ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମସ୍ତକ ଉପରେ ବିରାଜମାନ, ସ୍ବ-ସ୍ଥାନରେ ସଦା ବାସ କରୁଥିବା ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି। ସେ ଅଷ୍ଟ ଭାଷାରେ କଥା ହୁଏ, ଏବଂ ଅଷ୍ଟ ନାୟିକା ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ରଜୋଗୁଣର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧିପତି, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚାନ୍ଦ୍ରମାର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁଷ୍ପକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ପଞ୍ଚ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ। ସେ ବୈରାଜ ସୂୟାଙ୍କର ମାତା, ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୋହିନୀ। ସେ ମହାମୋହ, ମହାଜ୍ଞାନ, ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବିଶାଳ ଆନନ୍ଦର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ। ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୌନ୍ଦର୍ୟବତୀ, ବିଶାଳ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଅଧିକାରିଣୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କର ମିତ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ଦାନ କରନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମାଧୁର୍ୟର ଅମୃତ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ସୁଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ଖେଳ ଆନନ୍ଦର ମୂଳ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀମତୀ। ସେ ଏକ ଓ ଅନେକ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଲୀଳାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସେ ବିଷ୍ଣୁ କୁଳରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ସେ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ବନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକନ୍ୟା ନଦୀର ଧାରାକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଅନୁଭୂତିରେ ବସିଥିବା, ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିତ। ସେ ଅବିନାଶୀ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ ମହାପୁରୁଷଙ୍କରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ଶିରୀଷ ଫୁଲର ଭଳି କୋମଳ, ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଧୋଇଥିବା ଦର୍ପଣର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ପ୍ରେମର ଆଲିଙ୍ଗନରେ ବସିଥିବା, ଆଲୋକ ଚକ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବିରାଜିତ। ସେ ଅମୃତ ସାଗରର ଭଳି ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନାମୟ, ଅମୃତ ଧାରା ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ସେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଲୀଳା ଦ୍ୱାରା ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ସେ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସିଂହୀ ଭଳି ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିବାନ୍, ଶୁଭ କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ। ସେ ଗୋପମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ଗୋପୀ, ଗୋପାଳିନୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋପୀ। ସେ ଗୋପମାନଙ୍କର ଶୋଭା, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶୋଭା ଏବଂ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନର ଚାନ୍ଦ୍ରିକା। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ ଏବଂ କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି। ସେ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆକର୍ଷକ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଭଉଣୀ। ସେ ଶୁଭ, ମୃଦୁ ଭାଷିଣୀ, ତାଙ୍କର ଭୃକୁଟି ମାୟାମୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣବତୀ। ସେ ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟିବାନ୍, ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଲାଲ ଓଠ, ରମ୍ଭା ସଦୃଶ ରୂପବତୀ ଏବଂ ମନୋହର ଚାଲ୍ଚଳନା। ସେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଭଳି ଉଦ୍ଭାସିତ, ପ୍ରେମରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ମଦମୁଗ୍ଧତାରେ ଶାନ୍ତ। ସେ ରସ ନୃତ୍ୟରେ, ଭାବରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିନ୍ତାରେ ଏବଂ ମହାରସ ରୂପେ ଲୀନ। ସେ କାମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାତୃ, ବୈକୁଣ୍ଠ ପଥ ଦାତ୍ରୀ। ସେ ଶ୍ରୀ ରାମା, ଶୁଦ୍ଧ ଦେହବତୀ ଏବଂ ରସର ପୁଷ୍ପ। ସେ ଗୋମତୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ସରୟୂ ଏବଂ ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣୀ ନଦୀର କନ୍ୟା। ହେ ନାରଦ, ଏହି ହେଉଛି ଦ୍ୱିରୂପା ଦେବୀଙ୍କର ଶତସହସ୍ର ନାମ। ଏହା ମହାପାପ ଦୂର କରେ, ବନ୍ଧ୍ୟତ୍ୱ ହଟାଏ। ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରେ ଏବଂ ରାଧା ମାଧବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଉଛି। ଅମୃତ ସାଗର ଭିତରେ ରାଧାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଚିରଅନନ୍ଦ ଭୋଗିନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେ ସୃଷ୍ଟିର ଲୟକାରିଣୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ମାତୃ। ଏହି ଦେବୀ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତ୍ରୀ—ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଏହି ମହାତନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା, ତୁମେ ଏହା ଆମକୁ କହିଛ। ତୁମେ ଯେଉଁ କଥା ଏଠାରେ କହିଛ, ହେ କୃପାମୟ, ଆମେ ତାହା ଶ୍ରବଣ କଲୁ। ପୁନି ଋଷି, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁମାରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—ଆଉ କିଛି ଅଛି କି? ସନତ୍କୁମାର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନୀ, ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନ ପରେ ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।