୂରୁ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ବୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିବା ବାଣୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ହଂସ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରର ଚମକ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରକ୍ରିୟାକାରୀ ନାଗ ଓ ଚମ୍ପାକ ଫୁଲ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅକ୍ଷରର ପଦ୍ମରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଆସନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଇ, ପ୍ରତିମାକୁ ତାହାର ତଳେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଦେବୀମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ; ବାଣୀ ଦେବୀମାନେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧି, ଧାରଣା, ପ୍ରକାଶ, ଶକ୍ତି, ସ୍ମୃତି, ବାଣୀ ଦେବୀ, ଓ ଅବଗହନ — ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଦେବୀମାନେ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପରେ, ଜଗତର ପ୍ରଭୁମାନେ, ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାହାରର ଉପକରଣମାନେ ଅଧିକ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ଯେଉଁ ଜଣେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ପବିତ୍ର, ଦନ୍ତ ଓ ନଖ ପରିଷ୍କୃତ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବାରମାସ ମଧ୍ୟରେ କବିତାର ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଥାଏ। ସେ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମହାକବି ଓ ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶଦାତା ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଅନୁସ୍ଥିତ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ତିନି ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପଳାଶ ଓ ବିଲ୍ବ ଫୁଲ, ମିଠା ପଦାର୍ଥରେ ଭିଜାଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ରାଜା ଗଛର ଫୁଲ, ମିଠାରେ ଭିଜାଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନ କରିବି। ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମ ପୂର୍ବକ, ସାବିତ୍ରୀ, 'ଙେ' ଅନ୍ୱିତ। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ରଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମା, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ଦେବୀ ପ୍ରକାଶିତ। ହୃଦୟ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଈଶ୍ଵର, ଓ ସଦାଶିବ ଅଛନ୍ତି। ଦେବୀ ସୁନ୍ଦର ଶୋଣା ରଙ୍ଗର ଚମକରେ, ବ୍ରହ୍ମର ଉଜ୍ଯାଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହସିଥିବା ଓ ଶାନ୍ତ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ସେ ସାମୃଦ୍ଧି, ମୋକ୍ଷ ଓ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ। ମଣ୍ଡଳର ତ୍ରିକୋଣରେ ଚମକୁଥିବା ପଦ୍ମକୋଷରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ପଣ୍ଡିତ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଭାବରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ଦେବତା, ଉଷା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ। ପରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦିନୀ, ପ୍ରଭା, ନିତ୍ୟା, ଏବଂ ଫେରି ବିଶ୍ଵମ୍ଭରା ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ। ତାପରେ କାନ୍ତି, ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଜ୍ଞାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି ପରେ, ଯେଉଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେବୀ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ସ, ଜୟ ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମୀ ଆଦି ଦେବୀମାନେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ, ବାହାରେ ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ। ଏଭଳି ଦଶ ଦେବୀମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଆବରଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଲାଭ ହୁଏ।