ଏକ ଯୁବତୀ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଯୌବନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ନିଜ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସେବାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ସମୟରେ ଉଚିତ ଭାବେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶରଣାର୍ଥୀମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏପରେ ନାରଦ ମହାର୍ଷି ପୁନିଥରେ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେ ସମୟରେ ସୁନ୍ଦର ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଯମୁନା ତଟରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଏକ ହଜାର ନାମ ଯାହାକୁ 'ୟୁଗଳ' କୁହାଯାଏ, ତାହା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ମହାମୁନି। ଏହି 'ୟୁଗଳ' ନାମଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି— ଗଦାଧର, କଂସଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା, କଂସର ଦାସମାନେ ଯାହାଁରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି, ମାତୃଭକ୍ତ, ଶିବଙ୍କ ଧ୍ୟାନର ବିଷୟ, ଯମୁନା ଜଳ ଭେଦକ, ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାର ଶିଶୁ, କମଳନୟନ, ଗୋକୁଳର ଆନନ୍ଦ, ପ୍ରଭୁ, ବକାସୁରଙ୍କ ଜୀବନ ନାଶକ, ବକାସୁରକୁ ମୋକ୍ଷ ଦାତା ହରି, ପଦ୍ମନାଭ, ହୃଷୀକେଶ, ଲୀଳାମୟ କୁମାର, ଯଶୋଦାନନ୍ଦନ, ପ୍ରିୟ, ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ଯଦୁମୁଖ୍ୟ, ମୁରାସୁର ବିଧ୍ୱଂସକ, ମଧୁଦେବ ନାଶକ, ବୃହଦ୍ବନରେ ମହାଲୀଳା କରୁଥିବା, ନନ୍ଦନନ୍ଦନ, ମହାସିଂହାସନ ଧାରୀ। ତିନି ଲୋକର ମୁଖ ଯାହାଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, କମଳନୟନ, କମଳହସ୍ତ, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନିର୍ଣ୍ଣୟକ, ଶିବଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ମହାପ୍ରଭୁ। ଗୋପୀମାନଙ୍କର ହାତ ଧରୁଥିବା, ଗୋପାଳକ ଶିଶୁମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଘର ଆଙ୍ଗନରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା, ଶୁଭ ଓ ମହାକବିମାନଙ୍କ ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଶିଶୁମାନେ ଓ ବାନରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ବିସ୍ତୃତ ନୟନ, ଦୌଡ଼ିବାରେ ଚତୁର, ଦାମୋଦର, ଅପରିମିତ ସ୍ୱଭାବ, ଦୟାଳୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହଶୀଳ। ଗଛ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, କୁବେରପୁତ୍ରକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଥିବା। ବ୍ରଜରେ କଳହ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ବ୍ରଜବାସୀମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଥିବା। ଛୋଟ ବଛାମାନେ ଚରାଇଥିବା, ବଛାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ଶୋଭା। ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର, ସୁନା ମାଳା, ମଣି ଓ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ। ବଛା ରୂପୀ ଦାନବ ନାଶକ, ବକାସୁର ବିଧ୍ୱଂସକ। ଆଦିପୁରୁଷ, ଆତ୍ମଦାନ କରୁଥିବା, ସଙ୍ଗୀ, ଯମୁନା ତଟରେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା। ନିଜ ହସ୍ତରେ ରଖି ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ଶାଖାରେ ନିମ୍ବୁ ଭୋଗ କରୁଥିବା। ମୟୂରପିଛ ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବନମାଳା ଶୋଭିତ। ଅନେକ କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଚମକୁଥିବା ମକରକୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା। କୋଟି ସମୁଦ୍ର ସମ ଗଭୀର, କାଳକୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ଶାଶ୍ୱତ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶିବ। କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୋହ ନାଶକ। ପର୍ବତ ପୂଜା ଶିଖାଇଥିବା, ଗୋବର୍ଧନ ପର୍ବତ ଉଠାଇଥିବା। ଗୋବିନ୍ଦ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା, ଗୋମାତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ଧେନୁକାସୁର ବଧକ, ପ୍ରଳମ୍ବାସୁର ଶତ୍ରୁ, ରୁଷଭାସୁର ଦଳନ। ଗୋପମାନେ, ଗୋମାତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଅଗ୍ନିକୁ ଶାନ୍ତ କରିଥିବା। ଋଷିମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ ଯିଏ ତାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇଥିଲେ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଅହଙ୍କାର ଦୂର କରିଥିବା। ଗନ୍ଧର୍ବ ଶାପ ମୁକ୍ତିଦାତା, ଶଂଖଚୂଡ଼ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଥିବା। ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ, ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କ ହୃଦୟାବିଲାଷ। ରାସ ଲୀଳାର ସାର ଉପଭୋକ୍ତା, ଆନନ୍ଦର ରସିକ, ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଏଭଳି, ବୃନ୍ଦାବନ ଧାମରେ ଯମୁନା ତଟରେ ଯେଉଁଠି ନାରଦ ମହାର୍ଷି ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ଓ ଗୁଣମାଳା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତମାନେ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇପାରନ୍ତି।