ସମସ୍ତ ସତ୍ୱତମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ, ଯାଦବମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ ଥିଲେ ସେ। ସେ ଗୋପମାନେ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଉଭୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଗୋପାଳମାନେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଧନୀ ହେଉଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତି ଭକ୍ତ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଓ ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ନିୟୁକ୍ତ ଥିଲେ। ସେ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର, କଳାର ଆଶ୍ରୟ, ଓ ଶୋକାକୁଳଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା ଦାତା। ଯମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ, ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଅକୃରଙ୍କ ଘରର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣକାରୀ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ସେ। ସେ ମୁଚୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ଜରାସନ୍ଧକୁ ଭୟଭୀତ କରି ଦୌଡ଼ାଇଥିଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାର ଧାରକ, ସ୍ନେହ ଦେବାରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ବର କୁଶଳକାର, ଓ ଖ୍ୟାତି ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ସେ ଚୈଦ୍ୟଙ୍କ ଦୁଃଖର ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଓ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନଙ୍କର ସଂହାରକ। ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ରୁକ୍ମୀଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ବିଧିବଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅକୃରଙ୍କୁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଦେଇଥିଲେ। ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ଝିଅ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ମିତ୍ରବିନ୍ଦାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଥିବା ନରକାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଖେଳ କରି କନ୍ୟାମାନେ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ସଦା ବିଜୟୀ ରହିଲେ। ସେ ଗରୁଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ଖୁଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ। ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷ ନେଇଥିଲେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅହଂକାର ଦୂର କରିଥିଲେ। ଗାର୍ଗଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ସତ୍ୟରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଧର୍ମର ପାଳକ ଓ ଭୂମିର ଧାରକ ସେ। ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ବିଭାଜିତ କଲେ ଓ ଧର୍ମନନ୍ଦନ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ବିଦୁରଥଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା ଓ ଦ୍ୱିବିଦାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ଦିବ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ଶାପ ଦୂର କଲେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବାଣୀକୁ ସୁରକ୍ଷା କଲେ। ପାର୍ଥଙ୍କ ଦୂତ, ଉପଦେଷ୍ଟା ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାଶକ ଥିଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ତାହାର ରକ୍ଷକ ଅଟୁଟ ରହିଲେ। ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ସତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସତ୍ୟକୁ ଭଲପାଉଥିବା ଓ ଉଦାରମନା ସେ। ବାଣାସୁରଙ୍କ ହାତ କାଟିଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ହାତର ବର ଦେଲେ। ରାମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରି, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କଲେ। ବର୍ବରୀଶଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ, ପରେ ତାହା ପୁନଃ ଦେଇଦେଲେ। ବ୍ରଜର ନାଥ, ସଦା ଲୀଳାରେ ଲୀନ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ସ୍ନେହରେ ବନ୍ଧିଥିଲେ। ସେ ସଦା ମଧୁବନରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ବୃନ୍ଦାବନରେ ସଦା ପ୍ରେମ ରଖନ୍ତି। ଗୋବର୍ଧନରେ ତାଙ୍କର ସଦା ଆନନ୍ଦ ଓ ଗୋକୁଳରେ ପ୍ରିୟ। ନନ୍ଦଙ୍କ ଗାଁରେ ନିବାସ କଲେ, ବୃଷଭାନୁଙ୍କ କୃପାର ପାତ୍ର ହେଲେ। ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ। ସୁଗନ୍ଧି ଶିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସନ୍ତି, ପଦେପଦେ ଚାଲନ୍ତି, ଏବଂ ଗାଢ଼ କଳାବର୍ଣ୍ଣର। ସେ ତ୍ରିପୁରାରି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ବଳଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ। ବଜ୍ରନାଭର ନଗର ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ଶିବଙ୍କ ବିପଦ ଦୂର କଲେ ଓ ବୃକାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କଲେ। ଗୋକର୍ଣ୍ଣରେ ଉପାସକ, ସାମ୍ବଙ୍କ କୁଷ୍ଠ ନାଶକ। ଯାଦୁବଂଶ ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ବୃନ୍ଦାବନର ଧନ୍ୟ ରାଣୀ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚିତ୍ତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି। ସେ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ମଧୁର, ମଧୁପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯୌବନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚାୟାରେ ଅଳୋକିତ।