ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରୀତି କରନ୍ତି, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣିକୁ ଅକୃରାଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ। ସେ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ଝିଅଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ମିତ୍ରବିନ୍ଦାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ। ନରକାସୁର, ଯିଏ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ସେ ହତ୍ୟା କଲେ; ଏବଂ ଖେଳ କରି କରି ଏଇ ମହିଳାମାନେଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେ ସଦା ବିଜୟୀ। ଗରୁଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ଏବଂ ଅଦିତିଙ୍କର କୁଣ୍ଡଳ ଦେଇଥିଲେ। ପରିଜାତ ଗଛକୁ ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅହଂକାର ଦୂର କରିଥିଲେ। ଗର୍ଗଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଭାବେ ତିନି ନିଜକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥିଲେ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଏବଂ ଧର୍ମର ପାଳକ, ଏହି ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ, କାଶୀରାଜଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଚିରି ଦେଲେ ଏବଂ ଧର୍ମନନ୍ଦନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କଲେ, ସେ ଶ୍ରୀଙ୍କ ନାଥ, ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା ଏବଂ ଦ୍ୱିବିଦ କପିକୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ଦିବ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ଶାପ ଦୂର କଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ଶବ୍ଦକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ସେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଦୂତ, ପରାମର୍ଶଦାତା ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାଶକ। ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଜଗତ୍ ଓ ତାହାର ରକ୍ଷକ। ସେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ସତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସତ୍ୟକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଉଦାର ମନ୍ଦିର। ବାଣାସୁରଙ୍କ ହସ୍ତ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ହସ୍ତର ବର ଦେଲେ। ରାମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ପାଳନ କଲେ। ବର୍ବରୀଶଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟି ତାହା ପୁନର୍ବାର ସ୍ଥାପନ କଲେ। ବ୍ରଜର ନାଥ ଭାବେ ସେ ନିତ୍ୟ ଲୀଳାରେ ମଗ୍ନ, ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ଅବିରତ ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧିତ। ସେ ସଦା ମଧୁବନରେ ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ବୃନ୍ଦାବନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭଲପାଆନ୍ତି। ସେ ଗୋବର୍ଧନରେ ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଗୋକୁଳର ପ୍ରିୟ। ନନ୍ଦଙ୍କ ଗାଁରେ ରହି, ବୃଷଭାନୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହର ଅଧିକାରୀ। ସେ ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଏବଂ ପ୍ରିୟ। ସେ ସୁଗନ୍ଧ ଶିଳା ମଧ୍ୟରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ପଦେ ପଦେ ଚଲିଥିବା ଏବଂ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ। ସେ ତ୍ରିପୁରାରି (ଶିବ)ଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ବଳଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ। ବଜ୍ରନାଭଙ୍କ ପୁରୀ ଧ୍ୱଂସ କରି, ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ଶିବଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କଲେ ଏବଂ ବୃକାସୁରଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କଲେ। ସେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ସାମ୍ବଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ନାଶ କରିଥିଲେ। ସେ ଯଦୁବଂଶ ନଶ୍ୱନ କରି, ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ବୃନ୍ଦାବନର ଶୁଭଦାୟିନୀ ରାନୀ ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ମଧୁର, ମଧୁସ୍ମିତ, ଯୌବନ ଭରିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତେଜସ୍ବିନୀ। ସେ ମଧୁମକୁ ଏବଂ କୋଇଳିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପରେ ଚିରକାଳ ଅବସ୍ଥିତ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି। ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ, ଆନନ୍ଦମୟୀ, ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କ ଶୋଭା ବଢ଼ାନ୍ତି। ସେ କୁଞ୍ଜିକା ପ୍ରିୟ, କୁଞ୍ଜରେ ବିହାର କରନ୍ତି ଏବଂ ସବୁ କୁଞ୍ଜିକା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାଂଶୀ ଧ୍ୱନିରେ ମୋହିତ, ସୁଭଗ୍ୟ, ବାଂଶୀକୁ ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମ ରୂପା, ଶୁଭ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗୀ। ସେ ଭାଣ୍ଡୀରବନରେ ବସିଥାନ୍ତି, ତେଜୋମୟୀ, ଗୋପାଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସଖୀ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କ ସ୍ୱାମିନୀ, ପରମ ଆନନ୍ଦ ଦାତ୍ରୀ। ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟ କୋଟି କାମଦେବକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଅନେକ ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ନିତ୍ୟ ବିସ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।