ବକାସୁରଙ୍କ ଜୀବନ ନାଶ କରିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ହରି ତାଙ୍କୁ ଅମୃତ ଦେଇଥିଲେ। ସେହି ପଦ୍ମନାଭ, ହୃଷୀକେଶ, ଛୋଟ ନଟଖଟ ଶିଶୁ ରୂପେ ନନ୍ଦଏବଂ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଯଶୋଦାନନ୍ଦନ, ସମସ୍ତ ଋଷିମୁନିମାନେ ଯାଁକୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନାଥ, ଯଦୁମାନ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଵାମୀ, ମୁରାସୁର ଓ ମଧୁସୁରଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ। ବୃହଦ୍ବନରେ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା କରିଥିବା, ନନ୍ଦନନ୍ଦନ, ଉଚ୍ଚ ଆସନର ମାଲିକ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ତିନି ଲୋକର ମୁହଁ ସମ, କମଳନୟନ, କମଳହସ୍ତ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିରୀକ୍ଷକ, ଶିଵଙ୍କ ଉପରେ ନିରୀକ୍ଷକ, ଧର୍ମର ନିରୀକ୍ଷକ, ମହାପ୍ରଭୁ। ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ହାତ ଧରିଥିଲେ, ଗୋପବାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି। ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଘର ଅଙ୍ଗନାରେ ଖେଳିବାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ଲୋକରେ ସ୍ତୁତିତ। ସେ ଶିଶୁମାନେ ଓ ବାନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାହୋଇ ଥାନ୍ତି, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ କେବେ କେବେ ଉଡ଼ିଯିବାର ଭାବ ଦେଖାନ୍ତି। ଦାମୋଦର, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଅପାର, ଦୟାଳୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତି ଆସକ୍ତ। ସେ ଗଛ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିଲେ, କୁବେରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିଲେ। ବ୍ରଜରେ ଅଶାନ୍ତି ତିଆରି କରି, ବ୍ରଜବାସୀମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ସେ ବଢ଼ିଆ ବଛା ଚରାଇଥିଲେ, ବଛାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଆଭୂଷଣ। ପିତାମ୍ବର ଧାରଣ କରି, ସୁନାର ମାଳା, ମଣି ଓ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ। ବଛାର ଦାନବ ପ୍ରଧାନ ଓ ବକାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ସେ ଆଦିପୁରୁଷ, ଆତ୍ମା ଦାନ କରିଥିବା ସଙ୍ଗୀ, ଯମୁନା କୂଳରେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ହାତରେ ରଖା ଭୋଜ୍ୟ ସେଇଁ ଖାଇଥିଲେ, ଚଟଣା ଲଗାଇଥିବା ଶାଖା ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ। ମୟୂରପଙ୍ଖୀ ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରି, ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ କୋଟି କାମଦେବକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ, ମକରକୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ତାଙ୍କର ଗମ୍ଭୀରତା କୋଟି ସାଗର ସମ, ସମୟ ନାଶକ, ଶିଵ ନିତ୍ୟ ମଙ୍ଗଳମୟ। ସେ କୋଟି କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୋହ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ପର୍ବତ ପୂଜା ଶିଖ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ, ଗୋବର୍ଧନ ପର୍ବତ ଉଠାଇଥିଲେ। ଗୋବିନ୍ଦ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା, ଗୋମାତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ଧେନୁକାସୁର ହନନ, ପ୍ରଳମ୍ବାସୁର ଶତ୍ରୁ, ରଷଭାସୁର ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ। ଗୋପମାନେ, ଗୋମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ନିବାଇଥିଲେ। ଋଷିପତ୍ନୀମାନେ ଯେଉଁ ଭୋଜନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ସେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଅହଂକାର ଦୂର କରିଥିଲେ। ଗାନ୍ଧର୍ବ ଶାପ ମୁକ୍ତିଦାତା, ଶଂଖଚୂଡର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କ ହୃଦୟାଭିଲାଷ। ରାସ ଲୀଳାର ସାର ଉପଭୋକ୍ତା, ଆନନ୍ଦର ରସିକ, ରାଧାର ପ୍ରିୟ। ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଚିତ୍ତ ମୋହିଥିଲେ। ଗୋପୀମାନଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ହାତ ରଖି, ତାଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କରିବାରେ ପ୍ରେମ। ଗୋପୀମାନଙ୍କ କେଶ ଗଠନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପଶୟ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ। ଗୋପୀମାନଙ୍କ କାମନା ଦୂର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିଲେ। ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କ ଚରଣପଦ ପୂଜିଥିଲେ, ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଆଧୀନ। କୁଞ୍ଜବନର ପ୍ରେମୀ, କୁଞ୍ଜରେ ବସିବା, ବୃନ୍ଦାବନକୁ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ କରିଥିଲେ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ରୋକିଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରବଳ, କାମନାର ମୋହକ। ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିଲେ, ନାନା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ନାରୀମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ସମୁଚ୍ଚୟ। ସେ ପରମାତ୍ମା, ପରେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ତାଙ୍କ ଚରଣ ଅକୃରୁରେ ପୂଜିତ, ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦେଇଥିବା। ଏଭଳି କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋକ୍ଷର ଦାତା, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ଧନ୍ୟତା।