ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତା ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ମହାଦେବୀ, ଯିଏ ଅନେକ କମଳ ମାଳା ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ତାଙ୍କୁ ଟ୍ରିପୁରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ସେବା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ସ୍ଵରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ସେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦର ମୂଳ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ ଏବଂ ମହା ଭୋଗର ଦାତ୍ରୀ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଚେତନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ, ଧ୍ୟାନ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଅର୍ଧ ଅକ୍ଷରର ମାପ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ, ମଣି ଓ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ। ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହାତକଡ଼ି ପିନ୍ଧି ସେ ଶ୍ରୀମୟ ନୀଳାଚଳ ପର୍ବତରେ ବସିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ରସରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, କଦଳୀ ଗଛର ତଣ୍ଡା ଭଳି ଉରୁ, ସୁକୁମାର କଟି। ତାଙ୍କର କେଶ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ରୂପ ଚିରନବୀନ କୁମ୍କୁମରେ ଅଧିକ ଶୋଭା ପାଉଛି। ତାଙ୍କର ଅଠି ମଧୁ ଭଳି ମିଠା, ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଏବଂ କଳା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ କେଶର, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ, ମୁଷ୍କରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଏବଂ ଅଜୟା। କମଳ ଭଳି ମିଠା, ହସ୍ତରେ କମଳ ଧରିଥିବା ଏହି ଦେବୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଆସୀନ, ସ୍ୱସ୍ଥାନରେ ଚିରକାଳ ବିରାଜିତ। ଅଷ୍ଟ ଭାଷା କଥା କରିପାରିବା, ଅଷ୍ଟ ନାୟିକା ଲକ୍ଷଣର ଧାରିଣୀ। ରଜୋଗୁଣର ଅଧିପତି, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସୁନା ଫୁଲକୁ ବି ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ହସ୍ତ, ପଞ୍ଚଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ। ସେ ଭୈରଜ ସୂୟାର ମାତା, ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବା ଶକ୍ତି। ସେ ମହାମାୟା, ମହାଜ୍ଞାନ, ମହାଖ୍ୟାତି ଓ ମହାନନ୍ଦର ଧାରିଣୀ। ଅତି ରୂପବତୀ, ମହାଧନ୍ୟା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ ମିତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ଦାନ କରନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମଧୁରତାର ଅମୃତ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ଗୋପୀମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ସୁଭାଗ୍ୟବତୀମାନେ ଏବଂ ଲୀଳାର ଆନନ୍ଦ, ସେଇ ପରମେଶ୍ୱରୀ। ସେ ଏକ ଓ ଅନେକ ଜଗତ୍ରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ବିଶ୍ୱର ଲୀଳା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଂଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ ବଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ ବିହରଣ କରନ୍ତି, ସୂର୍ୟ କନ୍ୟାର ଧାରାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସେ ସ୍ୱାନୁଭୂତିରେ ବସିଛନ୍ତି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବିରାଜିତ। ଅବିନାଶୀ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ମହାପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଶିରୀଷ ଫୁଲ ଭଳି କୋମଳ, ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଦର୍ପଣ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ପ୍ରେମର ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଆଲୋକ ଚକ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ରହିଛନ୍ତି। ସେ ଅମୃତ ସାଗର ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି, ଅମୃତ ଧାରା ବିତରଣ କରନ୍ତି। ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲୀଳା ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତତା ଦୂର କରନ୍ତି। ସେ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ଧ, ସିଂହୀ ଭଳି ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧର ଧାରିଣୀ। ଗୋପମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ସେ ଗୋପୀ, ଗୋପାଳିନୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋପୀ। ସେ ଗୋପମାନେ ପାଇଁ ଅଳଙ୍କାର, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ଏବଂ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନର ଚନ୍ଦ୍ରିକା। କୃଷ୍ଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ, କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି। ସେ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରନ୍ତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଗିନୀ। ସେ ମଙ୍ଗଳ, ମଧୁର ଭାଷିଣୀ, ତାଙ୍କର ଭୂରୁ ମାୟାମୟ, ଶୁଭାଦାୟିନୀ। ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କୃପାମୟୀ, ଅଠି ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ରକ୍ତିମ, ରମ୍ଭା ସମାନ ରୂପବତୀ ଏବଂ ଚାଳ ଅତି ମନୋହର। ସେ ମେରୁ ପର୍ବତର ତେଜସ୍ୱୀ ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି, ପ୍ରେମରେ ପ୍ରଥମ, ମଦରେ ଶିଥିଳ। ରସ ନୃତ୍ୟ, ଭାବ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ଏବଂ ସେଇ ମହାରସା। କାମର ପ୍ରଧାନ ମାତା, ବୈକୁଣ୍ଠ ପଥ ଦାତ୍ରୀ। ସେ ଶ୍ରୀ ରାମା, ଶୁଦ୍ଧ ଦେହିନୀ, ରସର ପୁଷ୍ପ। ସେ ଗୋମତୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ସରୟୂ ଏବଂ ତାମ୍ରପର୍ଣୀର କନ୍ୟା। ଏଭଳି ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଦୟା, ରୂପ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗୁଣର ମୂର୍ତ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଦେବୀ, ଯାହା ଅନେକ ଲୋକରେ ବିରାଜିତ, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭତାର ଉତ୍ସ।