ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ନାରଦପୁରାଣର ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ—ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିଗରୁ—ସ୍ବୟଂ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ସଂରକ୍ଷିତ ହେବା ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରେ। ଏଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଆଦିଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ଶାସିକାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ପୁନି ସେଉଁଠିଠାରୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ବାସ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ଏହି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଭୂଗୋଳିକ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ ଦୁଇଟି ଫଳ—ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ—ମିଳେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମନାପୁରଣ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ‘ଵହ୍ନିପ୍ରିୟା’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ, ଜାଣିବା ଦରକାର। ଏଠି ଦେବୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଯିଁଠି ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଓ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଅଛି। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ମଧୁର ହସରେ ଅଳିଙ୍ଗିତ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ତିନି ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଦଶମ ଅଂଶକୁ ଖିରରେ ନିବେଦନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଉପାସନା ନବଶକ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ଆସନ ଉପରେ, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଓ ଆବରଣ ସହିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ନବଶକ୍ତି—ଵ୍ୟାଷ୍ଟି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟି, ଓ ଋଦ୍ଧି—ବିଶେଷ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଛଅ କୋଣରେ ଦେବୀଙ୍କ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଅଛି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଗଜାନନଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଛଅ ଦେବୀ ହେଲେ—ଉମା, ଶ୍ରୀ, ଭାରତୀ, ଦୁର୍ଗା, ଧରଣୀ ଓ ବେଦମାତା। ଏହାପରେ ଜହ୍ନୁପୁତ୍ରୀ (ଗଙ୍ଗା), ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ରୀ (ୟମୁନା)ଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ପାଦ ପରିଷ୍କାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅବସ୍ଥାରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଛତାଧାରୀ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୂଜିତ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ଚାରିଦନ୍ତି ଏଇରାବତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ଦୂର୍ବା ଘାସ ଘୃତେ ଭିଜାଇ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ହଜାର ଆଠ ଥର କରିଲେ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ଯାଏଁ ଆୟୁ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଦିନ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତ ନିତ୍ୟ ଏକ ହଜାର ଆଠ ଥର ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ବୃଦ୍ଧ ଗାଈର ପାଦ ଧୁଳି ଘୃତରେ ମିଶାଇ ଦେଇ, ଏହି ଚକ୍ରରୁ ତାହା କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁବେର ସମାନ ଧନୀ ହୁଏ। ଏହିପରି ଏକ ହଜାର ଆଠ ଜବା ଫୁଲ ହୋମ କରି, ସମସ୍ତ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମନୋହରଣ ପାଇଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଧନ ମିଳେ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଦୁର୍ଗା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେଉଁଠି ସତୀ ଭାବେ ଶିବ ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଲୋକ ସମସ୍ତ ଲୋକରୁ ଅଲଗା ଭାବେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ। ସେ ତିନି କାଳରେ ବିଭିନ୍ନ ଅବତାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଉଁଠି ସ୍ମୃତି ଓ ଭୋକ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ଅବସ୍ଥା ରହିଥାଏ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ଋଷି ଭାବେ ଵାମଦେବଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ। ଏଠି ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷର ‘ତ’ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତ୍ରୟୀ ଭାବିତ। ଏଠି ଦେବୀକୁ ମହାପନ୍ନ ମାଣିକ୍ୟ ସମ ଅଭା ଦେଇ, ହଜାର ହସ୍ତ, ଅନେକ କଙ୍କଣ, ବାହୁବନ୍ଧ, ହାର ଓ ଘୁଂରି ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ମୁକୁଟ୍ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦୁର୍ଗାଦେବୀଙ୍କୁ ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା ଏକ ହଜାର ଦୁଧ ନିବେଦନ କରି, ନୂତନ ପଦ୍ମ ସ୍ୱଭାବରେ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଯୋଗ୍ୟ। ସୁପ୍ରଭା, ବିଜୟା ଓ ଆସନଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦାତ୍ରୀ। ଓଁକାର ହେଉଛନ୍ତି ବଜ୍ରନଖ ଓ ବଜ୍ରଦନ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ମହାପାଦ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସନ ଦେଇ, ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ତଳଭାଗରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଜୟା, ବିଜୟା, କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରୀତି ଓ ପୁନି ପ୍ରଭା ପରେ ପରେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ପତ୍ରର ଶିଖରେ ଅଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ସଠିକ୍ ଅନୁକ୍ରମରେ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଉପାସନା, ପୂଜା ଓ ସ୍ମରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଲାଭ କରି, ଭକ୍ତ ଏହି ଲୋକରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।