ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟମୟ କଥାରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବୀଙ୍କ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରାଯାଇଛି, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉତ୍ତରଧିକାରରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୋତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉଦ୍ୟାନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକନ୍ୟା ନଦୀର ସ୍ରୋତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଅନୁଭୂତିରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିତ। ସେ ଅବିନାଶୀ, ଅଚଳ ଏବଂ ମହାପୁରୁଷଙ୍କରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ଶିରୀଷ ଫୁଲ ପରି କୋମଳ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଧୋଇଥିବା ଦର୍ପଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ପ୍ରେମର ଆଲିଙ୍ଗନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଆଲୋକର ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସେ ଅମୃତ ସାଗର ପରି ଚମକେ, ଅମୃତ ଧାରା ବିକିରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲୀଳା ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତତାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ସେ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସିଂହିନୀ ପରି ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିଶାଳି, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତି ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ। ସେ ଗୋପମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଗୋପକନ୍ୟା, ଗୋପୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋପୀ। ସେ ଗୋପମାନଙ୍କର ଶୋଭା, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଭୂଷଣ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନର ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଚିତ ଏବଂ କୋଟି କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି। ସେ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ଦେବଙ୍କର ଭଉଣୀ। ସେ ଶୁଭ, ମୃଦୁଭାଷିଣୀ, ତାଙ୍କର ଭୌହ ଚମତ୍କାରି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ। ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କୃପାମୟ, ତାଙ୍କର ଠୋଠ ବିମ୍ବା ଫଳ ପରି ଲାଲ, ସେ ରମ୍ଭା ପରି ଏବଂ ଚାଳ ଅତି ସୁନ୍ଦର। ସେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଉଜ୍ୱଳତା ପରି ଚମକେ, ପ୍ରେମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମଦରେ ମନ୍ଥର। ସେ ରସନୃତ୍ୟ, ଭାବ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିନ୍ତା ଏବଂ ମହାରସରେ ଲୀନ। ସେ କାମର ମହାମାତା, ବୈକୁଣ୍ଠ ପଥର ଦାତ୍ରୀ। ସେ ଶ୍ରୀ ରାମା, ଶୁଦ୍ଧଦେହୀ, ରସର ମାଳତୀ। ସେ ଗୋମତୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ସରୟୂ ଏବଂ ତାମ୍ରପର୍ଣୀର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ। ହେ ନାରଦ, ଏହି ହେଉଛି ଦ୍ୱିରୂପା ଦେବୀଙ୍କର ହଜାର ନାମ। ଏହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ ଏବଂ ବନ୍ଧ୍ୟତାକୁ ଦୂର କରେ। ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ରାଧା ମାଧବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଅମୃତ ସାଗରରେ ରାଧାଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଯେଉଁଠାରେ ଅନନ୍ୟ ଭୋଗାଶ୍ରୟ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରଳୟ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ମାତା, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶାସିକା। ଏହି ଦେବୀ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତ୍ରୀ—ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଏହିପରି, କୁମାରଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚରିତ ମହାତନ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ ଆମେ ଶୁଣିଲୁ। ହେ କରୁଣାମୟ, ତୁମେ ଯାହା କହିଲା, ସେ ସବୁ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କଲୁ। ପୁନି, ମୁନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁମାରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—ଏଠିଠାରେ ଆଉ କ’ଣ ଅଛି? ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି ପଚାରାହେଲା। ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରର ମହାମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଅବତାରମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ, ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା। ଶିବଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚରିତ ଶକ୍ତି ତନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ—ହେ ନାରଦ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ରାଧାଙ୍କ ଅଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହିବି। ଯେଉଁ ରାଧାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିଛି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀରର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇ ରୂପରେ ଅବସ୍ଥିତ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତା’ପରେ କୃଷ୍ଣ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଲେ। ହେ ମୁନି, ତା’ପରେ ଗୋଲୋକଧୀଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୋମାତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ଘଟିଲା... ଏପରି ଦେବୀ ରାଧାଙ୍କ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ମହିମା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଉପଖ୍ୟାନ ଅନୁସୃତ ହେଉଛି।