ଅକୃରାଙ୍କର ଦୁଃଖକୁ ଶମ କରିଥିବା, ଧୋବିକାର ଜୀବନକୁ ନାଶ କରିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, କଂସଙ୍କର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଲେ ଏବଂ ଗୋପମାନେଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ। ତିନି ତନ୍ତୁକାରୀ ଉପରେ ଦୟା କରିଲେ ଏବଂ କୁବ୍ଜା ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଲେ। ମଥୁରାରେ ବସିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ସବୁକିଛି ଜଣା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ବଡ଼ ଧନୁକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ସବ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ତିନି ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗରାଗରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ମୁଷ୍ଟିକାକୁ ନାଶ କରିଲେ ଏବଂ କଂସଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ବୈକୁଠରେ ବସିଥିବା, କଂସଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିବା, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯଦୁବଂଶର ନାଥ, ସଜ୍ଜନମାନେଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଯଦୁବଂଶର ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିଲେ। ଉଗ୍ରସେନକୁ ରକ୍ଷା କରିଲେ ଏବଂ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ସତ୍ୱତମାନେଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ ଏବଂ ଯଦୁମାନେଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ। ଗୋପମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏବଂ ବେଦାଭ୍ୟାସରେ ନିମନ୍ତିତ ଥିଲେ। ଜ୍ଞାନର ଧାନ୍ୟ, କଳାର ଭଣ୍ଡାର, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିଧବାମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିଲେ। ଯମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତ ନାମର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବସିଥିବା। ଅକୃରାଙ୍କର ଘରକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଶୁଭ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ। ମୁଚୁକୁନ୍ଦକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଜରାସନ୍ଧକୁ ଭୟଭିତ କରି ଦୂରେ ଦେଇଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାର ଧାରକ, ସ୍ନେହ ଦାତା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର କଳାକାର ଏବଂ ଖ୍ୟାତି ଦାତା ଥିଲେ। ଚେଦିର ଦୁଃଖର ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିଲେ। ଜନାର୍ଦନ ରୁକ୍ମିଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ ଏବଂ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଅକୃରାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ସତ୍ରାଜିତଙ୍କର କନ୍ୟା ପ୍ରିୟ ଏବଂ ମିତ୍ରବିନ୍ଦାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ। ନାରକାକୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ଦେବମାନେଙ୍କର ନାଶକ, ମଜା ଭାବରେ ଏକାଧିକ କନ୍ୟାମାନେଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ସର୍ବଦା ବିଜୟୀ ରହିଥିଲେ। ଗରୁଡାରେ ଚଢ଼ି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଆଦିତିଙ୍କର କୁଣ୍ଡଳ ଦେଇଥିଲେ। ପରିଜାତ ଗଛକୁ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅଭିମାନ କୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଗର୍ଗଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ତଥ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଧର୍ମର ହତ୍ୟାର ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଧାରକ ଥିଲେ। ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ ଏବଂ କାଶୀର ରାଜାର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇଥିଲେ। ଜରାସନ୍ଧକୁ ଫାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମନନ୍ଦନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଭିଦୁରଥକୁ ନାଶ କରିଥିଲେ, ଶ୍ରୀର ନାଥ, ଶ୍ରୀଦାତା ଏବଂ ଦ୍ୱିବିଦକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର ଶାପକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ଶବ୍ଦକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ପାର୍ଥଙ୍କ ଦୂତ, ପରାମର୍ଶଦାତା ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ତାହାର ରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ତଥ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ସତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରିଥିବା ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ ଥିଲେ। ବାଣାସୁରଙ୍କର ବାହୁ କାଟିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ବାହୁର ବର ଦେଇଥିଲେ। ରାମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସତ୍ୟଭାମାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ। ନିଜ ଶପଥ ଭଙ୍ଗ କରି ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ଆଦେଶ ପାଳନ କଲେ। ବର୍ବରୀଶଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇ ପୁନଃ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେଲେ। ବ୍ରଜର ନାଥ, ସର୍ବଦା ଲୀଳାରେ ନିମନ୍ତିତ, ଗୋପୀମାନେଙ୍କର ଅବିରତ ସ୍ନେହରେ ବନ୍ଧିଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସର୍ବଦା ମଧୁବନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, ବୃନ୍ଦାବନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ରଖିଥିଲେ। ସର୍ବଦା ଗୋବର୍ଧନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଗୋକୁଳର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।