ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପର୍ବତମାନଙ୍କର ଆଧାର, କୀର୍ତ୍ତିର ଧାରଣକାରୀ, ମହାଦେବୀ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟତାର ଆନେକାରିଣୀ। ସେ ଶ୍ରୀମୁଖରେ ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ, ପଦ୍ମଚିହ୍ନିତ, ଦୟାର ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ, ଦ୍ୱିତୀୟା ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସେ ଛତ୍ର, ବିଜୁଳି ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ମାଳାରେ ଅଲଙ୍କୃତ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ହାର ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ବୃନ୍ଦାବନର କୁଞ୍ଜଗୁଡିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଧନସଂପଦ ତାଙ୍କ ପାଖରେ, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ ଭଳି ଧନମାନେ ସେଉଁଠି ସେବା କରନ୍ତି। ସେ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ସୁନା ଲତା ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମହାସମୁଦ୍ରର ସଙ୍ଗିନୀ ଓ ଗୋପମଣ୍ଡପକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିବା। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଦେହ ତିନି ବୀଜରେ ଗଠିତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର କୃପାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ପଦ୍ମମାଳାର ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ତ୍ରିପୁରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେବା କରନ୍ତି। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ଘନାନନ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ, ପରମ ଶୁଭର ଉତ୍ସ ଓ ମହାଭୋଗ ଦାତ୍ରୀ। ସେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଚେତନାନନ୍ଦ, ଧ୍ୟାନାନନ୍ଦ ଓ ଅର୍ଧାକ୍ଷରର ପରିମାଣ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗ, ରତ୍ନ ଓ ସୁନାରେ ଅଲଙ୍କୃତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନ ବାହୁଲିରେ ଶୋଭିତ, ନୀଳଗିରିରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ରସରେ ଆନନ୍ଦ ନେଇଥିବା, କଦଳୀ ଗଛର ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଜଂଘା ଓ ସ୍ଲିମ୍ କଟି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର କେଶ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିନ୍ଦୂରରେ ଅଧିକ ରୂପଶ୍ରୀ ଦେଖାଯାଏ। ତାଙ୍କର ଅଠା ମାଂସ ମଧୁ ଭଳି ମିଠା, ରସସ୍୵ାଦରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଶ୍ୟାମଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦିତ। କେସର, ଲାଲ ରଙ୍ଗ, କସ୍ତୂରୀରେ ଶୋଭିତ, ଅଜୟା। ସେ ମଧୁରତାରେ ମଧୁପ୍ରଭା ଭଳି, ପଦ୍ମ ସଦୃଶ, ହସ୍ତେ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ବସିଥିବା, ସ୍ୱସ୍ଥାନରେ ସଦା ବିହାର କରନ୍ତି। ସେ ଅଠ ଭାଷାରେ କଥା କହନ୍ତି, ଅଠ ନାୟିକା ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ରଜୋଗୁଣର ଶାସିକା, ମୁଖ ଶରଦ୍ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଶୁଣ୍ଡର ଫୁଲକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ପଞ୍ଚ ଶକ୍ତିରେ ଗଠିତ, ମଙ୍ଗଳମୟ। ସେ ବୈରାଜ ସୂୟର ମାତା, ଶ୍ରୀଦେବୀ, ଏବଂ ଲୋକମୋହିନୀ। ମହାମୋହା, ମହାଜ୍ଞାନା, ମହାକୀର୍ତ୍ତି ଓ ମହାନନ୍ଦ ତାଙ୍କର ଗୁଣ। ସେ ପରମ ସୁନ୍ଦରୀ, ମହାଧନ ଧାରିଣୀ, ପରମ ଭୋଗରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ ମିତ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ପ୍ରେମଭକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମଧୁରତା ରସ ଝରିଅନ୍ତି। ସେ ଗୋପିମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ଖେଳର ଆନନ୍ଦ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରୀ। ସେ ଏକ ଓ ଅନେକ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହି, ବିଶ୍ୱର ଲୀଳା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସେ ବିଷ୍ଣୁବଂଶରେ ବସିଥିବା, ବିଷ୍ଣୁବଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ କୁଞ୍ଜ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକନ୍ୟାର ଧାରାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଅନୁଭୂତିରେ ବସିଥିବା, ପ୍ରକାଶିତ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିହାର କରନ୍ତି। ସେ ଅବିନାଶୀ, ଅଚଳ, ମହାପୁରୁଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ଶିରୀଷ ଫୁଲ ଭଳି କୋମଳ, ଗଙ୍ଗା ଦର୍ପଣ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ପ୍ରେମର ଆଲିଙ୍ଗନରେ ବସିଥିବା, ଆଲୋକମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବିହାର କରନ୍ତି। ସେ ଅମୃତ ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି, ଅମୃତ ଧାରା ଦେଉଛନ୍ତି। ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲୀଳାରେ ଦୁଷିତତା ଦୂର କରନ୍ତି। ସେ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସିଂହୀର ଇଚ୍ଛା, ଶୁଭ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧ। ସେ ଗୋପମାନେ ପ୍ରିୟ, ଗୋପକନ୍ୟା, ଗୋପୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠା। ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କ ଗୁଣ, ରୂପ ଓ ମହିମା ଅନନ୍ୟ, ତାଙ୍କର କଥା ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଏ।