ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କୁହାଯାଉଛି, ବ୍ୟାଷ୍ଟି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟି ଓ ଋଦ୍ଧି—ଏହି ନଉଟି ଶକ୍ତିକୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଛଅଟି କୋଣରେ ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ ଅଛି, ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରଦିଶାରେ ରହିଛନ୍ତି ଗଜାନନ। ଏଠାରେ ଉମା, ଶ୍ରୀ, ଭାରତୀ, ଦୁର୍ଗା, ଧରଣୀ ଓ ବେଦମାତାଙ୍କ ଉପାସନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଜହ୍ନୁର କନ୍ୟା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା, ଯିଏ ସମ୍ମାନ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ଓ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଛତାଧାରୀ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ଏୟାରାବତ ଓ ଅନ୍ୟ ହସ୍ତୀମାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ନିୟମ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ଦୂର୍ବା ଘାସ ଘୃତରେ ଭିଜାଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ଏକ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ବେଳ ଯଦି କରାଯିବ, ତେବେ ସେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ରହେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦଶଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପାସକ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ସଦା ଏକ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ଦାଣା ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିଥାଏ, ବୃଦ୍ଧ ଗାଈର ପାଦ ଧୂଳି ଘୃତ ସହିତ ମିଶାଇ ଯଦି ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁବେର ପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହିପରି, ଏକ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ଜବା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରାଯାଏ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦୁର୍ଗା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତୀ ହୋଇ ଶିବ ଲୋକକୁ ଗଲେ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କ ଲୋକ ସମସ୍ତ ଲୋକରୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ତିନି କାଳରେ ବିଭିନ୍ନ ଅବତାର ନେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ବିଧାନ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଏବଂ ପୁନଃ ଭୋକ ସହିତ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ହେଉଛନ୍ତି ବାମଦେଵ, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଗାୟତ୍ରୀ। ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷର ‘ତ’ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତ୍ରୟୀ ଭାବିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ମହାପନ୍ନା ମଣି ପରି ଚମକୁଥିବା, ହଜାର ହାତ, ବହୁ ଚୂଡ଼ା, ବାହୁବନ୍ଦ, ହାର ଓ ଗୁଂଗୁରୁ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦୁର୍ଗା ଭାବି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ୍, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦୁର୍ଗାକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତୁ। ଅଥବା, ଏକ ହଜାର ଦୁଧ ଦେଇ ନୂତନ ପଦ୍ମ ସ୍ୱଭାବ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜନ କରିବା ଉଚିତ। ସୁପ୍ରଭା, ବିଜୟା ଓ ଆସନ ଶକ୍ତିମାନେ ସମସ୍ତ ସିଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ‘ଓଁ’ ଅକ୍ଷର ହେଉଛି ହିରା ପରି ନଖ ଓ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ବଡ଼ ପାଦ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆସନ ଦେଇ, ପ୍ରତିମାକୁ ତଳରେ ବସାଇବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଜୟା, ବିଜୟା, କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରୀତି, ପୁନି ପ୍ରଭା ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ପତ୍ରର ଶିରାରେ ଅଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏହାର ବାହାରେ, ଲୋକନାଥମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଉପାସନା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ମଣି, ସୁନା ଓ ଏହାପରି ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ନଉଟି ଘଡ଼ାରେ ରଖି, ଧୂପ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜି, ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରିଲେ ରାଜା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଘୃତ ଦେଲେ ସାଧାରଣ ଅସୁସ୍ଥତା ଦୂର ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ଜ୍ୱର, ଶ୍ୱାସ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ। ଏହାର କ୍ରମ ଶୁଣ, ଏହା ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ। ସରସ୍ୱତୀ ଚତୁର୍ଥୀ ବିଭକ୍ତିରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଏବଂ ‘ସ୍ୱାହା’ ସହିତ ଏହା ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ମହାସରସ୍ୱତୀ।