ଏହିପରି ଘଟଣାକ୍ରମରେ, ସେଇ ସମୟରେ ତୁମେ ପୁନିଥରେ ହରଙ୍କୁ ଏକ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଭୂମିର ସୀମାନ୍ତରେ ‘ବଲ୍ଲଭା’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚରିତ ହେଲା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା ସୁରଭି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏହାର ଛନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି। ଭକ୍ତିରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଏପରି ଘୋଷିତ—‘ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।’ କେବଳ ଧ୍ୟାନ କଲେ ତୁରନ୍ତ ନିତ୍ୟ ଲୀଳାର ଦର୍ଶନ ମିଳିଯାଏ। ଏବେ ମୁଁ ଅନ୍ତର୍ଧର୍ମ ପାଇଁ ଉପାୟ କଥା କହିବି। ନିଜର ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଭିତରେ ତାଙ୍କର କୃପା ଅନୁଭବ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଜଗତ କିମ୍ବା ପରଲୋକ ନେଇ ଚିନ୍ତା ଛାଡି, ସେମାନେ ସଫଳତା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଉପାୟଗୁଡ଼ିକୁ କେବେ ବି ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ଅପମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଆୟୁଷ୍ୟ ବିଷୟରେ କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବେ। ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶ୍ରୀବିଗ୍ରହରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦେହ, ଘର ଓ ଆଦି ଉପରେ ଅସକ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ। ହରିନାମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବେଦବିରୋଧୀ କଥା ଓ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଦରକାର। ଅଳସ କିମ୍ବା ଅନାସ୍ଥାବାନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରିନାମ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ। ହେ ପୁତ୍ର, ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂରରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ‘ସେ ନିଜେ ସଦା ରକ୍ଷା କରିବେ, ମୋ ପାଇଁ ସେ କରିଦେବେ’—ଏହି ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା ଦରକାର। ଏବଂ, ‘ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବଲ୍ଲଭା, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମୋର ଆଶ୍ରୟ’—ଏହି ଭାବ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ସବୁ ବିଷୟ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ମହାପୁରୁଷମାନେ ଚିନ୍ତନ କରିଥାନ୍ତି। ଗୋପବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଗାଈ ଚରାଇବା, ଏବଂ ଦେମନମାନଙ୍କ ବିନାଶ—ଏହି ସବୁ ଲୀଳା ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ରାଧିକା ଓ ତାଙ୍କର ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ସଖୀମାନେ—ଏହା ତିରିଶିଏ ଦିଅଯାଏ। ଏକ ଯୁବତୀ, ଯୁବତ୍ୱ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ନିଜ ଅଳଙ୍କାରରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସେ ତାଙ୍କ ସେବାର ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖରେ ଗଭୀର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଯଥାଯଥ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାୟ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶରଣାଗତମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏପରେ ତୁମେ, ହେ ନାରଦ, ପୁନିଥରେ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା। ଶୁଭ୍ର ଭୃନ୍ଦାବନରେ, ଯମୁନା କୂଳରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ‘ଯୁଗଳ’ ନାମକ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଘଣ୍ଡାର ବଡ଼, କଂସଙ୍କ ମୋହକ, କଂସର ଦୂତମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିବା; ମାଆଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ, ଶିବଙ୍କ ଧ୍ୟାନର ଅର୍ହ, ଯମୁନା ଜଳ ବିଭାଜନ କରିଥିବା; ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାର ଶିଶୁ, କମଳନୟନ, ଗୋକୁଳର ଆନନ୍ଦ, ପ୍ରଭୁ; ବକାସୁରଙ୍କ ଜୀବନ ନାଶକ, ବକାକୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ହରି; ପଦ୍ମନାଭ, ହୃଷୀକେଶ, ଚଞ୍ଚଳ କିଶୋର; ଯଶୋଦାନନ୍ଦନ, ପ୍ରିୟ, ଅନେକ ଋଷିଙ୍କ ସେବିତ; ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନାଥ, ଯଦୁମୁଖ୍ୟ, ମୁରାସୁର ବଧକ, ମଧୁନିଶ୍ଚେଦକ; ବୃହଦ୍ବନରେ ମହାଲୀଳା ବିହାରୀ, ନନ୍ଦନନ୍ଦନ, ମହାସିଂହାସନର ଅଧିପତି; ତିନି ଲୋକର ମୁଖ ଯାହାଙ୍କ, କମଳନୟନ, କମଳହସ୍ତ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ; ସେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ଶିବଙ୍କ ଅଧିପତି, ଧର୍ମର ଅଧିପତି, ମହାପ୍ରଭୁ; ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ହାତ ଧରୁଥିବା, ଗୋପବାଳକମାନେଙ୍କର ବଡ଼ ପ୍ରିୟ; ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ଗୃହ ଅଙ୍ଗନାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା, ଶୁଭ ଓ ଉତ୍ତମ ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ; ଶିଶୁମାନେ ଓ ବାନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ନୟନ, ଏବଂ ଦୌଡ଼ିବାରେ ମନୋହର—ଏହି ସମସ୍ତ ନାମ ଏବଂ ଗୁଣ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।