ନନ୍ଦର ଗାଁରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ନିବାସ ଥାପନା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇ ରହିଥିଲେ। ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭଲପାଉଥିଲେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ପ୍ରିୟଜନ ଥିଲେ। ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଥର ମଧ୍ୟରେ ବିହାର କରୁଥିଲେ, ଚାଲି ଚାଲି ଅନ୍ଧକାର ଅବରଣ ଶରୀରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ତିନି ଶିବଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ବଡ଼ ବିର ଧନୁର୍ଧରମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିନଥିଲେ। ସେ ବଜ୍ରନାଭଙ୍କ ନଗର ଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିବଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିଲେ ଏବଂ ବୃକାସୁରଙ୍କୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲେ। ସେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣରେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସାମ୍ବଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ନାଶର କାରଣ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ଯଦୁବଂଶ ଧ୍ଵଂସ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ବୃନ୍ଦାବନର ଶୁଭ ରାଣୀ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର, ମଧୁର, ମଧୁପ ଭଳି, ଯୁବତୀ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଛଟାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ମଧୁମକ୍ଷିକା ଓ କୋଇଳୀକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସେ ଦେବୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି, ସଦା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସୁଗନ୍ଧି ଓ ଆନନ୍ଦର ସାଗର, ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ସେ କୁଞ୍ଜ ପ୍ରେମିକା, କୁଞ୍ଜରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ କୁଞ୍ଜନାୟିକାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାଂଶୀଧ୍ୱନିରେ ସେ ମୋହିତ, ବାଂଶୀକୁ ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ କରନ୍ତି। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ସାଥୀ। ସେ ଭାଣ୍ଡୀରବରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଗୋପାଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସଖୀ। କୃଷ୍ଣଭକ୍ତମାନଙ୍କ ରାଣୀ, ପରମ ଆନନ୍ଦ ଦାତ୍ରୀ। ତାଙ୍କର ରୂପ କୋଟି କାମଦେବକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ସେ ଅନେକ ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦ ଦାନ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ସଦା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ବୃନ୍ଦାବନର ନିତ୍ୟତତ୍ତ୍ୱ, ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ। ସେ ଗାୟ ଦୁଧ ମଥନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସାହସିନୀ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାତ୍ରୀ। ସେ ସଦା ମୃଦୁ ଚଳନାଶୀଳ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭାଲିରେ କାସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନ ଅଳଙ୍କୃତ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ଓ କୋଟି କୋଇଳୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ସ୍ୱର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଅଶୋକ ଉଦ୍ୟାନରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଭାଣ୍ଡୀରବ ଅରଣ୍ୟ ସହ ଜଡିତ। ଅଜନ୍ମାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ସଂସାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ, ଏବଂ ଗୋବର୍ଧନକୁ ନିଜ ନିବାସ କରିଛନ୍ତି। ସେ ସଦା ଗମ୍ଭୀର, ସ୍ନେହମୟୀ ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷର ଫଳରେ ସେବିତ, ତାଙ୍କର ନିବାସ ବୃନ୍ଦାବନର ସାର୍। କୋଟି କୋଟି ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, କୋଟି କୋଟି ଯଜ୍ଞରୁ ଦୂରସ୍ଥ। ସେ କୋଟି ମୁକ୍ତାତ୍ମାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ମୃଦୁ ଏବଂ ଅନେକ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ରୂପରେ ଲୀଳାରସ ଆସ୍ୱାଦନ କରନ୍ତି। ସେ ତିନି ବେଦ ଓ ତିନି ଲୋକ ଜ୍ଞାନୀ, ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥାର ସେଷରେ ବିହାର କରନ୍ତି। ଦେବତା, ପରମେଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ସ୍ୱୟଂ ପରମାତ୍ମା। ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, କରୁଣାର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପରମ ନେତୃତ୍ୱ। ଦିବ୍ୟ ଶରୀର, ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ, ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ପରବ୍ରହ୍ମରେ ବେଷ୍ଟିତ, ଧ୍ୟାନଯୋଗ୍ୟ, ବ୍ୟାପକ ଓ ଦୀପ୍ତିମୟ। ସେ ମୃଦୁ ଓ ଅମୃତ ଭାଷାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ବେଦମାନଙ୍କ ମୂଳ, ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ସୋଳଖ କଳାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀରର ଅର୍ଧାଂଗୀ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, କୃଷ୍ଣର ସମ୍ପତିର ଅଧିକାରିଣୀ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା ଭାବେ ବିରାଜିତ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।