ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ପାର୍ଷ୍ୱଦେବୀମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ରାଧାଙ୍କ ସମାନ ଅନେକ ଦେବୀମାନେ ଓ ରାଧାଙ୍କ ସେବିକାମାନେ ମଧୁର କଥା କହୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରକଟି ହେଲା—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଶକ୍ତି, ତିନି ପ୍ରକୃତିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି। ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ଅବିନାଶୀ, ସେଉଁଠି ସଂସାର ତରୁର ବୀଜ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଚାରିମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ହାତରେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଏକ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ପରି, ଓ ସେ ହରିଙ୍କ ନାଭିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଆସନରେ ବସିଲେ। ମହାଦେବ ତାଙ୍କ ବାମ ଅଂଶରେ ଓ ଗୋପୀନାଥ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ଅଂଶରେ ରହିଥିଲେ। ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସିଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ସତ୍ୟଲୋକରେ ବସିବା, ଏବଂ ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର।" ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଯାଇ, ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପରେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଶିବ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, "ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆପଣ ନିଜେ ଆତ୍ମସାତ କରନ୍ତୁ।" ସମୟ ଅତିକ୍ରମାଣା ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମ ଆତ୍ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଦେଶ କଲେ, "ଏ ମାନ୍ୟନୀୟେ, ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ।" ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ନାରାୟଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତି ଦେବୀମାନଙ୍କ ଉପାସନା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧି ଅଛି। ଏଠି ଅକ୍ଷର, କ୍ରିୟା, ସ୍ଥାପନା ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ପରମ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଛି। ଏଠାରେ ଦୃଷ୍ଟା ସୁତପାସ୍, ଛନ୍ଦସ୍ ଛନ୍ଦ, ଦେବତା ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ମନୁ ମନ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଛଅ ଅକ୍ଷରୀୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଗଠିତ କରିବା ଦରକାର, ଯାହା ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଚାମ୍ପାକ ଫୁଲ ଭଳି ଧଳା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ, କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭା ଭଳି ଅଲୋକିତ। ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର କଟି, କମଳା ଶରୀର, ଏବଂ ବିମ୍ବା ଫଳ ସମାନ ଲାଲ ଓଠ। ମୁକୁତ, ବାହୁଡ଼ି, ହାର, କଣ୍ଠାଭୂଷଣ ଓ କଣପଶା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ରସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ପଠିବା ଓ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଛଅ କୋଣରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଉପାସନା, ବାହାରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମରେ ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ଏଠି ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା, ପାରିଜାତ, ପଦ୍ମାବତୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ସ୍ତୁତି ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଦରକାର। ଏହି ଦେବୀ ଗୁଣରହିତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ, ଆଦି ପ୍ରକୃତି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବଙ୍କ ମହାନୀୟା। ସେ ଦିଗ୍ଦେବତାମାନେ ସଦା ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ ବୋଲି ଅନୁଗ୍ରହ ମାଗାଯାଏ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଆଦି ଦେବୀ, ଶୁଭଦାୟିନୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ଏଭଳି ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏହି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କରି, ଉପାସକ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହେଁ ପାଇଥାଏ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମନାପୂରଣ ମନ୍ତ୍ର 'ଵହ୍ନିପ୍ରିୟା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଏଠିର ଦେବତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଓ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ସହିତ। ତାଙ୍କ ମୁହଁ ହେଉଛି ହାଲୁକ ହାସିଓ ଦୟାମୟ, ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ କୃପା କରିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଧ୍ୟାନ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଓ ଦଶମାଂଶ ଖିର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ନବଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ଆସନରେ, ଅଙ୍ଗ ଓ ଆବରଣ ସହିତ ଏହି ପୂଜା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।